{"id":2,"date":"2020-07-23T15:09:31","date_gmt":"2020-07-23T13:09:31","guid":{"rendered":"http:\/\/deselbiana.pl\/?page_id=2"},"modified":"2023-11-14T16:38:13","modified_gmt":"2023-11-14T15:38:13","slug":"deselbiana","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/deselbiana\/","title":{"rendered":"Deselbiana – teorie"},"content":{"rendered":"\n

„Przyjemno\u015b\u0107 z lektury jednej stronicy pi\u00f3ra de Selby’ego polega na tym, \u017ce czytelnik nieuchronnie dochodzi do radosnego przekonania, i\u017c sam wcale nie jest najwi\u0119kszym g\u0142upcem.”<\/em><\/p>\n\n\n\n

du Garbandier<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Inspirator, Patron i Sponsor (?) Brian O’Nolan<\/small><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Strona ta po\u015bwi\u0119cona jest ideom nawi\u0105zuj\u0105cym do my\u015bli zapoznanego geniusza wszechnauk de Selby’ego.<\/p>\n\n\n\n

ATTENTION! If You want help, try to translate the texts, inspired by de Selby. You can also send other articles about the life and thoughts of de Selby. Thank You!<\/strong>
Mail<\/a><\/p>\n\n\n\n

Reinkarnacja<\/h3>\n\n\n\n

De Selby jak wielu wielkich my\u015blicieli prze\u017cywa\u0142 okres fascynacji duchowo\u015bci\u0105 Wschodu. W „Albumie wiejskim” mo\u017cna odnale\u017a\u0107 niewielki \u015blad tych zainteresowa\u0144 w rozdziale po\u015bwi\u0119conym wyja\u015bnieniu zjawiska nocy jako zag\u0119szczenia zanieczyszcze\u0144 (wi\u0119cej: „Noc i sen<\/a>„). W skrajnej wersji swojej teorii de Selby uzna\u0142, \u017ce nocny smog nie powoduje, jak pocz\u0105tkowo przypuszcza\u0142, zas\u0142abni\u0119cia nazywanego powszechnie snem, ale przynosi \u015bmier\u0107 przez uduszenie (wi\u0119cej: „Niezmiennik DS<\/a>„). Przebudzenia de Selby uzna\u0142 za przejaw reinkarnacji, kt\u00f3ra od klasycznej r\u00f3\u017cni\u0142a si\u0119 intensywno\u015bci\u0105, wszak powtarza si\u0119 ka\u017cdego poranka.<\/p>\n\n\n\n

Olbrzymie ka\u0142amarnice<\/h3>\n\n\n\n
\"\"<\/td><\/tr>
Zdj\u0119cie to ma przedstawia\u0107 kaszalota pomniejszonego przez ci\u015bnienie na g\u0142\u0119boko\u015bci 3000 m (s\u0105\u017cni?). S\u0105 poszlaki wskazuj\u0105ce na to, \u017ce to ta fotografia – pochodz\u0105ca z jednego z irlandzkich \u015br\u00f3dl\u0105dowych pub\u00f3w – mog\u0142a zainspirowa\u0107 Wielkiego Przyrodnika do obalenia teorii olbrzymich ka\u0142amarnic. Ocen\u0119 wiarygodno\u015bci rzekomego dowodu pozostawiamy czytelnikom.<\/small><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

Przesiaduj\u0105c w pubie, oczywi\u015bcie w celu przeprowadzania powa\u017cnych bada\u0144 socjologicznych, de Selby us\u0142ysza\u0142 opowie\u015b\u0107 o kryj\u0105cych si\u0119 w g\u0142\u0119binach oceanicznych olbrzymich ka\u0142amarnicach. Nikt dot\u0105d tych tajmniczych stwor\u00f3w nie ogl\u0105da\u0142, a ich wielko\u015b\u0107 oceniano po\u015brednio na podstawie wielko\u015bci blizn, jakie zmierzono na cielskach z\u0142owionych kaszalot\u00f3w. Rzekomo ci oceaniczni smakosze potrafi\u0105 na jednym oddechu zanurkowa\u0107 na setki metr\u00f3w, gdzie staczaj\u0105 \u015bmiertelne pojedynki z gigantycznymi ka\u0142amarnicami, kt\u00f3rych straszliwe macki potrafi\u0105 zadawa\u0107 okrutne rany.<\/p>\n\n\n\n

De Selby zainspirowany opowie\u015bci\u0105 stworzy\u0142 w\u0142asn\u0105 hipotez\u0119. Opieraj\u0105c si\u0119 na powszechnie znanych prawach fizycznych wykaza\u0142, \u017ce panuj\u0105ce na du\u017cej g\u0142\u0119boko\u015bci ci\u015bnienie spowoduje skurczenie si\u0119 drapie\u017cnego wieloryba do niewielkich rozmiar\u00f3w. Po zwyci\u0119skiej walce z dor\u00f3wnuj\u0105c\u0105 mu rozmiarami ka\u0142amarnic\u0105, Wielki Przyrodnik oszacowa\u0142 jej wielko\u015b\u0107 na oko\u0142o 20 cm, syty, lecz poraniony kaszalot powoli wynurza si\u0119 odzyskuj\u0105c pierwotne wymiary. Niestety rany na jego cielsku wzrastaj\u0105 proporcjonalnie, st\u0105d p\u00f3\u017aniej pozostaj\u0105 po nich wielkie blizny.<\/p>\n\n\n\n

W swoim niejasnym komentarzu du Garbandier stwierdza, \u017ce przyswojenie sobie elementarnych wiadomo\u015bci z fizyki nie uprawnia jeszcze nikogo do wypowiadania si\u0119 na ka\u017cdy dowolny temat. Natomiast Kraus entuzjastycznie odni\u00f3s\u0142 si\u0119 do teorii de Selby’ego. Co wi\u0119cej, postanowi\u0142 uzupe\u0142ni\u0107 dywagacje Wielkiego Fizyka skomplikowanymi obliczeniami matematyczno-fizycznymi. Skonfudowany tym wszystkim Hatchjaw zasugerowa\u0142, \u017ce teori\u0119 de Selby’ego nale\u017cy potraktowa\u0107 jako \u017cart, wszak narodzi\u0142a si\u0119 w pubie. R\u00f3wnocze\u015bnie zgromi\u0142 Krausa zarzucaj\u0105c mu z\u0142o\u015bliw\u0105 i podst\u0119pn\u0105 pr\u00f3b\u0119 zdyskredytowania de Selby’ego przez rzekome potwierdzenie teorii jakimi\u015b absurdalnymi obliczeniami. Le Fournier analizuj\u0105c dotychczasowy przebieg polemiki prasowej, poruszy\u0142 odwieczny problem dos\u0142ownej czy alegorycznej interpretacji dzie\u0142 Wielkiego Balistyka, niestety kwestia ta pozosta\u0142a nierozwi\u0105zana. Kraus nie anga\u017cuj\u0105c si\u0119 bezpo\u015brednio w dyskusj\u0119 wzmocni\u0142 swoje argumenty publikuj\u0105c suplement, w kt\u00f3rym wyprowadzi\u0142 uprzednio zastosowane wzory z r\u00f3wna\u0144 Einsteina. Le Clerque w swojej ksi\u0105\u017cce „Uzupe\u0142nienia i analizy” zacytowa\u0142 fragmenty wspomnie\u0144 przyjaciela Hatchjawa, niejakiego Harolda Barge: „Tylko ci\u0119\u017ckie przezi\u0119bienie, kt\u00f3re przyku\u0142o Hatchjawa do \u0142\u00f3\u017cka na d\u0142ugie dwa tygodnie, powstrzyma\u0142o go przed natychmiastow\u0105 podr\u00f3\u017c\u0105 do Hamburga i ostatecznym rozprawieniem si\u0119 z tym „wrogiem ludzko\u015bci”, jak nieodmiennie nazywa\u0142 Krausa”.<\/p>\n\n\n\n

Stan nadkoncentracji<\/h3>\n\n\n\n

De Selby wielokrotnie utyskiwa\u0142 na m\u0119cz\u0105ce \u015bl\u0119czenie nad ksi\u0105\u017ckami. Nic dziwnego, \u017ce entuzjastycznie przyj\u0105\u0142 informacje na temat sztuki szybkiego czytania. Szybko zapozna\u0142 si\u0119 z kilkoma poradnikami dotycz\u0105cymi tej tematyki. Uzna\u0142, \u017ce przedstawione tam metody nie s\u0105 w pe\u0142ni zadowalaj\u0105ce i postanowi\u0142 opracowa\u0107 w\u0142asn\u0105. Wyniki swoich prac przedstawi\u0142 w broszurze pod skromnym tytu\u0142em „Szko\u0142a najszybszego czytania”. Niestety, t\u0119pi wydawcy nie potrafili doceni\u0107 geniuszu My\u015bliciela i nie zdecydowali si\u0119 na wydanie prze\u0142omowej dla nauki i edukacji pracy. De Selby wyda\u0142 na w\u0142asny koszt 100 egzemplarzy broszury, niestety \u017caden nie zachowa\u0142 si\u0119 do naszych czas\u00f3w. Nieliczne wzmianki rozproszone w innych dzie\u0142ach Uczonego pozwalaj\u0105 zrekonstruowa\u0107 jedynie niekt\u00f3re elementy metody „najszybszego czytania”. De Selby postulowa\u0142, by przed przyst\u0105pieniem do lektury wprowadzi\u0107 umys\u0142 w stan „nadkoncentracji”. Po osi\u0105gni\u0119ciu tego stanu wystarczy przeczyta\u0107 kilka zda\u0144 z wybranej ksi\u0105\u017cki, by „u\u015bwiadomi\u0107” sobie tre\u015b\u0107 ca\u0142ego dzie\u0142a. W nast\u0119pnym etapie metoda ta pozwala po przeczytaniu kilku zda\u0144 z dowolej ksi\u0105\u017cki wybranego autora przyswoi\u0107 sobie tre\u015b\u0107 wszystkich jego dzie\u0142. Niestety, de Selby nie sprecyzowa\u0142 sposobu osi\u0105gania stanu „nadkoncentracji”. Z\u0142o\u015bliwy jak zwykle du Garbandier stwierdzi\u0142, \u017ce kilkadziesi\u0105t pozostawionych przez Mistrza niezap\u0142aconych rachunk\u00f3w za whisky wyra\u017anie wskazuje na spos\u00f3b wchodzenia de Selbyego w stan „nadkoncentracji”. Hatchjaw odpowiedzia\u0142, \u017ce te rzekomo niezap\u0142acone rachunki musz\u0105 by\u0107 sfa\u0142szowane, poniewa\u017c „powszechnie wiadomo, \u017ce de Selby s\u0142yn\u0105\u0142 w ca\u0142ej okolicy z p\u0119dzenia doskona\u0142ej whisky”.<\/p>\n\n\n\n

Astronomia de Selby’ego<\/h3>\n\n\n\n

De Selby uzna\u0142, \u017ce aby opracowa\u0107 teori\u0119 ruch\u00f3w cia\u0142 niebieskich wystarczy obserwacja \u015bwiat\u0142a elektrycznego o\u015bwietlaj\u0105cego wieczorem jego pok\u00f3j. Uczony poszed\u0142 jednak dalej: po serii eksperyment\u00f3w z w\u0142\u0105czaniem i wy\u0142\u0105czaniem \u015bwiat\u0142a doszed\u0142 do wniosku, \u017ce zmiany dnia i nocy zale\u017c\u0105 od woli podmiotu obserwuj\u0105cego (czyli od jego woli). Kolejne pr\u00f3by potwierdzi\u0142y t\u0119 hipotez\u0119 dla jego pokoju jako uk\u0142adu odniesienia. Je\u015bli znamy odwag\u0119 de Selby’ego, nie zdziwi nas jego nast\u0119pny krok, mianowicie sprawdzenie dot\u0105d niezawodnej teorii dla ca\u0142ej Ziemi jako uk\u0142adu. Jak notuje du Garbandier – do\u015b\u0107 pow\u015bci\u0105gliwie jak dla niego – w tym wypadku wyniki nie do ko\u0144ca potwierdzi\u0142y wysuni\u0119t\u0105 wcze\u015bniej hipotez\u0119. Myli\u0142by si\u0119 jednak ten, kto uzna\u0142by, \u017ce nasz My\u015bliciel na tym poprzestanie. Wystarczy\u0142a genialnie prosta poprawka do teorii, aby ca\u0142y ten – nie wahajmy si\u0119 nazwa\u0107 go „kopernika\u0144skim” – przewr\u00f3t naukowy stan\u0105\u0142 zn\u00f3w na nogach. Ot\u00f3\u017c de Selby akty swojej woli dotycz\u0105ce wschod\u00f3w i zachod\u00f3w S\u0142o\u0144ca dostosowa\u0142 do godzin umieszczonych w powszechnie znanych kalendarzach \u015bciennych z kartkami dziennymi. Odt\u0105d eksperymenty potwierdzi\u0142y w 100% s\u0142uszno\u015b\u0107 teorii niebieskiej de Selby’ego.<\/p>\n\n\n\n

Polonica deselbia\u0144skie<\/h3>\n\n\n\n

Podobno de Selby mia\u0142 okazj\u0119 spotka\u0107 licznych emigrant\u00f3w zarobkowych z Polski. Te przypadkowe kontakty sta\u0142y si\u0119 dla Badacza materia\u0142em do docieka\u0144 naukowych. De Selby zauwa\u017cy\u0142, \u017ce Polak\u00f3w mo\u017cna podzieli\u0107 na dwie grupy: osobnik\u00f3w pozytywnych oraz osobnik\u00f3w negatywnych. Prawdopodobnie pod wp\u0142ywem informacji o odkryciu antymaterii, de Selby wysun\u0105\u0142 hipotez\u0119, \u017ce po podaniu r\u0119ki osobnikowi pozytywnemu przez osobnika negatywnego nast\u0119puje anihilacja i wydzielenie czystej energii. Konsekwencj\u0105 takich zdarze\u0144 by\u0142oby ca\u0142kowite wyludnienie Polski. Na szcz\u0119\u015bcie zgodnie z teori\u0105 fizyczn\u0105 de Selby’ego wyst\u0119puje wyra\u017ana asymetria mi\u0119dzy pozytywnymi a negatywnymi Polakami. Oceni\u0142, \u017ce w populacji wyst\u0119puje 99,99% osobnik\u00f3w jednego rodzaju, a wi\u0119c anihilacja grozi jedynie niewielkiej grupie. Nie zachowa\u0142a si\u0119 informacja, kt\u00f3ra grupa przewa\u017ca w populacji. Kraus twierdzi, \u017ce brak tej informacji \u015bwiadczy o celowej dywersji polskich robotnik\u00f3w zatrudnionych w drukarni publikuj\u0105cej dzie\u0142a My\u015bliciela.<\/p>\n\n\n\n

De Selby – spo\u0142ecznik<\/h3>\n\n\n\n

Du Garbandier ujawni\u0142 fragmenty nieznanego dot\u0105d dzie\u0142a de Selby’ego, kt\u00f3rego barokowy tytu\u0142 mo\u017cna odda\u0107 w przybli\u017ceniu jako „10 nieznanych sposob\u00f3w na wy\u0142udzenie renty lub innych \u015bwiadcze\u0144 spo\u0142ecznych na podstawie wybranych paragraf\u00f3w Ustawy o Ubezpieczeniach Spo\u0142ecznych Dz. U. nr … z dalszymi poprawkami wraz z przyk\u0142adami ich skuteczno\u015b\u0107 barwnie ukazuj\u0105cymi”. Pr\u00f3by okaza\u0142y si\u0119 pocz\u0105tkowo skuteczne, tym bardziej \u017ce Uczony wyst\u0119powa\u0142 pod r\u00f3\u017cnymi nazwiskami. Wed\u0142ug du Garbandiera niekt\u00f3re z tych pseudonim\u00f3w to: Hatchjaw, Le Clerque, Kraus, Garbandier, O’Brien. Jednak przy pr\u00f3bie uczciwego i prawnego uzyskania odpowiednich \u015bwiadcze\u0144 de Selby poni\u00f3s\u0142 pora\u017ck\u0119 i zosta\u0142 zdemaskowany. Ca\u0142\u0105 t\u0119 akcj\u0119 wykorzysta\u0142 Garbandier, aby ukaza\u0107 M\u0119drca w jak najgorszym \u015bwietle. Jego przypuszczenie, \u017ce kombinacje de Selby’ego dowodz\u0105 jego polskich korzeni, powa\u017cne \u015brodowiska naukowe przyj\u0119\u0142y z oburzeniem. Ambasada Polska w Berlinie z\u0142o\u017cy wkr\u00f3tce stosowny protest.<\/p>\n\n\n\n

Rynsztunek Hatchjawa<\/h3>\n\n\n\n

Niekt\u00f3rzy przyjmuj\u0105, \u017ce pot\u0119\u017cny rynsztunek Hatchjawa rzekomo skierowany przeciw tajemniczemu Krausowi by\u0142 w rzeczywisto\u015bci zestawem instrument\u00f3w naukowych. Jak wiadomo de Selby by\u0142 wybitnym balistykiem, jednak pozostawione przez niego notatki z tej dziedziny – rzecz oczywista – podlegaj\u0105 r\u00f3\u017cnym, cz\u0119sto sprzecznym interpretacjom. Hatchjaw zerwa\u0142 z opartymi na spekulacjach badaniami wymy\u015blonej rzekomo przez de Selby’ego genialnej broni – postanowi\u0142 po prostu wypr\u00f3bowa\u0107 r\u00f3\u017cne jej systemy. Podziwu dla Hatchjawa nie mo\u017ce zm\u0105ci\u0107 podnoszony przez Garbandiera fakt, \u017ce metoda losowego doboru materia\u0142u badawczego w tej dziedzinie oraz zamiar u\u017cycia go wobec innego uczonego s\u0105 karygodne z punktu widzenia warsztatu i etyki naukowca.<\/p>\n\n\n\n

Skala IQ<\/h3>\n\n\n\n

Podobno w jednej z zaginionych broszur de Selby przedstawi\u0142 koncepcj\u0119 nowej skali IQ. Postanowi\u0142 rozszerzy\u0107 istniej\u0105c\u0105 skal\u0119 o warto\u015bci ujemne. Na podstawie opracowanych przez siebie test\u00f3w stwierdzi\u0142, \u017ce jego IQ wynosi minus 160 i \u015bwiadczy o „specyficznym geniuszu”. Jak zwykle z\u0142o\u015bliwy du Garbandier sugeruje, \u017ce wprowadzenie nowej skali wynika\u0142o z fatalnego wyniku, jaki uzyska\u0142 de Selby w tradycyjnym te\u015bcie. Potwierdzeniem tego maj\u0105 by\u0107 wspomnienia niejakiego Blooma, kt\u00f3ry sprzeda\u0142 standardowy test de Selby’emu. Przy ponownym spotkaniu Bloom mia\u0142 by\u0107 obrzucony stekiem wyzwisk i oskar\u017cony przez de Selby’ego o handel fa\u0142szywymi i wadliwymi testami. Natomiast Kraus stwierdzi\u0142, \u017ce przyczyn\u0105 nieporozumienia by\u0142 b\u0142\u0105d drukarski i zamiast minus 160 de Selby uzyska\u0142 wynik pierwiastek z minus 160. Pow\u015bci\u0105gliwy Le Clerque odnosz\u0105c si\u0119 do ca\u0142ej sprawy, zapisa\u0142: „niekt\u00f3re komentarze wi\u0119cej m\u00f3wi\u0105 o charakterze ich autora, ni\u017c o przedmiocie dyskusji”.<\/p>\n\n\n\n

Przyczynek do teorii skrzyni wodnej<\/h3>\n\n\n\n

Bassett wysun\u0105\u0142 przypuszczenie, \u017ce s\u0142ynna „skrzynia wodna” de Selby’ego s\u0142u\u017cy\u0142a do rozcie\u0144czania wody do takiego stanu, w kt\u00f3rym mog\u0142a ona poch\u0142ania\u0107 „czarne powietrze” odpowiedzialne, jak wiadomo, za ciemno\u015bci nocy. St\u0105d pomys\u0142 de Selby’ego, by lampy i \u017car\u00f3wki zast\u0105pi\u0107 butelkami zawieraj\u0105cymi odpowiednio rozcie\u0144czon\u0105 wod\u0119 poch\u0142aniaj\u0105c\u0105 mrok. Powszechne wdro\u017cenie wynalazku Uczonego mog\u0142o uchroni\u0107 \u015bwiat przed skutkami kryzysu energetycznego. Niestety, bezduszne s\u0142u\u017cby miejskich wodoci\u0105g\u00f3w przerwa\u0142y te epokowe eksperymenty, odcinaj\u0105c Badaczowi dop\u0142yw wody. Pretekstem do takich szykan by\u0142o rzekome zu\u017cycie przez de Selby’ego wody w ilo\u015bciach przemys\u0142owych oraz uchylanie si\u0119 od p\u0142acenia rachunk\u00f3w. Podobno do tych wydarze\u0144 odnosi si\u0119 s\u0142ynna sentencja Mistrza: „Aby uk\u0142ada\u0107 rury, trzeba mie\u0107 ogl\u0105d ca\u0142ej rzeczywisto\u015bci”. Le Fournier twierdzi\u0142, \u017ce eksperymenty de Selby’ego by\u0142y pierwsz\u0105 pr\u00f3b\u0105 przeprowadzenia syntezy j\u0105drowej w warunkach domowych.<\/p>\n\n\n\n

Niezmiennik DS<\/h3>\n\n\n\n

Opracowuj\u0105c drzewo genealogiczne swojej rodziny, de Selby przeprowadzi\u0142 kwerend\u0119 w lokalnym archiwum oraz zwiedzi\u0142 kilka okolicznych cmentarzy. Na podstawie przeprowadzonych bada\u0144 Uczony wysun\u0105\u0142 \u015bmia\u0142\u0105 tez\u0119, \u017ce ka\u017cdy musi umrze\u0107. Zasada ta zosta\u0142a p\u00f3\u017aniej nazwana przez komentator\u00f3w niezmiennikiem de Selby’ego (niezmiennik DS) i zyska\u0142a w powszechnej opinii wielkie uznanie. Jedynie drobiazgowy Le Fournier wskazywa\u0142, \u017ce istniej\u0105 jednak wyj\u0105tki jak Henoch czy Eliasz. Zachwycony przenikliwo\u015bci\u0105 de Selby’ego Hatchjaw przypomnia\u0142 Le Fournierowi, \u017ce jak powszechnie wiadomo wyj\u0105tki potwierdzaj\u0105 regu\u0142\u0119. Z\u0142o\u015bliwy du Garbandier stwierdzi\u0142, \u017ce prawdziwie zdumiewaj\u0105cym wyj\u0105tkiem jest Hatchjaw skoro w banalnym stwierdzeniu, \u017ce ka\u017cdy umiera, dostrzeg\u0142 genialno\u015b\u0107 my\u015bli. W odpowiedzi Hatchjaw zasugerowa\u0142, \u017ce nie ma sensu zajmowa\u0107 si\u0119 komentarzami niejakiego du Garbandiera, kt\u00f3ry jak wiadomo nie istnieje, a za jego nazwiskiem ukrywa si\u0119 „ten intrygant i zaka\u0142a ludzko\u015bci Kraus”. Le Clerque zauwa\u017cy\u0142, \u017ce zagadnieniem powszechnej \u015bmiertelno\u015bci zajmowa\u0142 si\u0119 ju\u017c s\u0142ynny filozof Willard van Orman Quine, kt\u00f3ry zaproponowa\u0142 „makabryczny” eksperyment my\u015blowy, zgodnie z kt\u00f3rym nawet osobnik empirycznie sprawdzaj\u0105cy \u015bmiertelno\u015b\u0107 wszystkich ludzi nie m\u00f3g\u0142by sprawdzi\u0107 samego siebie, a nast\u0119pnie potwierdzi\u0107 postawion\u0105 tez\u0119 (Patrz: Willard van Orman Quine, Granice wiedzy, t\u0142um. B. Stanosz, „Literatura na \u015bwiecie” nr 5\/1984, s. 310). Podsumowuj\u0105c dyskusj\u0119 Kraus zacytowa\u0142 s\u0142ynn\u0105 sentencj\u0119 de Selby’ego: „Ka\u017cdy d\u0105\u017cy do idea\u0142u, ka\u017cdy w ko\u0144cu przestanie si\u0119 rusza\u0107”.<\/p>\n\n\n\n

Mikro\u015bwiat<\/h3>\n\n\n\n

De Selby zainspirowany odkryciami kolejnych mikrocz\u0105stek, postanowi\u0142 wykaza\u0107 do\u015bwiadczalnie istnienie cz\u0105stki najmniejszej, roboczo nazwanej subatomem. Prawdopodobnie eksperyment zosta\u0142 przeprowadzony, natomiast nie zachowa\u0142y si\u0119 opisy tych bada\u0144. Hatchjaw twierdzi, \u017ce w jednej z lokalnych bibliotek natkn\u0105\u0142 si\u0119 na kart\u0119 katalogow\u0105 broszury de Selby’ego nosz\u0105cej znacz\u0105cy tytu\u0142 „Prawdziwa Fizyka”. Niestety okaza\u0142o si\u0119, \u017ce ksi\u0105\u017cka zosta\u0142a wypo\u017cyczona przez niejakiego Muddy’ego i nigdy nie zwr\u00f3cona (podany adres wypo\u017cyczaj\u0105cego okaza\u0142 si\u0119 fa\u0142szywy). Przenikliwy Le Fournier wskaza\u0142 miejsce w „Albumie wiejskim”, gdzie Wielki Przyrodnik przy okazji omawiania zasad piel\u0119gnacji krzew\u00f3w, mimochodem stwierdza: „prze\u015bwietlanie krzew\u00f3w pozwala uzyska\u0107 doskona\u0142y materia\u0142 do bada\u0144 mikrocz\u0105steczek”. Kraus przej\u0119ty tymi informacjami postanowi\u0142 odtworzy\u0107 przebieg do\u015bwiadcze\u0144 Wielkiego Fizyka. Brawurowo po\u0142\u0105czy\u0142 cytowany przez Le Fourniera fragment z odleg\u0142ymi o kilka akapit\u00f3w rozwa\u017caniami de Selby’ego na temat skutk\u00f3w skalecze\u0144 scyzorykiem. Wed\u0142ug Krausa Wielki Analityk mia\u0142 za pomoc\u0105 scyzoryka dzieli\u0107 ga\u0142\u0105zki, a\u017c do uzyskania pojdynczych atom\u00f3w. Ostatecznie doci\u0105\u0142 si\u0119 do niepodzielnych subatom\u00f3w. Niedoskona\u0142o\u015b\u0107 zastosowanych narz\u0119dzi badawczych spowodowa\u0142a, \u017ce w trakcie przeprowadzania swojego epokowego do\u015bwiadczenia de Selby dozna\u0142 licznych skalecze\u0144. Znana wszystkim meandryczno\u015b\u0107 my\u015bli Wielkiego Odkrywcy spowodowa\u0142a, \u017ce natychmiast zapomnia\u0142 o problemach mikro\u015bwiata i z pasj\u0105 zaj\u0105\u0142 si\u0119 badaniami z zakresu medycyny stosowanej. Tak powsta\u0142 s\u0142ynny fragment „Albumu wiejskigo”, w kt\u00f3rym opisa\u0142 100 sposob\u00f3w opatrywania pokaleczonych palc\u00f3w. Le Clerque po zapoznaniu si\u0119 z artyku\u0142em Krausa b\u0142yskawicznie wys\u0142a\u0142 depesz\u0119 ostrzegawcz\u0105 do Harolda Barge’a – przyjaciela Hatchjawa. Zasugerowa\u0142, \u017ce Hatchjaw uzna twierdzenia Krausa za o\u015bmieszaj\u0105ce Wielkiego Filozofa. Mo\u017ce to negatywnie wp\u0142yn\u0105\u0107 na stan zdrowia przepracowanego Hatchjawa. De Barge nie waha\u0142 si\u0119 podj\u0105\u0107 zdecydowanych dzia\u0142a\u0144, by uchroni\u0107 swojgo przyjaciela przed bezczelnymi \u0142garstwami Krausa. Podczas klubowego spotkania, na kt\u00f3rym mia\u0142 by\u0107 odczytany i analizowany nowy artyku\u0142 Krausa, symuluj\u0105c niezr\u0119czno\u015b\u0107, wyla\u0142 na tekst kaw\u0119. Nast\u0119pnie pr\u00f3buj\u0105c wysuszy\u0107 kartki przy kominku, doprowadzi\u0142 do ich spalenia. Zdenerwowanie Hatchjawa \u0142atwo za\u0142agodzi\u0142 zapewniaj\u0105c, \u017ce artyku\u0142 musia\u0142 by\u0107 b\u0142ahy skoro du Garbandier nie po\u015bwi\u0119ci\u0142 mu ani s\u0142owa w swej sta\u0142ej rubryce opisuj\u0105cej nowe deselbiana.<\/p>\n\n\n\n

D\u017awi\u0119kowy design<\/h3>\n\n\n\n

De Selby posiada\u0142 wyj\u0105tkowy zmys\u0142 praktyczny i nieustannie udoskonala\u0142 przedmioty w swoim otoczeniu. Spostrzeg\u0142, \u017ce w swoich domach nara\u017ceni jeste\u015bmy codziennie na liczne nieprzyjemne odg\u0142osy np. skrzypienie zawias\u00f3w, bulgotanie rur czy szuranie kapci. Postanowi\u0142 udoskonali\u0107 przedmioty ze swojego otoczenia tak, by wydawa\u0142y odg\u0142osy przyjemne dla ucha. Rozpocz\u0105\u0142 od m\u0142otka, kt\u00f3ry jak wiadomo by\u0142 jego podstawowym narz\u0119dziem badawczym. Do wbijania gwo\u017adzi w \u015bcian\u0119 zastosowa\u0142 m\u0142otki o r\u00f3\u017cnych masach, kszta\u0142tach i d\u0142ugo\u015bciach trzonk\u00f3w. Doskonale rozwijaj\u0105ce si\u0119 badania zosta\u0142y gwa\u0142townie przerwane w wyniku zawalenia si\u0119 \u015bciany, w kt\u00f3r\u0105 de Selby wbi\u0142 ju\u017c setki rozmaitych gwo\u017adzi. Szcz\u0119\u015bliwie by\u0142a to \u015bciana dzia\u0142owa i jej zniszczenie nie spowodowa\u0142o katastrofy budowlanej. Po usuni\u0119ciu gruzu de Selby odkry\u0142, \u017ce po\u0142\u0105czenie sypialni z kuchni\u0105 jest bardzo praktycznym rozwi\u0105zaniem. Rozpocz\u0105\u0142 te\u017c od razu rozwija\u0107 nowatorskie projekty budynk\u00f3w (patrz:”Domy<\/a>„). Nowa pasja badawcza spowodowa\u0142a, \u017ce nie powr\u00f3ci\u0142 ju\u017c do swej genialnej koncepcji designu d\u017awi\u0119kowego.<\/p>\n\n\n\n

Przeciw karze \u015bmierci<\/h3>\n\n\n\n

Hatchjaw poszukuj\u0105c \u015blad\u00f3w dzia\u0142ania de Selby’ego, natrafi\u0142 na stenogramy zebra\u0144 lokalnego oddzia\u0142u Towarzystwa Popularyzator\u00f3w Nauki i Wiedzy. Jedno z zanotowanych tam wyst\u0105pie\u0144 Uczonego odnosi\u0142o si\u0119 do dyskusji na temat kary \u015bmierci. Dyskusja by\u0142a bardzo burzliwa, jednak de Selby nie wykazywa\u0142 przez d\u0142ugi czas \u017cadnej aktywno\u015bci. Mog\u0142o to wynika\u0107 ze znanej wszystkim przypad\u0142o\u015bci nag\u0142ego zasypiania. Jednak pod koniec spotkania Filozof wyst\u0105pi\u0142 z kr\u00f3tkim o\u015bwiadczeniem, w kt\u00f3rym nie tylko, „co oczywiste”, pot\u0119pi\u0142 kar\u0119 \u015bmierci, ale r\u00f3wnie\u017c wyrazi\u0142 protest wobec „oburzaj\u0105cego folgowania morderczym sk\u0142onno\u015bciom w literaturze, filmie, a szczeg\u00f3lnie w tym piekielnym wynalazku – grach komputerowych. Producent\u00f3w tych gier nale\u017cy likwidowa\u0107!”. Du Garbandier wyrazi\u0142 uznanie wobec humanitaryzmu My\u015bliciela i doda\u0142, \u017ce s\u0142owa de Selby’ego szczeg\u00f3lnie powinien wzi\u0105\u0107 pod rozwag\u0119 sam Hatchjaw, kt\u00f3ry w zapale polemicznym nieraz posun\u0105\u0142 si\u0119 do gr\u00f3\u017ab fizycznego unicestwienia swoich oponent\u00f3w, zw\u0142aszcza Krausa. Hatchjaw w odpowiedzi przytoczy\u0142 jedn\u0105 z sentencji My\u015bliciela: „Zawsze nie zgadzaj si\u0119 z w\u0142asn\u0105 wypowiedzi\u0105”.<\/p>\n\n\n\n

O nieistnieniu<\/h3>\n\n\n\n

Wed\u0142ug Hatchjawa prze\u0142omowym dokonaniem de Selby’ego w nauce by\u0142o rozpocz\u0119cie bada\u0144 nad „nieistnieniem”. De Selby wyniki swoich prac mia\u0142 podobno zamie\u015bci\u0107 w opus magnum swojej tw\u00f3rczo\u015bci, czyli legendarnej „Ksi\u0119dze”. Jak wiadomo zapisy w tym dziele s\u0105 zaszyfrowane i jak dot\u0105d opieraj\u0105 si\u0119 pr\u00f3bom jednoznacznego odczytania. Analizy odnosz\u0105ce si\u0119 do „Ksi\u0119gi” przekroczy\u0142y ju\u017c ponad dziesi\u0119ciokrotnie jej obj\u0119to\u015b\u0107, co z\u0142o\u015bliwie skomentowa\u0142 du Garbandier: „Du\u017co trzeba wyla\u0107 atramentu, by stwierdzi\u0107, \u017ce ka\u0142amarz jest pusty”. Le Fournier odnosz\u0105c si\u0119 do tezy Hatchjawa, zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119, \u017ce zajmowanie si\u0119 „nieistnieniem” jest sprzeczne z dotychczasow\u0105 tradycj\u0105 naukow\u0105 wywodz\u0105c\u0105 si\u0119 ju\u017c od Parmenidesa, kt\u00f3ry wykluczy\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 poznawania nieistniej\u0105cego. Jak zwykle bezpardonowy du Garbandier za\u017c\u0105da\u0142 podania przyk\u0142adu potwierdzaj\u0105cego, \u017ce de Selby rzeczywi\u015bcie zbada\u0142 co\u015b nieistniej\u0105cego. Zirytowany Hatchjaw odpowiedzia\u0142, \u017ce wcale nie potrzebuje odwo\u0142ywa\u0107 si\u0119 do Wielkiego My\u015bliciela, by wskaza\u0107 taki ewidentnie nieistniej\u0105cy byt – jest nim sam du Garbandier: „Wszyscy doskonale wiedz\u0105, \u017ce pod tym pseudonimem ukrywa si\u0119 ten wredny m\u0105ciciel – Kraus”. Bassett postanowi\u0142 raz na zawsze uci\u0105\u0107 spekulacje dotycz\u0105ce to\u017csamo\u015bci du Garbandiera i zaproponowa\u0142 zorganizowanie Wielkiego Otwartego Kongresu Deselbia\u0144skiego, na kt\u00f3rym WSZYSCY mogliby si\u0119 spotka\u0107 oraz wyja\u015bni\u0107 WSZELKIE w\u0105tpliwo\u015bci. Kraus jak zwykle pomin\u0105\u0142 aktualny w\u0105tek dyskusji i stwierdzi\u0142, \u017ce uda\u0142o mu si\u0119 odczyta\u0107 fragment „Ksi\u0119gi”, w kt\u00f3rym de Selby rzekomo poda\u0142 prawo zachowania g\u0142upoty: „W uk\u0142adzie zamkni\u0119tym g\u0142upota nie maleje, a w otwartym si\u0119 pot\u0119guje”.<\/p>\n\n\n\n

Sp\u00f3r o Kanta<\/h3>\n\n\n\n

Le Fournier na forum dyskusyjnym zada\u0142 pytanie: „Dlaczego w r\u00f3\u017cnych opracowaniach podaje si\u0119, \u017ce de Selby nie znosi\u0142 Kanta, skoro w pismach nie ma na ten temat \u017cadnej wzmianki?”. Bassett odpowiedzia\u0142, \u017ce podobno znaleziono jaki\u015b stary rachunek z podpisem Mistrza i odr\u0119cznym zapiskiem: „Nie znosz\u0119 Kanta”. Du Garbandier doda\u0142, \u017ce napis by\u0142 bardzo niewyra\u017any, a litery w spos\u00f3b typowy dla de Selby’ego „kulfoniaste”, a wi\u0119c mo\u017cna r\u00f3wnie dobrze odczyta\u0107: „nie znosz\u0119 kantu”. Natychmiast do dyskusji w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 impulsywny Hatchjaw stwierdzaj\u0105c, \u017ce sam du Garbandier jest „jednym wielkim kantem, a kulfoniasty to jest jego nochal, kt\u00f3ry wpycha w sprawy, na kt\u00f3rych si\u0119 zupe\u0142nie nie zna!”. Le Fournier rzeczowo zapyta\u0142, czego dotyczy\u0142 \u00f3w rachunek z autografem de Selby’ego. Ostro\u017cny Le Clerque ograniczy\u0142 si\u0119 do podania adresu strony, na kt\u00f3rej umieszczono zeskanowan\u0105 kopi\u0119 przypisywanego de Selby’emu dokumentu. Po pewnym czasie w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 Henderson i zauwa\u017cy\u0142, \u017ce napis jest mocno „zatarty”, a rachunek dotyczy sto\u0142u, kt\u00f3ry de Selby zam\u00f3wi\u0142 do swojego gabinetu. Zasugerowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce cena wydaje si\u0119 by\u0107 wyg\u00f3rowana i de Selby m\u00f3g\u0142 uzna\u0107, \u017ce jest to oszustwo. St\u0105d wniosek, \u017ce interpretacja du Garbandiera mo\u017ce by\u0107 uprawniona. Bassett sprzeciwi\u0142 si\u0119 tej sugestii, poniewa\u017c chodzi\u0142o nie o jaki\u015b przypadkowy st\u00f3\u0142, ale o s\u0142ynny „czarny st\u00f3\u0142” Bergsona. Hatchjaw, ju\u017c spokojniej, stwierdzi\u0142, \u017ce wed\u0142ug niego wyra\u017anie na ko\u0144cu jest s\u0142owo „Kanta”. Doda\u0142, \u017ce przecie\u017c „og\u00f3lnie wiadomo, \u017ce My\u015bliciel nawet wykonuj\u0105c prozaiczne czynno\u015bci, potrafi\u0142 r\u00f3wnocze\u015bnie rozpatrywa\u0107 najbardziej abstrakcyjne zagadnienia filozoficzne”. Zdumiewaj\u0105ce jest, \u017ce interpretacj\u0119 Hatchjawa popar\u0142 nieobliczalny Kraus. Powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na wyniki analizy mikroskopowej potwierdzi\u0142 wersj\u0119 Bassetta: „Nie znosz\u0119 Kanta”. R\u00f3wnocze\u015bnie jednak poda\u0142 dwie sprzeczne interpretacje tego zdania: „Nie znosi, czyli akceptuje i nawet poszerza jego my\u015bl”; „Nie znosi, czyli nie akceptuje i zaprzecza”. Jako przedstawiciel szko\u0142y niemieckiej Kraus przychyla si\u0119 do pierwszej interpretacji. Zdumiony Hatchjaw napisa\u0142, \u017ce trudno mu uwierzy\u0107 w „nawr\u00f3cenie” Krausa i za tym musi kry\u0107 si\u0119 jaki\u015b perfidny podst\u0119p!<\/p>\n\n\n\n

Najni\u017csza g\u00f3ra<\/h3>\n\n\n\n

De Selby jako „rze\u015bki umys\u0142”, jak nazwa\u0142 go jeden z najwi\u0119kszych wsp\u00f3\u0142czesnych mu my\u015blicieli, mia\u0142 ambicj\u0119, by pozostawi\u0107 \u015blad swej nietuzinkowej dzia\u0142alno\u015bci intelektualnej w ka\u017cdej dziedzinie nauki. Przez pewien czas pasjonowa\u0142 si\u0119 doniesieniami na temat zdobywania przez alpinist\u00f3w kolejnych o\u015bmiotysi\u0119cznik\u00f3w. Jak wiadomo My\u015bliciel nigdy nie zadowala\u0142 si\u0119 czyst\u0105 teori\u0105 i stara\u0142 si\u0119 swoje koncepcje sprawdza\u0107 praktycznie (trze\u017awa brytyjska szko\u0142a empiryczna!). Okolica miasteczka, w kt\u00f3rym aktualnie mieszka\u0142, by\u0142a raczej p\u0142aska i nie sprzyja\u0142o to wyczynom alpinistycznym. De Selby nie zniech\u0119ci\u0142 si\u0119 i zaopatrzony w dok\u0142adne mapy topograficzne rozpocz\u0105\u0142 eksploracj\u0119 okolicznych pag\u00f3rk\u00f3w. Wyprawy te opr\u00f3cz g\u0142\u00f3wnego celu zdobycia pobliskich wyniesie\u0144 terenowych, przynios\u0142y Badaczowi wiele bezcennych spstrze\u017ce\u0144, kt\u00f3re wykorzysta\u0142 pisz\u0105c sw\u00f3j prze\u0142omowy „Album wiejski”. Niestety, wysi\u0142ki Uczonego spotka\u0142y si\u0119 z niezrozumieniem urz\u0119dnik\u00f3w, kt\u00f3rzy nie zgodzili si\u0119, by uzna\u0107 go za pierwszego „\u015bwiadomego” zdobywc\u0119 pag\u00f3rk\u00f3w. De Selby postanowi\u0142 wnie\u015b\u0107 sw\u00f3j wk\u0142ad przynajmniej na teoretycznym gruncie geografii. Zgodnie z uniwersaln\u0105 zasad\u0105 epistemologiczn\u0105 m\u00f3wi\u0105c\u0105, \u017ce „ka\u017cdy kij ma dwa ko\u0144ce” uzna\u0142, \u017ce poszukiwanie najwy\u017cszych szczyt\u00f3w jest dzia\u0142aniem jednostronnym i dla uzyskania pe\u0142ni systemu nale\u017cy sporz\u0105dzi\u0107 spis najni\u017cszych g\u00f3r lub pag\u00f3rk\u00f3w. Przedstawi\u0142 nast\u0119puj\u0105cy program bada\u0144: znajdujemy najni\u017csz\u0105 g\u00f3r\u0119 danego kraju, nast\u0119pnie – kontynentu, na ko\u0144cu – ca\u0142ej kuli ziemskiej. Na marginesie nadmieni\u0142 skromnie, \u017ce zgodzi si\u0119, by ten najni\u017cszy szczyt Ziemi nazwa\u0107 jego nazwiskiem.<\/p>\n\n\n\n

Ciemna energia<\/h3>\n\n\n\n

De Selby zainteresowa\u0142 si\u0119 problemem brakuj\u0105cej energii\/materii we Wszech\u015bwiecie. Uzna\u0142 za s\u0142uszn\u0105 hipotez\u0119 tak zwanej „ciemnej energii” bilansuj\u0105cej wydatek energetyczny \u015bwiata. Dokona\u0142 r\u00f3wnie\u017c \u015bmia\u0142ej ekstrapolacji w\u0142asnej teorii „czarnego powietrza”, kt\u00f3re uto\u017csami\u0142 z „ciemn\u0105 energi\u0105”. Zreszt\u0105 ju\u017c w „Z\u0142otych godzinach” nazwa\u0142 pr\u00f3\u017cni\u0119 kosmiczn\u0105 „czarnym eterem”. Przypadkowe wieczorne spotkanie z pewnymi osobnikami opuszczj\u0105cymi pub, skutkuj\u0105ce niczym nieuzasadnionym zniewa\u017ceniem s\u0142ownym i gro\u017ab\u0105 napa\u015bci czynnej, skierowa\u0142o my\u015bl de Selby’ego ku rozwa\u017caniom etycznym. „Czarne powietrze”, kt\u00f3re ludzie wdychaj\u0105 noc\u0105 lub w ciemnych pomieszczeniach, nie tylko powoduje przyduszenie nazywane powszechnie snem, ale pozostawia w duszy cz\u0142owieka „czarny osad, jak sadza z w\u0119gla”. Ju\u017c po przebudzeniu cz\u0142owiek instynktownie pr\u00f3buje pozby\u0107 si\u0119 dra\u017cni\u0105cej i dusz\u0105cej sadzy. Objawia si\u0119 to jako z\u0142o\u015b\u0107 i agresja. Dlatego tak wa\u017cna jest technika zasypiania, kt\u00f3ra pozwoli ograniczy\u0107 do minimum proces wch\u0142aniania szkodliwego „czarnego powietrza”. De Selby stara\u0142 si\u0119 opracowa\u0107 zasady „dobrego zasypiania” i przeprowadza\u0142 w tej dziedzinie d\u0142ugotrwa\u0142e eksperymenty. Niestety, nie zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c zanotowa\u0107 wynik\u00f3w swoich bada\u0144. Wiadomo tylko, \u017ce ostatnie i kluczowe do\u015bwiadczenie nazwa\u0142 „zasypianiem bezoddechowym”.<\/p>\n\n\n\n

Niesko\u0144czona wielko\u015b\u0107<\/h3>\n\n\n\n

Hatchjaw w jednym ze swoich artyku\u0142\u00f3w po\u015bwi\u0119conych tw\u00f3rczo\u015bci de Selby’ego napisa\u0142: „Niezaprzeczalna wielko\u015b\u0107 My\u015bliciela polega na tym, \u017ce lektura Jego dzie\u0142 pobudza do refleksji, kt\u00f3re znowu wywo\u0142uj\u0105 refleksje wy\u017cszego rz\u0119du – metarefleksje, a te z kolei – metametarefleksje i tak w niesko\u0144czono\u015b\u0107, co daje czytelnikowi nieograniczon\u0105 przyjemno\u015b\u0107 intelektualn\u0105”. Kraus nawi\u0105zuj\u0105c do powy\u017cszej wypowiedzi, zaprzeczy\u0142 istnieniu tak poj\u0119tej niesko\u0144czono\u015bci refleksji nad dzie\u0142em de Selby’ego. Zreszt\u0105 w\u0142a\u015bnie opracowuje on leksykon deselbia\u0144ski, kt\u00f3ry na pewno b\u0119dzie sko\u0144czony, a gdyby pojawi\u0142y si\u0119 jakie\u015b nowe odkrycia czy komentarze, zawsze mo\u017cna doda\u0107 suplement. Jest to z pewno\u015bci\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 sko\u0144czona i ograniczona, bo „pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej ze \u015bwiata znikn\u0105 nikomu niepotrzebni pismacy”. Du Garbandier uzna\u0142 ostatni\u0105 uwag\u0119 za bardzo trafn\u0105 i doda\u0142, \u017ce szczeg\u00f3lnie pasuje ona do „wypocin tego egzaltowanego romantyka Hatchjawa”. Natomiast co do niesko\u0144czono\u015bci refleksji nad dzie\u0142em de Selby’ego, to mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 jedynie o „niesko\u0144czono\u015bci absurdalnych interpretacji pseudonaukowego be\u0142kotu”.<\/p>\n\n\n\n

Fotografie postarzaj\u0105<\/h3>\n\n\n\n

De Selby w pewnym okresie swego \u017cycia pasjonowa\u0142 si\u0119 fotografi\u0105. Wykona\u0142 setki zdj\u0119\u0107, w tym dziesi\u0105tki autoportret\u00f3w. Porz\u0105dkuj\u0105c odbitki, dostrzeg\u0142 na obrazach w\u0142asnej twarzy objawy starzenia. U\u015bwiadomi\u0142 sobie, \u017ce fotografie postarzaj\u0105. By zapobiec temu procesowi zaprzesta\u0142 wykonywania zdj\u0119\u0107, spali\u0142 wszystkie posiadane odbitki i odt\u0105d nie pozwala\u0142 si\u0119 ani fotografowa\u0107, ani filmowa\u0107. Natomiast fotograf\u00f3w i filmowc\u00f3w nazywa\u0142 „pomocnikami entropii”.<\/p>\n\n\n\n

Efekt motyla<\/h3>\n\n\n\n

De Selby’ego bardzo zainteresowa\u0142a teoria deterministycznego chaosu, kt\u00f3r\u0105 doskonale przedstawi\u0142 sam tw\u00f3rca Edward E. Lorenz: „Machni\u0119cie skrzyde\u0142 motyla w Brazylii mo\u017ce wywo\u0142a\u0107 tornado w Teksasie”. Skoro wywo\u0142uje tornado w Teksasie, to pewnie odpowiada te\u017c za te niezno\u015bne ulewy na Wyspie – spekulowa\u0142 de Selby. St\u0105d pomys\u0142, by zorganizowa\u0107 wypraw\u0119 do Brazylii w celu zlikwidowania szkodliwego motyla. Niestety, konieczno\u015b\u0107 sta\u0142ej kontroli nad skrzyni\u0105 wodn\u0105 uniemo\u017cliwia\u0142a Wielkiemu Fizykowi osobisty udzia\u0142 w wyprawie. Postanowi\u0142 zainteresowa\u0107 swoim pomys\u0142em innych badaczy i nawi\u0105za\u0142 korespondencj\u0119 z jednym z najs\u0142ynniejszych \u0142owc\u00f3w motyli – Steinem. Wydaje si\u0119 to nieprawdopodobne, ale z notatek de Selby’ego wynika, \u017ce Stein skompletowa\u0142 tzw. Dru\u017cyn\u0119 Motyla. W Dru\u017cynie opr\u00f3cz Steina mieli si\u0119 znale\u017a\u0107: Nabokov czy Bobakov – podobno \u015bwiatowej s\u0142awy znawca motyli oraz Bombrowisz czy Gombrowicz – samozwa\u0144czy ekspert od „\u017cuczk\u00f3w pla\u017cowych”. Niestety, nie znamy los\u00f3w wyprawy. Po\u015brednio mo\u017cemy jednak wywnioskowa\u0107, \u017ce zako\u0144czy\u0142a si\u0119 pora\u017ck\u0105, poniewa\u017c pogoda na Wyspie si\u0119 nie poprawi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Najwa\u017cniejsze pytanie<\/h3>\n\n\n\n

De Selby by\u0142 nies\u0142ychanie wszechstronnym my\u015blicielem i w swych dociekaniach nie pomin\u0105\u0142 zagadnie\u0144 teologicznych. Uzna\u0142, \u017ce istnienie Stw\u00f3rcy jest albo obiektywne, albo subiektywne. Dla wierz\u0105cego jest obiektywne. Ateista zaprzeczy, ale na podstawie do\u015bwiadczenia musi uzna\u0107, \u017ce przekonanie o istnieniu Absolutu jest w\u015br\u00f3d ludzi raczej cz\u0119ste. Przekonanie to De Selby nazwa\u0142 istnieniem subiektywnym. Zauwa\u017cy\u0142 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce je\u015bli nawet nie uda si\u0119 dowie\u015b\u0107 istnienia obiektywnego, to subiektywne jest pewne, a wi\u0119c JEST. Same za\u015b przekonania religijne s\u0105 po\u017cyteczne, chocia\u017cby ze wzgl\u0119du na wynikaj\u0105c\u0105 z nich moralno\u015b\u0107.
Du Garbandier nazwa\u0142 te rozwa\u017cania prymitywn\u0105 sofistyk\u0105 i doda\u0142 enigmatycznie: „Niekt\u00f3rych ludzi nigdy nie powinno si\u0119 odrywa\u0107 od \u0142opaty”. Hatchjaw natomiast stwierdzi\u0142, \u017ce subiektywne istnienie doskonale pasuje do tego abstraktu, jakim jest du Garbandier, poniewa\u017c „Powszechnie wiadomo, \u017ce jest to pseudonim tego mistyfikatora Krausa!”. Kraus o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce uda\u0142o mu si\u0119 odcyfrowa\u0107 fragment „Ksi\u0119gi”, w kt\u00f3rym Wielki Teolog poda\u0142 najkr\u00f3tszy dow\u00f3d na istnienie dowolnego bytu X: „X jest co najmniej indywidualnym wyobra\u017ceniem X-a; je\u015bli takie wyobra\u017cenie istnieje, to X istnieje”. Le Fournier wyj\u0105tkowo surowo oceni\u0142 de Selby’ego, stwierdzaj\u0105c: „Pseudoteologia de Selby’ego to zbi\u00f3r plagiat\u00f3w”. Jeden z badaczy dorobku de Selby’ego stwierdzi\u0142: „Opisane pogl\u0105dy teologiczne mia\u0142y wp\u0142yw na nag\u0142e zaprzestanie kontakt\u00f3w de Selby’ego z teologami i \u015bwi\u0119tymi dawnych epok. Podobno dowiedzia\u0142 si\u0119 od jednego ze swoich interlokutor\u00f3w (rzekomo \u015bw. Ignacego Loyoli!), \u017ce przy nast\u0119pnym spotkaniu \u015bw. Anzelm i Kant zamierzaj\u0105 – co najmniej – zarzuci\u0107 mu wt\u00f3rno\u015b\u0107 i podszywanie si\u0119 pod cudze pomys\u0142y.”<\/p>\n\n\n\n

Wielki Plagiator<\/h3>\n\n\n\n

Krytycy wielokrotnie oskar\u017cali de Selby’ego o dokonywanie plagiat\u00f3w. Dosz\u0142o nawet do tego, \u017ce zacz\u0119to go z\u0142o\u015bliwie nazywa\u0107 Wielkim Plagiatorem. My\u015bliciel postanowi\u0142 nie wdawa\u0107 si\u0119 w polemiki z poszczeg\u00f3lnymi adwersarzami i przygotowa\u0142 broszur\u0119 pod znacz\u0105cym tytu\u0142em „Apologia ostateczna”. Broszura niestety zagin\u0119\u0142a, ale jej tre\u015b\u0107 zosta\u0142a pokr\u00f3tce om\u00f3wiona na \u0142amach „Krytyki absolutnej”. De Selby powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na koncepcj\u0119 Platona, mia\u0142 twierdzi\u0107, \u017ce znalaz\u0142 spos\u00f3b na wydobycie wiedzy z w\u0142asnej duszy, a to, \u017ce inni robili to wcze\u015bniej, nie umniejsza jego osi\u0105gni\u0119\u0107. Zreszt\u0105 sam zarzut na\u015bladownictwa jest chybiony, poniewa\u017c „cokolwiek pomy\u015blano, powiedziano czy napisano po Adamie, jest w zasadzie ju\u017c tylko powt\u00f3rzeniem”. Oryginalno\u015b\u0107 mo\u017cna by uzyska\u0107, stwarzaj\u0105c sw\u00f3j indywidualny j\u0119zyk niezrozumia\u0142y dla innych. Podobno Wittgenstein wykaza\u0142, \u017ce jest to rozwi\u0105zanie nieskuteczne ze wzgl\u0119du na brak kryteri\u00f3w por\u00f3wnawczych w autokomunikacji. Gdyby jednak uda\u0142o si\u0119 stworzy\u0107 taki j\u0119zyk, to i tak by\u0142by rodzajem plagiatu, bo powsta\u0142by na bazie schemat\u00f3w czy form my\u015blenia wsp\u00f3lnych wszystkim istotom my\u015bl\u0105cym, co mia\u0142 wykaza\u0107 wcze\u015bniej Kant. Ostatecznie de Selby konkluduje, \u017ce jakikolwiek zarzut plagiatu jest autodestrukcyjny podobnie jak zbyt konsekwentny sceptycyzm. Le Fournier zwraca uwag\u0119, \u017ce wzmiankowana recenzja mo\u017ce by\u0107 nieobiektywna, poniewa\u017c w\u0142a\u015bnie publicy\u015bci „Krytyki” celowali w atakach na de Selby’ego. Hatchjaw autorytatywnie stwierdza, \u017ce „Ca\u0142y ten artyku\u0142 to apokryf wytworzony przez tego oszczerc\u0119 Krausa!”. Du Garbandier odnosz\u0105c si\u0119 do filozofii de Selby’ego, zapisuje w swoim blogu: „Lektura poradnika „Filozofia w weekend” nie czyni jeszcze nikogo filozofem”.
Dociekliwy czytelnik: „Ca\u0142a ta strona sk\u0142ada si\u0119 z plagiat\u00f3w”.<\/p>\n\n\n\n

Wielka debata<\/h3>\n\n\n\n

Podobno za najwi\u0119kszego konkurenta w dziedzinie „specyficznej” nauki de Selby uzna\u0142 \u015bwiatowej s\u0142awy badacza Cimrmana. Postanowi\u0142 zmierzy\u0107 si\u0119 z nim i wyzwa\u0142 go na debat\u0119. Cimrman bez wahania przyj\u0105\u0142 warunki de Selby’ego: obaj mieli pozosta\u0107 w miejscach dotychczasowego pobytu („podr\u00f3\u017c to halucynacja”), a dyskusja mia\u0142a trwa\u0107 do pierwszego za\u015bni\u0119cia („drzemka jako kwant \u015bmierci”). Debata odby\u0142a si\u0119 w maju, kiedy zakwit\u0142y kasztanowce. De Selby przebywa\u0142 w pubie w Dalkey, a Cimrman w piwiarni w Maria\u0144skich \u0141a\u017aniach. Sekundanci potwierdzaj\u0105, \u017ce obaj My\u015bliciele prowadzili milcz\u0105c\u0105 debat\u0119 przez 12 godzin bez przerwy, pr\u00f3cz kr\u00f3tkich wizyt w WC. Oczywi\u015bcie regulamin debaty dopuszcza\u0142 zwil\u017canie zm\u0119czonych garde\u0142 trunkami, g\u0142\u00f3wnie miejscowym piwem. Debata by\u0142a niezwykle zaci\u0119ta i obaj Mocarze Umys\u0142u nie wypowiedzieli ani jednego s\u0142owa! Obecni przy tym ich wieloletni wsp\u00f3\u0142pracownicy, przyjaciele oraz przypadkowi obserwatorzy jednomy\u015blnie potwierdzaj\u0105, \u017ce napi\u0119cie skoncentrowanych umys\u0142\u00f3w by\u0142o tak wielkie, \u017ce wszyscy obecni pod koniec debaty dostali zawrot\u00f3w g\u0142owy, a niekt\u00f3rzy nawet wymiotowali. Z\u0142o\u015bliwy du Garbandier skomentowa\u0142: „Nadmierna koncentracja nad kuflami piwa nieodmienie prowadzi do zawrot\u00f3w i zwrot\u00f3w”. Obaj Wspaniali Adwersarze zasn\u0119li o tej samej godzinie, co potwierdzili sekundanci. Po zregenerowaniu si\u0142 My\u015bliciele listownie pogratulowali sobie wzajemnie i przyznali, \u017ce debata zako\u0144czy\u0142a si\u0119 remisem. Niestety, jak zwykle w podobnych sytuacjach znale\u017ali si\u0119 m\u0105ciciele i zawistnicy. Kto\u015b zacz\u0105\u0142 rozsiewa\u0107 plotki, \u017ce wynik debaty zosta\u0142 wypaczony, poniewa\u017c sekundanci na pocz\u0105tku mieli zsynchronizowane zegarki na czas uniwersalny, a po spo\u017cyciu pewnej ilo\u015bci piwa poprzestawiali je na czas miejscowy, wskazywany przez zegary \u015bcienne w pubie i piwiarni. Wywo\u0142a\u0142o to d\u0142ugotrwa\u0142\u0105 i bardzo gor\u0105c\u0105 dyskusj\u0119 na forach i \u0142amach. Zar\u00f3wno de Selby jak i Cimrman zignorowali te bezpodstawne zarzuty.<\/p>\n\n\n\n

Mistrz podejrze\u0144<\/h3>\n\n\n\n

De Selby cierpia\u0142 na przypad\u0142o\u015b\u0107 nag\u0142ego i niespodziwanego zasypiania. By\u0142 to dla niego bardzo k\u0142opotliwy i tajemniczy fenomen. Nag\u0142e za\u015bni\u0119cie przy przechodzeniu na drug\u0105 stron\u0119 Vico Road omal nie spowodowa\u0142o kraksy i nie zako\u0144czy\u0142o si\u0119 „za\u015bni\u0119ciem ostatecznym” My\u015bliciela. By\u0142o wiele tego typu wypadk\u00f3w, o kt\u00f3rych de Selby dowiadywa\u0142 si\u0119 od \u015bwiadk\u00f3w zdarzenia, zaraz po przebudzeniu. Zdarze\u0144 tych de Selby nie pami\u0119ta\u0142 i pocz\u0105tkowo ze zdumieniem, a p\u00f3\u017aniej z podejrzliwo\u015bci\u0105, wys\u0142uchiwa\u0142 opowie\u015bci o tym, co si\u0119 z nim dzia\u0142o, gdy nagle zasypia\u0142. Sam twierdzi\u0142, \u017ce by\u0142 w tym czasie w innym miejscu i odmiennych okoliczno\u015bciach, a nawet w „innym \u015bwiecie”. Badaj\u0105cy de Selby’ego lekarze stwierdzili, \u017ce podczas snu prze\u017cywa on tak intensywne marzenia senne, \u017ce z trudem powraca na jaw\u0119. De Selby nie uzna\u0142 tej diagnozy i rozpocz\u0105\u0142 samodzielne badania nad niezwyk\u0142\u0105 przypad\u0142o\u015bci\u0105. Przeprowadzi\u0142 wywiady ze \u015bwiadkami oraz przeanalizowa\u0142 istniej\u0105ce opisy podobnych przypadk\u00f3w. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce relacje r\u00f3\u017cni\u0142y si\u0119 w wielu szczeg\u00f3\u0142ach. Zaobserwowane niesp\u00f3jno\u015bci nasun\u0119\u0142y Badaczowi podejrzenie, \u017ce \u015bwiadkowie s\u0105 niewiarygodni, a w\u0142a\u015bciwie „ca\u0142y ten \u015bwiat jest chyba sfa\u0142szowany”. Natomiast \u015bwiat, kt\u00f3ry pami\u0119ta\u0142 ze snu wyda\u0142 mu si\u0119 prawdziwy i pi\u0119kny. Ostatecznie stwierdzi\u0142, \u017ce tak zwana jawa, to spowodowany dusznymi wyziewami „czarnego powietrza” koszmarny sen, a „prawdziwa jawa snem jest zwana”. Le Clerque z przykro\u015bci\u0105 komentowa\u0142, \u017ce nazywaj\u0105c jaw\u0119 snem i na odwr\u00f3t, de Selby wykaza\u0142 si\u0119 niestety wyj\u0105tkow\u0105 wt\u00f3rno\u015bci\u0105, co nie przystoi tak „niezwyk\u0142emu my\u015blicielowi”. Du Garbandier zauwa\u017cy\u0142, \u017ce mo\u017ce jednak de Selby mia\u0142 odrobin\u0119 racji, co do zafa\u0142szowania tego \u015bwiata, skoro „my\u015blicielem okre\u015blany jest kto\u015b, kto przez ca\u0142e \u017cycie nie potrafi\u0142 rozwi\u0105za\u0107 problemu wi\u0105zania sznurowade\u0142 w swoich butach”.<\/p>\n\n\n\n

Dlaczego de Selby zamilk\u0142?<\/h3>\n\n\n\n

De Selby skierowa\u0142 do spo\u0142eczno\u015bci naukowej or\u0119dzie, w kt\u00f3rym wezwa\u0142, by nie dyskutowa\u0107 o zjawiskach, kt\u00f3re nie zosta\u0142y w pe\u0142ni wyja\u015bnione. Intencj\u0105 My\u015bliciela by\u0142o „oczyszczenie” nauki. Sam postanowi\u0142 da\u0107 przyk\u0142ad odpowiedzialnego uprawiania nauki i w zwi\u0105zku z tym zaprzesta\u0142 publikacji swoich prac oraz prowadzenia prelekcji. Hatchjaw wyrazi\u0142 \u017cal, \u017ce „zamilkni\u0119cie de Selby’ego z pewno\u015bci\u0105 pozbawi\u0142o \u015bwiat nauki wielu wspania\u0142ych odkry\u0107”. Garbandier stwierdzi\u0142, \u017ce Hatchjaw winien pod\u0105\u017cy\u0107 \u015bladami swojego mistrza i zaprzesta\u0107 bezproduktywnego zaczerniania papieru. Kraus natomiast przedstawi\u0142 dziwaczn\u0105 hipotez\u0119, jakoby zamilkni\u0119cie de Selby’ego by\u0142o wybiegiem maj\u0105cym na celu zmylenie oponent\u00f3w i windykator\u00f3w. De Selby rzekomo mia\u0142 dalej prowadzi\u0107 swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zmieniaj\u0105c nieustannie pseudonimy. Niekt\u00f3re z rozszyfrowanych przez Krausa pseudonim\u00f3w, to: O’Brien, du Garbandier, Hatchjaw, Le Fournier, Bassett, Henderson, Le Clerque, Kraus. Du Garbandier w odpowiedzi zasugerowa\u0142, \u017ce g\u0142\u0119bia my\u015bli Krausa „si\u0119ga co najwy\u017cej dna butelki z piwem, kt\u00f3ry to trunek pewnie nieumiarkowanie degustuje w trakcie tworzenia swych beznadziejnych hipotez”.<\/p>\n\n\n\n

Dywersant<\/h3>\n\n\n\n

De Selby wyg\u0142osi\u0142 w Targetville prelekcj\u0119 na temat nowoczesnych system\u00f3w uzbrojenia. Temat wzbudzi\u0142 spore zainteresowanie, a po zako\u0144czeniu spotkania dyskusj\u0119 kontynuowano w pubie. Prawdopodobnie w wyniku jakiego\u015b nieporozumienia nast\u0119pnego dnia w mie\u015bcie i okolicach zacz\u0119\u0142y kr\u0105\u017cy\u0107 dziwaczne pog\u0142oski. Jedni g\u0142osili, \u017ce wkr\u00f3tce dojdzie do wrogiego desantu z morza i powietrza; drudzy opowiadali, \u017ce dywersanci zamierzaj\u0105 wysadzi\u0107 Wysp\u0119 za pomoc\u0105 „dynamitu, czy czego\u015b w tym rodzaju”. Jeden z kawiarnianych znawc\u00f3w wielkiej polityki przekonywa\u0142 przypadkowych s\u0142uchaczy, \u017ce „ONI zainstaluj\u0105 u nas tarcz\u0119, do kt\u00f3rej b\u0119d\u0105 strzela\u0107 balistycy z ca\u0142ego \u015bwiata!”. De Selby nie\u015bwiadomy napi\u0119tej sytuacji wybra\u0142 si\u0119 na spacer po okolicy, gdzie b\u0142yskawicznie zosta\u0142 zatrzymany przez kilku wie\u015bniak\u00f3w. Zarzucono mu dzia\u0142alno\u015b\u0107 szpiegowsk\u0105. Pr\u00f3by t\u0142umaczenia, \u017ce jest naukowcem i prowadzi badania terenowe, pogorszy\u0142y tylko jego sytuacj\u0119, bo „ci naukowcy wymy\u015blaj\u0105 tylko nowe bomby zamiast zaj\u0105\u0107 si\u0119 zwalczaniem stonki”. De Selby zosta\u0142 doprowadzony na posterunek policji. Sier\u017cant Plug pochwali\u0142 w\u0142o\u015bcian za czujno\u015b\u0107 i obywatelsk\u0105 postaw\u0119, a nast\u0119pnie przes\u0142ucha\u0142 zatrzymanego. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce sier\u017cant zna\u0142 ze szkolenia antyterrorystycznego broszur\u0119 do Selby’ego dotycz\u0105c\u0105 eksperyment\u00f3w z usuni\u0119ciem powietrza na ca\u0142ej planecie. Badacz zosta\u0142 uznany za niebezpiecznego dywersanta i zamkni\u0119ty w areszcie. Dopiero po okazaniu odpowiedniego za\u015bwiadczenia lekarskiego de Selby zosta\u0142 uwolniony i na wszelki wypadek wyekspediowany z miasta najbli\u017cszym poci\u0105giem.<\/p>\n\n\n\n

Uniwersalna broszura<\/h3>\n\n\n\n

De Selby’emu wpad\u0142a w r\u0119ce broszura niejakiego Manusa zatytu\u0142owana „Kr\u00f3tkie obja\u015bnienie ewolucji wszech\u015bwiata”. By\u0142o to popularnonaukowe opracowanie opisuj\u0105ce stopniow\u0105 ewolucj\u0119 wszech\u015bwiata od jego pocz\u0105tku, a\u017c po powstanie \u017cycia i cz\u0142owieka. De Selby zauwa\u017cy\u0142, \u017ce jest to raczej nieudolna kompilacja publikowanych wcze\u015bniej tekst\u00f3w o podobnej tematyce. Zainteresowa\u0142a go jednak wzmianka na ostatniej stronie ok\u0142adki m\u00f3wi\u0105ca, \u017ce broszura ta ma drug\u0105 wersj\u0119 przeznaczon\u0105 dla wierz\u0105cych. Zam\u00f3wi\u0142 drug\u0105 wersj\u0119 w wydawnictwie, jak si\u0119 okaza\u0142o, prowadzonym przez pana Manusa – autora broszury. Po otrzymaniu przesy\u0142ki de Selby por\u00f3wna\u0142 obie wersje publikacji. Teksty broszur okaza\u0142y si\u0119 prawie identyczne, a r\u00f3\u017cni\u0142y si\u0119 tylko kilkoma s\u0142owami w pierwszym zdaniu: „Wszech\u015bwiat powsta\u0142 wiele miliard\u00f3w lat temu ….” (wersja pierwsza), „Wszech\u015bwiat zosta\u0142 stworzony wiele miliard\u00f3w lat temu ….” (wersja druga). De Selby, zainspirowany pomys\u0142em Manusa, zaproponowa\u0142 rozumowanie pozwalaj\u0105ce omija\u0107 bariery mi\u0119dzy nauk\u0105 a religi\u0105. By\u0142a to tzw. „redukcja przyczynowa do pocz\u0105tku”. Przyk\u0142adowy konflikt: \u017ar\u00f3d\u0142em moralno\u015bci jest spo\u0142eczno\u015b\u0107 czy Stw\u00f3rca. Wierz\u0105cy mo\u017ce przyj\u0105\u0107 uzasadnienie naukowe, \u017ce spo\u0142eczno\u015b\u0107 wytwarza moralno\u015b\u0107, dodaj\u0105c, \u017ce spo\u0142eczno\u015b\u0107 powstaje w \u015bwiecie, kt\u00f3ry zaplanowa\u0142 Stw\u00f3rca, a wi\u0119c ostatecznym \u017ar\u00f3d\u0142em moralno\u015bci jest Stw\u00f3rca. W ten spos\u00f3b mo\u017cna z\u0142agodzi\u0107 pojawiaj\u0105ce si\u0119 konflikty mi\u0119dzy hipotezami naukowymi a religi\u0105, z wyj\u0105tkiem problemu pocz\u0105tku \u015bwiata, ale ten problem rozwi\u0105za\u0142 Manus: wystarczy wyda\u0107 dwie minimalnie r\u00f3\u017cni\u0105ce si\u0119 broszury.<\/p>\n\n\n\n

Patron naukowy<\/h3>\n\n\n\n

Teza Talesa z Miletu, \u017ce „Pocz\u0105tkiem wszechrzeczy jest woda”, stanowi\u0142a podstaw\u0119 wielu eksperyment\u00f3w de Selby’ego. Powszechnie znane s\u0105 pr\u00f3by rozcie\u0144czenia wody, kt\u00f3ra wydawa\u0142a si\u0119 Empirykowi zbyt mocna. Tajemnicza skrzynia wodna mia\u0142a podobno pos\u0142u\u017cy\u0107 do wykreowania „wodnego raju”. Niejaki Manus, autor i wydawca dzie\u0142 popularnonaukowych, twierdzi\u0142, \u017ce de Selby jest wynalazc\u0105 „mocnej wody”, kt\u00f3ra, jak g\u0142osi ulotka reklamowa: „wyj\u0105tkowo skutecznie wyp\u0142ukuje wszelkie trucizny z organizmu, bezlito\u015bnie niszczy szkodliwe mikroby oraz rozpuszcza depresj\u0119”. Garbandier wysun\u0105\u0142 przypuszczenie, \u017ce „skrzynia wodna” to w istocie urz\u0105dzenie do p\u0119dzenia spirytusu, natomiast pr\u00f3by rozcie\u0144czania dotyczy\u0142y wyprodukowanego alkoholu, a „wodny raj” i „mocna woda” to nazwy w\u00f3dek nielegalnie rozprowadzanych przez de Selby’ego. Rzekome badania naukowe okaza\u0142y si\u0119 tylko przykrywk\u0105 dzia\u0142alno\u015bci kryminalnej. Oburzony Hatchjaw zarzuci\u0142 Garbandierowi nieuczciwo\u015b\u0107, poniewa\u017c z setek r\u00f3\u017cnych eksperyment\u00f3w Badacza, wybra\u0142 tylko takie, kt\u00f3re pasowa\u0142y do z g\u00f3ry za\u0142o\u017conej tezy. Garbandier odpowiedzia\u0142, \u017ce pozosta\u0142e eksperymenty s\u0142u\u017cy\u0142y jedynie wy\u0142udzeniu odpowiedniego za\u015bwiadczenia lekarskiego zapewniaj\u0105cego de Selby’emu praktyczn\u0105 bezkarno\u015b\u0107. Wed\u0142ug Bassetta ujawniona przez Garbandiera nielegalna dzia\u0142alno\u015b\u0107 de Selby’ego w bran\u017cy alkoholowej mia\u0142a tylko zmyli\u0107 policj\u0119. De Selby planowa\u0142 ostateczne oczyszczenie Ziemi poprzez globalne skroplenie powietrza za pomoc\u0105 „skrzyni wodnej”. Wiadomo, \u017ce urz\u0105dzenie zosta\u0142o ukryte i ma si\u0119 aktywowa\u0107 w 2012 roku albo 2021, albo 2201, albo kiedy\u015b tam.<\/p>\n\n\n\n

Spowalniacz cz\u0105stek<\/h3>\n\n\n\n

De Selby’ego zainteresowa\u0142y doniesienia dotycz\u0105ce budowy olbrzymich akcelerator\u00f3w, w kt\u00f3rych naukowcy rozp\u0119dzaj\u0105 cz\u0105stki do niewyobra\u017calnych pr\u0119dko\u015bci, by w ko\u0144cu spowodowa\u0107 ich zderzenie. Niekt\u00f3rzy g\u0142osili, \u017ce w wyniku tych zderze\u0144 powstanie mikroskopijna czarna dziura albo jaka\u015b osobliwo\u015b\u0107. Po przeanalizowaniu problemu w barze dworcowym, gdzie oczekiwa\u0142 na przesiadk\u0119 do Dublina, de Selby wpad\u0142 na pomys\u0142, by zamiast rozp\u0119dza\u0107, dokona\u0107 spowolnienia cz\u0105stek. Jako \u017ce r\u00f3wnocze\u015bnie zajmowa\u0142 si\u0119 badaniami ezoterycznymi, postanowi\u0142 spowolni\u0107 cz\u0105stk\u0119 moc\u0105 energii psychicznej. By unikn\u0105\u0107 nieuchronnych b\u0142\u0119d\u00f3w do\u015bwiadczalnych wynikaj\u0105cych z niedoskona\u0142o\u015bci po\u015brednicz\u0105cych przyrz\u0105d\u00f3w oraz zmys\u0142\u00f3w, postanowi\u0142 przeprowadzi\u0107 eksperyment bezpo\u015brednio w swoim umy\u015ble. Niestety, nie znamy wynik\u00f3w eksperymentu, poniewa\u017c po przebudzeniu de Selby nic nie pami\u0119ta\u0142. Doprowadzi\u0142o to do zatargu z barmanem, kt\u00f3ry upiera\u0142 si\u0119, \u017ce de Selby powinien zap\u0142aci\u0107 nale\u017cno\u015b\u0107 za skonsumow\u0105 whisky. Niejasne t\u0142umaczenia o bezwzgl\u0119dnie poch\u0142aniaj\u0105cej wszystko czarnej dziurze nie poskutkowa\u0142y i Badacz by\u0142 zmuszony uregulowa\u0107 rachunek.
Kraus w swoich „Analizach i komentarzach” wysun\u0105\u0142 przypuszczenie, \u017ce w wyniku eksperymentu w umy\u015ble de Selby’ego powsta\u0142a psycho-fizyczna osobliwo\u015b\u0107. Garbandier zauwa\u017cy\u0142, \u017ce „nie musia\u0142o powstawa\u0107 co\u015b, co ju\u017c tam by\u0142o”. Hatchjaw odpowiedzia\u0142, \u017ce Garbandier „swoje bon moty to chyba wyci\u0105ga z czarnej dziury”.<\/p>\n\n\n\n

Ornitolog niesko\u0144czono\u015bci<\/h3>\n\n\n\n

Wszechstronno\u015b\u0107 de Selby’ego jest powszechnie znana i pewnie nikogo nie zdziwi, \u017ce zainteresowa\u0142 si\u0119 on ornitologi\u0105. Przeprowadzi\u0142 d\u0142ugotrwa\u0142e i systematyczne obserwacje miejskich go\u0142\u0119bi: codziennie kwadrans obserwacji w drodze z pubu. Po tygodniu spogl\u0105dania pod „odpowiednim k\u0105tem” na go\u0142\u0119bie, de Selby zauwa\u017cy\u0142, \u017ce w\u015br\u00f3d nich pojawiaj\u0105 si\u0119 liczne tukany oraz papugi. Nikt wcze\u015bniej tego nie spostrzeg\u0142, poniewa\u017c wyst\u0105pi\u0142o tu zjawisko mimikry i tukany upodobni\u0142y si\u0119 do zwyk\u0142ych go\u0142\u0119bi. Dokonane obserwacje sk\u0142oni\u0142y Badacza do \u015bmia\u0142ej ekstrapolacji i stwierdzenia, \u017ce najprawdopodobniej istnieje znacznie wi\u0119cej gatunk\u00f3w ptak\u00f3w, ni\u017c te, kt\u00f3re zosta\u0142y dotychczas odkryte. Ka\u017cdy gatunek ma przynajmniej kilka tzw. mimikropodgatunk\u00f3w, kt\u00f3re nie zosta\u0142y dot\u0105d rozpoznane, poniewa\u017c praktycznie nie r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 od siebie wygl\u0105dem i trybem \u017cycia. Dodatkowym utrudnieniem w badaniach jest wyst\u0119powanie mimikry wielostopniowej, np. tukan udaje papug\u0119, kt\u00f3ra na\u015bladuje go\u0142\u0119bia itd. Niestety, podj\u0119ta przez de Selby’ego pr\u00f3ba nowej klasyfikacji gatunk\u00f3w z uwzgl\u0119dnieniem mimikry wielostopniowej zako\u0144czy\u0142a si\u0119 niepowodzeniem, poniewa\u017c jak stwierdzi\u0142 Przyrodnik: „To pachnie niesko\u0144czono\u015bci\u0105”.
W swoim komentarzu do teorii de Selby’ego Hatchjaw napisa\u0142: „Nawet geniusz potknie si\u0119 na progu niesko\u0144czono\u015bci”. Garbandier dopowiedzia\u0142 w swoim stylu: „Nie mo\u017ce si\u0119 potkn\u0105\u0107, kto ju\u017c le\u017cy”.<\/p>\n\n\n\n

Katalogowanie chaosu<\/h3>\n\n\n\n

W trakcie sympozjum po\u015bwi\u0119conego uprawie ziemniak\u00f3w jeden z uczestnik\u00f3w, znaj\u0105c wszechstronno\u015b\u0107 de Selby’ego, zapyta\u0142: co to jest chaos? Chaos – odpowiedzia\u0142 My\u015bliciel – to zadawa\u0107 pytania niezwi\u0105zane z tematem, zajada\u0107 si\u0119 s\u0142onecznikiem, rozrzucaj\u0105c wsz\u0119dzie \u0142upiny albo opowiada\u0107 sobie dowcipy podczas wyk\u0142ad\u00f3w, sp\u00f3\u017ania\u0107 si\u0119 na zaj\u0119cia i pali\u0107 w miejscach niedozwolonych…, najgorsze jest jednak mieszanie r\u00f3\u017cnych gatunk\u00f3w sadzeniak\u00f3w!
Pod wp\u0142ywem tego incydentu My\u015bliciel postanowi\u0142 spisa\u0107 wszystkie elementy stanowi\u0105ce wk\u0142ad ludzko\u015bci w powi\u0119kszanie globalnego nieporz\u0105dku. Po tygodniu intensywnej pracy Badacz uzna\u0142 beznadziejno\u015b\u0107 swojego zamierzenia spowodowan\u0105 nadmiarem danych. Notatki spali\u0142, gdy u\u015bwiadomi\u0142 sobie, \u017ce pr\u00f3by uporz\u0105dkowania chaosu tylko pot\u0119guj\u0105 ba\u0142agan.
Hatchjaw w swoim komentarzu stwierdzi\u0142, \u017ce pomys\u0142 Wielkiego Badacza doczeka\u0142 si\u0119 realizacji dzi\u0119ki stworzeniu elektronicznej globalnej sieci komunikacyjnej. Garbandier zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119, \u017ce wsp\u00f3\u0142czesnym zabrak\u0142o konsekwencji de Selby’ego, a zw\u0142aszcza Hatchjaw m\u00f3g\u0142by wzi\u0105\u0107 przyk\u0142ad ze swojego mistrza i zaprzesta\u0107 za\u015bmiecania sieci swoimi pustymi komentarzami. Kraus zasugerowa\u0142, \u017ce zna spos\u00f3b, by pogodzi\u0107 oponent\u00f3w stosuj\u0105c prost\u0105 opcj\u0119 „delete”.<\/p>\n\n\n\n

Uniwersalne instalacje<\/h3>\n\n\n\n

Dom de Selby’ego uchodzi\u0142 za najlepiej skanalizowany budynek na Wyspie. Wyj\u0105tkowo rozbudowany system instalacji wodoci\u0105gowych mia\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107 wytworzeniu „rajskiego mikroklimatu”. Podczas przebijania si\u0119 przez mur w celu zamontowania dodatkowych rur wodoci\u0105gowych, Wielki Hydraulik uszkodzi\u0142 przewody elektryczne i dozna\u0142 pora\u017cenia. Na szcz\u0119\u015bcie pora\u017cenie nie by\u0142o zbyt gro\u017ane, ale zmusi\u0142o de Selby’ego do czasowego wstrzymania prac i przemy\u015blenia problemu krzy\u017cuj\u0105cych si\u0119 instalacji. Rozwi\u0105zanie opracowane przez Konstruktora by\u0142o genialnie proste oraz wyj\u0105tkowo ekonomiczne; polega\u0142o na umieszczeniu kabli elektrycznych we wn\u0119trzu rur wodoci\u0105gowych. Prototypowa instalacja wodoci\u0105gowo-elektryczna zamontowana w\u0142asnor\u0119cznie przez de Selby’ego, nie do ko\u0144ca spe\u0142ni\u0142a oczekiwania Wynalazcy. Pr\u00f3ba w\u0142\u0105czenia \u015bwiat\u0142a powodowa\u0142a wyciek wody z gniazd elektrycznych, a przekr\u0119cenie kurka w kranie skutkowa\u0142o zapaleniem \u015bwiat\u0142a. Do ponownego pora\u017cenia nie dosz\u0142o, poniewa\u017c Badacz, pomny wcze\u015bniejszych do\u015bwiadcze\u0144, stale u\u017cywa\u0142 grubych gumowych r\u0119kawic oraz gumowego obuwia.
Hatchjaw wyrazi\u0142 \u017cal, \u017ce dom Mistrza zosta\u0142 zburzony, gdy\u017c zastosowane tam prototypowe rozwi\u0105zania techniczne mog\u0142y zrewolucjonizowa\u0107 budownictwo. „Dobrze, \u017ce rozwalili t\u0119 niebezpieczn\u0105 ruder\u0119” – stwierdzi\u0142 du Garbandier. Le Clerque zakwestionowa\u0142 nowatorstwo de Selby’ego w dziedzinie instalacyjnej, poniewa\u017c efektu wyp\u0142ywu wody z gniazd elektrycznych do\u015bwiadczy\u0142 w jednym z warszawskich hoteli.<\/p>\n\n\n\n

Prawo Krausa-Heisenberga<\/h3>\n\n\n\n

Niespodziewany krach gie\u0142dowy przyczyni\u0142 si\u0119 do zaprzepaszczenia kluczowego eksperymentu, kt\u00f3ry wed\u0142ug de Selby’go mia\u0142 ostatecznie uszcz\u0119\u015bliwi\u0107 ludzko\u015b\u0107. Za pieni\u0105dze zarobione ze sprzda\u017cy „wody \u017cycia” de Selby zakupi\u0142 pakiet akcji, kt\u00f3re mia\u0142y przynie\u015b\u0107 szybkie zyski, pozwalaj\u0105ce sfinansowa\u0107 budow\u0119 Kolosalnego Globalnego Skraplacza Powietrza. Jak wiadomo ca\u0142kowite skroplenie atmosfery ziemskiej mia\u0142o stworzy\u0107 warunki powstania Wodnego Raju. Na formu\u0142owane przez oponent\u00f3w zarzuty, \u017ce globalne skroplenie powietrza doprowadzi do uduszenia wi\u0119kszo\u015bci organizm\u00f3w \u017cyj\u0105cych na Ziemi, Badacz odpowiada\u0142: „Po co w Raju trudzi\u0107 si\u0119 jakim\u015b g\u0142upim oddychaniem”.
Du Garbandier zauwa\u017cy\u0142, \u017ce przynajmniej w tym wypadku krach gie\u0142dowy uratowa\u0142 ludzko\u015b\u0107. Le Fournier stwierdzi\u0142, \u017ce zagro\u017cenie ci\u0105gle istnieje, bo nieprzewidywalne fluktuacje na rynkach finansowych objawiaj\u0105 si\u0119 wyczyszczeniem kont jednych graczy gie\u0142dowych i nag\u0142ym wzrostem zasob\u00f3w innych. Mo\u017ce to umo\u017cliwi\u0107 zdobycie \u015brodk\u00f3w na realizacj\u0119 szalonych pomys\u0142\u00f3w de Selby’ego lub jemu podobnych. „Przep\u0142ywy finansowe nale\u017cy monitorowa\u0107 i w razie zagro\u017cenia blokowa\u0107.” – zaproponowa\u0142 Garbandier. „To niemo\u017cliwe, poniewa\u017c nigdy nie mo\u017cna jednocze\u015bnie ustali\u0107 warto\u015bci zasob\u00f3w finansowych i ich aktualnego w\u0142a\u015bciciela” – odpowiedzia\u0142 Kraus. Hatchjaw zproponowa\u0142, by zasad\u0119 t\u0119 nazwa\u0107 prawem Krausa – Heisenberga i wysun\u0105\u0142 kandydatur\u0119 Krausa do nagrody antynobla.<\/p>\n\n\n\n

Prowokacja<\/h3>\n\n\n\n

W swoim blogu Kraus zauwa\u017cy\u0142, \u017ce de Selby’ego wielokrotnie podejrzewano o dzia\u0142alno\u015b\u0107 agenturaln\u0105, na co mia\u0142 wskazywa\u0107 brak w jego wymowie miejscowego celtyckiego akcentu. Du Garbandier doda\u0142, \u017ce istniej\u0105 „pewne tajne dokumenty”, kt\u00f3rych tre\u015b\u0107 dotyczy rezydenta wywiadu pewnego germa\u0144skiego mocarstwa, a pewne poszlaki wskazuj\u0105 na osob\u0119 Wielkiego Balistyka. Wed\u0142ug Du Garbandiera w pewnych kr\u0119gach uto\u017csamiano Wielkiego Fizyka z Geistem – naukowcem zajmuj\u0105cym si\u0119 in\u017cynieri\u0105 materia\u0142ow\u0105 w prywatnym laboratorium w Pary\u017cu. Bassett, zastrzegaj\u0105c, \u017ce nie mo\u017ce poda\u0107 \u017ar\u00f3de\u0142 swoich informacji (prawdopodobne kontakty z kontrwywiadem jeszcze z czas\u00f3w wojny: patrz „ENIGMAtyczne wspomnienia” J. R. Bassett, wydawnictwo LUA,120 Tooley Street, S.W.2 Londyn), stwierdza, \u017ce pracami Geista interesowa\u0142y si\u0119 s\u0142u\u017cby wywiadowcze ca\u0142ego \u015bwiata. Prace dotyczy\u0142y niezwykle lekkiego i r\u00f3wnocze\u015bnie bardzo wytrzyma\u0142ego stopu metali, kt\u00f3ry mo\u017cna wykorzysta\u0107 do opancerzenia okr\u0119t\u00f3w lub woz\u00f3w bojowych. Badania Geista by\u0142y finansowane przez niejakego kapitana Nemo, podejrzanego osobnika posiadaj\u0105cego wielk\u0105 fortun\u0119 i bliskie kontakty ze sferami kosmopolitycznej arystokracji. Pr\u00f3ba potajemnego zbadania laboratorium Kleista zako\u0144czy\u0142a si\u0119 niepowodzeniem: dosz\u0142o do wybuchu i po\u017caru, kt\u00f3ry doszcz\u0119tnie zniszczy\u0142 wszystkie urz\u0105dzenia (po zdarzeniu uznano, \u017ce wys\u0142anie do tej misji agenta 007 by\u0142o du\u017cym b\u0142\u0119dem). Geista widziano jeszcze w Dieppe, gdzie podobno wraz ze swoim wsp\u00f3\u0142pracownikiem niejakim Okulskim czy Wokulskim zaokr\u0119towa\u0142 si\u0119 na prywatnym motorowym jachcie dowodzonym przez emerytowanego kapitana \u017ceglugi brytyjskiej Conrada. Jacht mia\u0142 kr\u00f3tki post\u00f3j w Kingstown na Wyspie, a potem \u015blad po nim zagin\u0105\u0142.
Hatchjaw podsumowa\u0142 te wywody, stwierdzaj\u0105c, \u017ce ogl\u0105danie sensacyjnych film\u00f3w bardzo negatywnie wp\u0142ywa na jako\u015b\u0107 pracy naukowej, skoro nawet rozwa\u017cny dot\u0105d Bassett da\u0142 si\u0119 sprowokowa\u0107 do „bzdurnych dywagacji” na temat rzekomo agenturalnej dzia\u0142alno\u015bci Wielkiego Przyrodnika. Natomiast, co do Geista, to pewnie kolejny pseudonim tego nicponia Krausa podszywaj\u0105cego si\u0119 pod Garbandiera. Sam Wielki Badacz nazwa\u0142 tak\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 mimikr\u0105 wielostopniow\u0105 i uzna\u0142 za przejaw narastania chaosu.<\/p>\n\n\n\n

Kontrewolucja<\/h3>\n\n\n\n

De Selby zawsze lekcewa\u017cy\u0142 wzmianki dotycz\u0105ce teorii ewolucji, bo „co w tym odkrywczego, \u017ce z bagna pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej zawsze wylezie jaka\u015b wygalantowana ma\u0142pa”. R\u00f3wnocze\u015bnie zakwestionowa\u0142 za\u0142o\u017cenie niekt\u00f3rych ewolucjonist\u00f3w, jakoby kolejne przekszta\u0142cenia by\u0142y ukierunkowane na powstanie, a potem doskonalenie organizm\u00f3w \u017cywych. Uzasadnienie dla swoich pogl\u0105d\u00f3w znalaz\u0142, prowadz\u0105c badania geologiczne. Zachwyci\u0142y go kredowe klify w Dover i uzna\u0142, \u017ce nie jakie\u015b „podchmielone ma\u0142piszony”, ale skalne formacje mo\u017cna zaliczy\u0107 do wielkich osi\u0105gni\u0119\u0107 ewolucji. „W przypalonej b\u0142otnej zupie dogotowa\u0142y si\u0119 mikroskopijne istotki, z kt\u00f3rych po odparowaniu pozosta\u0142y tylko szkieleciki formuj\u0105ce po czasie romantyczne ska\u0142y Dover!” – jak to opisa\u0142 na karcie pocztowej przes\u0142anej do swego wydawcy Manusa. Zapowiedzia\u0142 te\u017c, \u017ce podejmie prac\u0119 nad dzie\u0142em nazwanym roboczo „Kontrewolucja”, w kt\u00f3rym udowodni, \u017ce organizmy \u017cywe s\u0105 tylko przej\u015bciowym etapem ewolucji, kt\u00f3rej finalnym produktem b\u0119d\u0105 minera\u0142y czy prostsze zwi\u0105zki chemiczne, a mo\u017ce nawet pierwiastki. Niestety, pomys\u0142 zosta\u0142 zarzucony na rzecz bada\u0144 empirycznych dotycz\u0105cych jako\u015bci miejscowych trunk\u00f3w, co nie spotka\u0142o si\u0119 ze zrozumieniem Wydawcy, kt\u00f3ry kategorycznie odm\u00f3wi\u0142 dalszego finansowania tego typu bada\u0144 i zamiast kolejnego czeku przys\u0142a\u0142 de Selby’emu bilet na prom.<\/p>\n\n\n\n

Idealny komentator<\/h3>\n\n\n\n

Powszechnie znana by\u0142a bieg\u0142o\u015b\u0107 de Selby’ego przyswojenia sobie wszelkich nowo\u015bci pojawiaj\u0105cych si\u0119 w nauce. Badacz po wys\u0142uchaniu prelekcji nie tylko potrafi\u0142 od razu trafnie skomentowa\u0107 dany problem, ale cz\u0119sto tw\u00f3rczo poszerza\u0142 poruszan\u0105 tematyk\u0119 o tre\u015bci, kt\u00f3rych autor prelekcji nigdy nie podejrzewa\u0142. Co wi\u0119cej, \u015bmia\u0142o wypowiada\u0142 si\u0119 na temat artyku\u0142\u00f3w lub ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3rych wcze\u015bniej nie czyta\u0142. W\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki tej umiej\u0119tno\u015bci zosta\u0142 zauwa\u017cony przez renomowanego wydawc\u0119 Manusa, co zaowocowa\u0142o wieloletni\u0105 owocn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0105. De Selby uzyska\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 publikowania swoich komentarzy naukowych w kwartalniku „Trybuna Nauki” wydawanym przez Manusa. Niestety, wkr\u00f3tce r\u00f3\u017cni zawistnicy i oszczercy zacz\u0119li wyszydza\u0107 metod\u0119 Wielkiego Przyrodnika. By nie traci\u0107 cennego czasu na ja\u0142owe polemiki, de Selby na ko\u0144cu swojego artyku\u0142u lub komentarza zamieszcza\u0142 sta\u0142\u0105 formu\u0142\u0119: „Co napisa\u0142em lub powiedzia\u0142em, jest nieprawdziwe”.
„Ca\u0142y ten de Selby jest fikcyjny!” – stwierdzi\u0142 na forum dyskusyjnym du Garbandier. „Nie mniej lub bardziej ni\u017c Pan, szanowny kolego. Poza tym nikt nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, co do Pana kwalifikacji merytorycznych i etycznych”. – odpowiedzia\u0142 Hatchjaw. „Skoro reaguj\u0119 na Pana impertynencje, to chyba bardziej istniej\u0119 ni\u017c to wielkie NIC – de Selby.” „Je\u017celi wielkie NIC do czego\u015b mo\u017cna odnie\u015b\u0107, to tylko do Pana komentarzy, wielce szanowny kolego du Garbandier. A tak swoj\u0105 drog\u0105, ciekawym, w jaki spos\u00f3b do Pana nazwiska przylepi\u0142o si\u0119 to beznadziejne „du”. „Nie czytajcie tych tekst\u00f3w, one s\u0105 podrabiane!” – zako\u0144czy\u0142 dyskusj\u0119 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Postrzeganie skokowe<\/h3>\n\n\n\n

De Selby postanowi\u0142 \u015bwiadomie wykorzysta\u0107 znan\u0105 w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107 umys\u0142u tzw. postrzeganie skokowe lub migawkowe. Wiadomo, \u017ce umys\u0142 ludzki nie postrzega ci\u0105g\u0142o\u015bci zjawisk, ale kolejne nieruchome obrazy jak kolejne klatki filmu. Takie porcjowanie postrzegania wynika prawdopodobnie z ograniczonej mo\u017cliwo\u015bci przetwarzania informacji pojawiaj\u0105cych si\u0119 w systemie nerwowym. Podbudowany teori\u0105, Badacz przeprowadzi\u0142 seri\u0119 eksperyment\u00f3w odnosz\u0105cych si\u0119 do postrzegania skokowego. Jedno z do\u015bwiadcze\u0144 polega\u0142o na zignorowaniu inkasenta z elektrowni, kt\u00f3ry wielokrotnie bezskutecznie pr\u00f3bowa\u0142 wr\u0119czy\u0107 de Selby’emu rachunek za pr\u0105d. Ka\u017cda taka pr\u00f3ba trafia\u0142a w przerw\u0119 mi\u0119dzy kolejnymi percepcjami Badacza. Podobna pr\u00f3ba polegaj\u0105ca na niedostrze\u017ceniu rachunku w pubie nie sko\u0144czy\u0142a si\u0119 po my\u015bli Badacza. Zosta\u0142 zatrzymany przy szatni i zmuszony do zap\u0142acenia nale\u017cno\u015bci. Metoda postrzegania migawkowego doskonale sprawdzi\u0142a si\u0119 przy odbiorze komentarzy i wypowiedzi dotycz\u0105cych dzia\u0142alno\u015bci naukowej Badacza: pozytywne by\u0142y postrzegane a negatywne pomijane, poniewa\u017c trafia\u0142y w interwa\u0142 mi\u0119dzy kolejnymi aktami percepcji.
Du Garbandier zauwa\u017cy\u0142, \u017ce metoda de Selby’ego jest powszechnie stosowana w \u015bwiecie polityki, a i w nauce jest stale obecna. Hatchjaw nie omieszka\u0142 z\u0142o\u015bliwie doda\u0107, \u017ce du Garbandier stosuje t\u0119 metod\u0119 permanentnie.<\/p>\n\n\n\n

Absolutna unifikacja<\/h3>\n\n\n\n

Jak powszechnie wiadomo drugim, po scyzoryku, podstawowym instrumentem badawczym de Selby’ego by\u0142 m\u0142otek. Badacz skompletowa\u0142 ca\u0142\u0105 kolekcj\u0119 m\u0142otk\u00f3w i m\u0142ot\u00f3w oraz zaopatrzy\u0142 swoje laboratorium fizyczne w kowad\u0142o, zakupione okazyjnie w sk\u0142adzie z\u0142omu. Stosuj\u0105c \u015bci\u015ble obliczone precyzyjne uderzenia, pr\u00f3bowa\u0142 „wybi\u0107” z metalu cz\u0105stki elementarne. Twierdzi\u0142, \u017ce za pomoc\u0105 odpowiednio dobranych m\u0142ot\u00f3w „wybi\u0142” z kowad\u0142a 23 cz\u0105stki elementarne, przy czym „odczu\u0142” trzy elementarne odzia\u0142ywania mi\u0119dzycz\u0105steczkowe. Czwarte oddzia\u0142ywanie odczu\u0142, gdy przypadkowo wysun\u0105\u0142 mu si\u0119 m\u0142ot z d\u0142oni i ugodzi\u0142 go bole\u015bnie w stop\u0119. Odniesiona kontuzja oderwa\u0142a na jaki\u015b czas Eksperymentatora od do\u015bwiadcze\u0144, co umo\u017cliwi\u0142o mu teoretyczne opracowanie i analiz\u0119 uzyskanych wynik\u00f3w, a s\u0105siadom pozwoli\u0142o odpocz\u0105\u0107 od niezno\u015bnych ha\u0142as\u00f3w. Niestety, podj\u0119ta przez Wielkiego Fizyka pr\u00f3ba unifikacji oddzia\u0142ywa\u0144 nie powiod\u0142a si\u0119, a zapowiadana na \u0142amach „Trybuny Nauki” prze\u0142omowa praca pod tytu\u0142em „Absolutna Unifikacja” nigdy si\u0119 nie ukaza\u0142a.
Powy\u017csza informacja zawiera pewn\u0105 nie\u015bcis\u0142o\u015b\u0107, mianowicie czwarte oddzia\u0142ywanie, czyli grawitacja, zadzia\u0142a\u0142o, gdy Badacz akurat uni\u00f3s\u0142 m\u0142ot nad g\u0142ow\u0119, st\u0105d oczywisty wniosek, \u017ce kontuzja dotyczy\u0142a g\u0142owy, a nie stopy – stwierdzi\u0142 Garbandier. Potwierdzeniem tego faktu by\u0142o czasowe dziwne zachowanie de Selby’ego: przeprosi\u0142 s\u0105siad\u00f3w za ha\u0142asy dobiegaj\u0105ce z jego laboratorium, uregulowa\u0142 wszystkie zaleg\u0142e op\u0142aty i co najbardziej niezwyk\u0142e – przesta\u0142 odwiedza\u0107 puby! – doda\u0142 Kraus. Nie ma sensu polemizowa\u0107 z osobnikami sugeruj\u0105cymi niepoczytalno\u015b\u0107 My\u015bliciela. Ich umys\u0142y najwyra\u017aniej tkwi\u0105 w pu\u0142apce grawitacyjnej z\u0142o\u015bci – podsumowa\u0142 Hatchjaw.<\/p>\n\n\n\n

Uniweralny wz\u00f3r<\/h3>\n\n\n\n

W trakcie golenia de Selby spostrzeg\u0142, \u017ce jego twarz nie jest symetryczna. Dok\u0142adna analiza zdj\u0119\u0107 zamieszczonych w gazetach potwierdzi\u0142a jego obserwacj\u0119: twarze nie s\u0105 symetryczne. Dalsze badania pozwoli\u0142y na postawienie og\u00f3lniejszej tezy: cia\u0142a nie s\u0105 symetryczne. Ekstrapoluj\u0105c, Badacz stwierdzi\u0142, \u017ce ca\u0142y Wszech\u015bwiat jest asymetryczny. Dok\u0142adne pomiary w\u0142asnej twarzy, d\u0142oni oraz st\u00f3p, pozwoli\u0142y de Selby’emu wyprowadzi\u0107 wz\u00f3r opisuj\u0105cy asymetri\u0119 badanego obiektu:<\/p>\n\n\n\n

A + B – D = C<\/p>\n\n\n\n

Jak wida\u0107 r\u00f3wnie\u017c wz\u00f3r jest asymetryczny, co wed\u0142ug My\u015bliciela potwierdza jego uniwersalno\u015b\u0107. Wz\u00f3r ten rzekomo pozwala opisa\u0107 ka\u017cdy fenomen. Oczywi\u015bcie nale\u017cy dokona\u0107 odpowiednich podstawie\u0144. Ka\u017cde z podstawie\u0144 mo\u017ce prowadzi\u0107 do uzyskania odmiennych rozwi\u0105za\u0144 opisuj\u0105cych, np. unifikacj\u0119 oddzia\u0142ywa\u0144 fizycznych, struktur\u0119 p\u0142atka \u015bniegu, uk\u0142ad plam na zab\u0142oconych butach, realizacj\u0119 obietnic wyborczych, aktualny kierunek wiatru, wyniki losowania loterii pieni\u0119\u017cnej czy wreszcie tre\u015b\u0107 komentarzy na forach internetowych.
Kraus entuzjastycznie odni\u00f3s\u0142 si\u0119 do odkry\u0107 de Selby’ego i og\u0142osi\u0142, \u017ce stosuj\u0105c odpowiednie podstawienia do wzoru uzyska\u0142 przepis na domow\u0105 fuzj\u0119 termoj\u0105drow\u0105, a po minimalnej zmianie jednego z parametr\u00f3w otrzyma\u0142 przepis na doskona\u0142ego drinka. Garbandier zauwa\u017cy\u0142, \u017ce jest to niew\u0105tpliwie uniwersalny wz\u00f3r, bo dowolne podstawienie pozwala uzyska\u0107 dowolny wynik, zgodnie z zasad\u0105: pustka szczelnie wype\u0142nia pustk\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Tr\u00f3jk\u0105tny kwadrat<\/h3>\n\n\n\n

W zachowanej korespondencji z Cimrmanem, De Selby utrzymywa\u0142, \u017ce skoro mo\u017ce pomy\u015ble\u0107 tr\u00f3jk\u0105tny kwadrat, to obiekt ten posiada jak\u0105\u015b form\u0119 istnienia, mo\u017ce jako idea albo idea idei? W odpowiedzi Cimrman przypomnia\u0142, \u017ce w archiwum Zamku przechowywane s\u0105 niepublikowane r\u0119kopisy i rysunki Leonarda z cyklu „Figury niemo\u017cliwe”. Na jednym z rysunk\u00f3w podobno pokazano konstrukcj\u0119 tr\u00f3jk\u0105tnego kwadratu. De Selby kieruj\u0105c si\u0119 wskaz\u00f3wkami Cimrmana, zbudowa\u0142 z listewek model figury niemo\u017cliwej. Niestety, dochodz\u0105ca pomoc domowa uzna\u0142a konstrukcj\u0119 za nieudany szkielet latawca i wykorzysta\u0142a jako podpa\u0142k\u0119 w kominku.
Hatchjaw wyrazi\u0142 ubolewanie, \u017ce kolejny wynalazek Badacza uleg\u0142 zniszczeniu. Garbandier uzna\u0142 pr\u00f3by de Selby’ego za pozbawione sensu, poniewa\u017c nie ma tr\u00f3jk\u0105tnego kwadratu. Mo\u017cna natomiast co\u015b takiego wypowiedzie\u0107, nawet pomy\u015ble\u0107, bo my\u015bli si\u0119 zdaniami, a zdaniami mo\u017cna wypowiada\u0107 dowolne absurdy. Hatchjaw z\u0142o\u015bliwie zauwa\u017cy\u0142, \u017ce krytyczne wypowiedzi Garbandiera doskonale ilustruj\u0105 mo\u017cliwo\u015bci zastosowania nonsensu. Kraus zaproponowa\u0142, by tego typu komentarze zaliczy\u0107 do „bezmy\u015blnego nurtu m\u0105dro\u015bciowego”.<\/p>\n\n\n\n

Redukcjonizm empiryczny<\/h3>\n\n\n\n

Jak wiadomo, podstaw\u0105 wszelkiej dzia\u0142alno\u015bci naukowej de Selby’ego by\u0142o do\u015bwiadczenie. Naturalnie, jak ka\u017cdy naukowiec, wykorzystywa\u0142 wyniki do\u015bwiadcze\u0144, jako podstawy rozwa\u017ca\u0144 teoretycznych. Wnioski wyprowadzane z eksperyment\u00f3w nie zawsze spotyka\u0142y si\u0119 z akceptacj\u0105 innych uczonych, st\u0105d d\u0142ugotrw\u0142e i wyczerpuj\u0105ce polemiki. By zada\u0107 k\u0142am swoim krytykom, Empiryk postanowi\u0142 przet\u0142umaczy\u0107 swoje teorie na j\u0119zyk dozna\u0144 zmys\u0142owych (1). Dzi\u0119ki redukcji empirycznej ka\u017cdy oponent m\u00f3g\u0142by zweryfikowa\u0107 tezy de Selby’ego, przeprowadzaj\u0105c odpowiednie eksperymenty. Pierwsz\u0105 wst\u0119pn\u0105 pr\u00f3b\u0105 zastosowania j\u0119zyka zmys\u0142owego, by\u0142 opis dozna\u0144 towarzysz\u0105cych degustacji fili\u017canki herbaty (2). Zapis tego do\u015bwiadczenia w j\u0119zyku danych zmys\u0142owych zosta\u0142 umieszczony w dziele nosz\u0105cym tajemniczy tytu\u0142 „Pami\u0119tnik Garcii”.
Hatchjaw, s\u0142ynny badacz dzie\u0142 de Selby’ego, zapowiada, \u017ce wkr\u00f3tce przet\u0142umaczy zdania o bezpo\u015brednim do\u015bwiadczeniu zawarte w „Pami\u0119tniku” na zdania o \u015bwiecie fizycznym wyra\u017cone w j\u0119zyku potocznym. Kraus zadeklarowa\u0142, \u017ce b\u0119dzie kontynuowa\u0142 prac\u0119 Hatchjawa i dokona dalszego przek\u0142adu na j\u0119zyk matematyczny. Du Garbandier og\u0142osi\u0142, \u017ce „Pami\u0119tnik” nie jest dzie\u0142em naukowym, ale grafoma\u0144skim powie\u015bcid\u0142em nieudolnie na\u015bladuj\u0105cym dokonania s\u0142ynnego prozaika Trellisa, kt\u00f3ry jak wiadomo potrafi\u0142 stworzy\u0107 „zab\u00f3jczo \u017cywych bohater\u00f3w”. Wed\u0142ug Hendersona, de Selby nie zamierza\u0142 wcale tworzy\u0107 jakiego\u015b j\u0119zyka zmys\u0142owego, a redukcjonizm empiryczny polega\u0142 na zapraszaniu oponent\u00f3w do laboratorium, gdzie wsp\u00f3lnie powtarzali sporne eksperymenty. Wyniki bada\u0144 omawiano, racz\u0105c si\u0119 doskona\u0142\u0105 domow\u0105 nalewk\u0105 i wspania\u0142ymi wypiekami przygotowanymi przez ciotk\u0119 Empiryka. Te przejawy go\u015bcinno\u015bci bardzo poprawi\u0142y notowania de Selby’ego w \u015bwiecie naukowym. Bassett wysun\u0105\u0142 przypuszczenie, \u017ce s\u0142ynne „empiryczne biesiady” de Selby’ego zainspirowa\u0142y niejakiego Platona do napisania „Uczty”.
(1) Czy\u017cby zapomnia\u0142 o fiasku podobnego projektu Carnapa?
(2) Wed\u0142ug Hatchjawa by\u0142a to kawa, a nawet je\u015bli herbata, to z pewno\u015bci\u0105 zielona, poniewa\u017c „Przyrodnik by\u0142 wielkim patriot\u0105!”.
Du Garbandier sugeruje, \u017ce by\u0142a to szklanka albo raczej butelka whisky, bo inaczej trudno wyja\u015bni\u0107 be\u0142kotliwe zapisy „Pami\u0119tnika”.<\/p>\n\n\n\n

Niebia\u0144skie dysputy<\/h3>\n\n\n\n

De Selby podczas pobytu w Dalkey mia\u0142 utrzymywa\u0107 intensywne kontakty ze \u015bwi\u0119tymi dawnych epok. Podobno dyskutowa\u0142 ze \u015bwi\u0119tym Augustynem, \u015bwi\u0119tym Hieronimem oraz innymi Ojcami Ko\u015bcio\u0142a. Spotkania odbywa\u0142y si\u0119 w niezbyt komfortowych warunkach, bo w wilgotnej jaskini, do kt\u00f3rej jedyna droga prowadzi\u0142a przez podwodn\u0105 skaln\u0105 szczelin\u0119. Badacz wykorzystywa\u0142 do swoich podwodnych w\u0119dr\u00f3wek udoskonalony akwalung oraz oryginaln\u0105 mieszank\u0119 tlenow\u0105 z dodatkiem jakiego\u015b nieznanego gazu. Niezwyk\u0142e anomalie czasoprzestrzenne wyst\u0119puj\u0105ce w jaskini lub w\u0142a\u015bciwo\u015bci mieszanki gazowej powodowa\u0142y, \u017ce My\u015bliciel potrafi\u0142 wywo\u0142a\u0107 z Nieba ducha dowolnego \u015bwi\u0119tego. Sprawozdania ze spotka\u0144 i dyskusji ze \u015bwi\u0119tymi de Selby zamieszcza\u0142 na \u0142amach „Trybuny Nauki”. Niestety, czytelnicy potraktowali artyku\u0142y Badacza jako typowy dla pism popularnonaukowych dodatek z dziedziny fantastyki. Ostre ataki reumatyzmu ostatecznie przerwa\u0142y podwodne eskapady Uczonego.
Hatchjaw odnalaz\u0142 w archiwum „Trybuny Nauki”, sporz\u0105dzon\u0105 prawdopodobnie przez de Selby’ego, odr\u0119czn\u0105 notatk\u0119 zawieraj\u0105ca opis oddzia\u0142ywania mieszanki gazowej stosowanej przez Przyrodnika: ” … zbli\u017ca si\u0119 nieuchronnie, jak przyp\u0142yw; \u015bwiat ga\u015bnie; pozostaje samoistna rado\u015b\u0107; bezinteresowna; bezcelowa; trwa; ust\u0119puje stopniowo, nieuchronnie, jak odp\u0142yw …”. Kraus zaprzecza autentyczno\u015bci przytoczonej notatki, popieraj\u0105c swoje twierdzenie wynikami analizy grafologicznej, kt\u00f3re wskazuj\u0105 pe\u0142n\u0105 zgodno\u015b\u0107 charakteru pisma z autografami Garbandiera. Le Clerque zapewnia, \u017ce jest to wyrwany z kontekstu fragment r\u0119kopisu \u015bwiatowej s\u0142awy podr\u00f3\u017cnika, guru w\u0119dkarzy, Ahaba, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c publikowa\u0142 w „Trybunie Nauki”. Wzmiankowany tekst odnosi si\u0119 do zmaga\u0144 z wielkim marlinem (wg innej lekcji Merlinem) i mo\u017cna go odnale\u017a\u0107 w drugim akapicie pi\u0105tego rozdzia\u0142u wspomnie\u0144 Ahaba: „Po\u015bcig za Lewiatanem” (znanego te\u017c pod tytu\u0142em „Moby Dick”). Kraus tymczasem podda\u0142 analizie grafologicznej wszystkie zapisy zawarte na tej stronie internetowej i stwierdzi\u0142, \u017ce: „Jest to tekst w stu procentach nieautentyczny!”.<\/p>\n\n\n\n

Incydent<\/h3>\n\n\n\n

Niestrudzony badacz spu\u015bcizny geniusza wszech nauk De Selby’ego, Hatchjaw, przestudiowa\u0142 archiwalne roczniki lokalnego tygodnika „Kroniki Skerries”, gdzie w dziale dotycz\u0105cym wykrocze\u0144 odnalaz\u0142 doniesienie o incydencie, w kt\u00f3rym prawdopodobnie uczestniczy\u0142 Wielki Empiryk. Pewien kuracjusz o inicja\u0142ach de S. po skonsumowaniu w niewielkim pubie o nazwie „Pewny odlot”, pewnej ilo\u015bci whisky zagryzanej imbirowymi ciasteczkami, zdecydowanie odm\u00f3wi\u0142 uregulowania rachunku. Swoj\u0105 odmow\u0119 uzasadnia\u0142 rzekomym brakiem zwi\u0105zku przyczynowo-skutkowego mi\u0119dzy w\u0142asn\u0105 konsumpcj\u0105, a nale\u017cno\u015bci\u0105, jakiej od niego za\u017c\u0105dano. Stwierdzi\u0142, \u017ce s\u0105 to zdarzenia zupe\u0142nie przypadkowo wsp\u00f3\u0142istniej\u0105ce, a z\u0142udzenie zwi\u0105zku przyczynowego jest wytworem umys\u0142u, kt\u00f3ry buduje podobne fa\u0142szywe powi\u0105zania, by nie popa\u015b\u0107 w szale\u0144stwo po u\u015bwiadomieniu sobie absolutnej przypadkowo\u015bci zjawisk. W\u0142a\u015bciciel pubu by\u0142 tak zdumiony tymi t\u0142umaczeniami, \u017ce na pomoc wezwa\u0142 nie tylko policjanta, ale r\u00f3wnie\u017c lekarza oraz ksi\u0119dza. Sytuacj\u0119 uda\u0142o si\u0119 za\u0142agodzi\u0107 dzi\u0119ki interwencji innego kuracjusza, niejakiego Joyce’a, kt\u00f3ry uregulowa\u0142 nale\u017cno\u015b\u0107 pana de S. i za\u0142agodzi\u0142 incydent wysokim napiwkiem. Nast\u0119pnie zaprosi\u0142 pana de S. na kolacj\u0119 do najlepszej restauracji, by przy okazji podyskutowa\u0107 o jego teoriach.
Oczywistym jest, konkluduje Hatchjaw, \u017ce nast\u0105pi\u0142o spotkanie dw\u00f3ch wielkich umys\u0142\u00f3w: de Selby’ego i Jamesa Joyce’a! To ca\u0142kiem mo\u017cliwe, komentuje du Garbandier, bo mniej wi\u0119cej od tego momentu proza Joyce’a staje si\u0119 be\u0142kotliwa i kompletnie niezrozumia\u0142a. Przyk\u0142adem tego destrukcyjnego oddzia\u0142ywania de Selby’ego na tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Joyce’a, jest „Finnegans Wake” – autorytatywnie stwierdza du Garbandier.
Z wielkim entuzjazmem do odkrycia Hatchjawa odni\u00f3s\u0142 si\u0119 nieobliczalny Kraus, kt\u00f3ry o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce geniusz Wielkiego Balistyka przy\u0107mi\u0142 dokonania Joyce’a, a „Finnegans Wake” jest jedynie nieudoln\u0105 pr\u00f3b\u0105 t\u0142umaczenia fragment\u00f3w „Ksi\u0119gi”.
Czytaj\u0105c dowolne komentarze na dowolny temat na dowolnej stronie dowolnego portalu globalnej sieci, odnosz\u0119 nieodparte wra\u017cenie, \u017ce destrukcyjne oddzia\u0142ywanie tego Orygina\u0142a de Selby’ego, zaczyna si\u0119 gwa\u0142townie rozszerza\u0107, jak wirusowa epidemia atakuj\u0105ca umys\u0142y – podsumowuje Le Clerque.<\/p>\n\n\n\n

Autograf<\/h3>\n\n\n\n
\"\"<\/td><\/tr>
Inkryminowany Autograf<\/small><\/td><\/tr><\/tbody><\/table><\/figure>\n\n\n\n

„Na stronie zosta\u0142 umieszczony jedyny autograf de Selby’ego, co do autentyczno\u015bci kt\u00f3rego nie ma najmniejszej w\u0105tpliwo\u015bci!” – o\u015bwiadczy\u0142 Hatchjaw. Kraus natomiast stwierdzi\u0142, \u017ce jest to jedynie regest streszczenia kopii faksymili\u00f3w brudnopisowych notatek niejakiego Micka, kt\u00f3ry wys\u0142ucha\u0142 relacji sier\u017canta Pluga opisuj\u0105cej zeznania niejakiego Joyce’a, przypadkowego s\u0142uchacza sprzeczki w pubie, w kt\u00f3rym dosz\u0142o do gor\u0105cej dyskusji dotycz\u0105cej autentyczno\u015bci pokazanego tu autografu Wielkiego Balistyka. Le Fournier zauwa\u017cy\u0142, \u017ce jest to prawdopodobnie instrukcja obs\u0142ugi s\u0142ynnej skrzyni wodnej, kt\u00f3ra mia\u0142a oczy\u015bci\u0107 atmosfer\u0119 ziemsk\u0105 z rzekomo truj\u0105cego tlenu. Garbandier wskazuje, \u017ce jest to nieudolny plagiat notatek z kursu matematyki z zakresu szko\u0142y powszechnej o niskim poziomie nauczania. Bassett o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce whisky wykonana na podstawie zapisanego w autografie przepisu, mia\u0142a wyj\u0105tkowo oryginalny smak (jego stan jest stabilny).
Zadanie dla czytelnik\u00f3w: przet\u0142umacz autograf przypisywany de Selby’emu na j\u0119zyk algebry nieliniowej lub idiolekt dozna\u0144 zmys\u0142owych.<\/p>\n\n\n\n

Desygnator sztywny<\/h3>\n\n\n\n

Kraus we wst\u0119pie do swojego monumentalnego „Leksykonu deselbia\u0144skiego” podda\u0142 analizie nazw\u0119 „de Selby”. Zainspirowany koncepcjami Fregego i Russella, uzna\u0142, \u017ce nazwa „de Selby” jest skr\u00f3conym opisem albo skr\u00f3tem opisu znaczenia rozpatrywanej nazwy. Pe\u0142ne i wyczerpuj\u0105ce znaczenie nazwy „de Selby”, wed\u0142ug Krausa, b\u0119dzie zawiera\u0142a w\u0142a\u015bnie opracowywana przez niego nowa wersja „Leksykonu”. Hatchjaw natychmiast zauwa\u017cy\u0142, \u017ce „Opisy zawarte w jakim\u015b niedopracowanym i roj\u0105cym si\u0119 od b\u0142\u0119d\u00f3w pseudoleksykonie podejrzanego autora, jakim bez w\u0105tpienia jest ten grafoman i fa\u0142szerz – Kraus, mog\u0105, co najwy\u017cej, zaciemni\u0107 lub przeinaczy\u0107 sens \u017cycia i tw\u00f3rczo\u015bci \u015bwietlanej postaci, jak\u0105 niew\u0105tpliwie by\u0142 de Selby!”. Skromnie te\u017c wskaza\u0142 na w\u0142asne dzie\u0142o: „De Selby – niedoceniony geniusz”, w kt\u00f3rym zawar\u0142 wszystkie istotne informacje pozwalaj\u0105ce zrozumie\u0107 znaczenie nazwy „de Selby”. Dzie\u0142a Krausa i Hatchjawa nie mog\u0105 ro\u015bci\u0107 sobie praw do okre\u015blenia znaczenia nazwy „de Selby” – stwierdzi\u0142 Fournier, powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na analizy Kripkego. Nazwa nie ma znaczenia ale odniesienie, a wi\u0119c opisy zawarte w wy\u017cej wymienionych dzie\u0142ach, okre\u015blaj\u0105 jedynie odniesienie badanej nazwy. Nazwa „de Selby” posiada odniesienie w „ka\u017cdym z mo\u017cliwych \u015bwiat\u00f3w”, chocia\u017c w innym \u015bwiecie czy w innym stanie \u015bwiata mo\u017ce posiada\u0107 odmienny zakres. Pewnie jest to zakres zerowy a sama nazwa jest pusta – z\u0142o\u015bliwie podsumowa\u0142 dotychczasowy przebieg dyskusji du Garbandier. Zreszt\u0105 nawet gdyby de Selby mia\u0142 jakie\u015b znaczenie czy zakres, to i tak pr\u00f3ba zupe\u0142nej deskrypcji jest beznadziejna. Suma logiczna wszystkich opis\u00f3w odnosz\u0105cych si\u0119 do de Selby’ego musia\u0142aby obj\u0105\u0107 ca\u0142e istniej\u0105ce oraz mo\u017cliwe uniwersum, co jak wiadomo jest niewykonalne. „Gdybym posiada\u0142 szczypt\u0119 omnium albo gar\u015b\u0107 ubika, to bez trudu m\u00f3g\u0142bym zrobi\u0107 i opisa\u0107 wszystko” – arogancko odpowiedzia\u0142 Hatchjaw. Natomiast co do Garbandiera, to jest to niew\u0105tpliwie nazwa pusta, kt\u00f3ra jest synonimem Krausa, kt\u00f3rego zakres jest, jak powszechnie wiadomo, zerowy.<\/p>\n\n\n\n

Dusza lub cia\u0142o<\/h3>\n\n\n\n

W swoim blogu Hatchjaw og\u0142osi\u0142: „De Selby w pewnym sensie \u017cyje!”
Du Garbandier \u017cyczliwie przypomnia\u0142, \u017ce po swoim ostatnim eksperymencie bezoddechowego zasypiania, Wielki Empiryk zosta\u0142 skremowany, a prochy, zgodnie z jego ostatni\u0105 wol\u0105, zosta\u0142y rozsypane nad oceanem. W ten spos\u00f3b po\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 z wod\u0105, kt\u00f3r\u0105 uwa\u017ca\u0142 za pramateri\u0119. Garbandier poprosi\u0142 Hatchjawa, by raczy\u0142 rozwin\u0105\u0107 swoj\u0105 \u015bmia\u0142\u0105 tez\u0119, bo je\u015bli chodzi o banalne stwierdzenie, \u017ce my\u015bl De Selby’ego inspiruje jego epigon\u00f3w, zw\u0142aszcza tak bezkrytycznych jak Hatchjaw, to istotnie: absurdalne dywagacje w deselbia\u0144skim stylu s\u0105 niezwykle \u017cywotne.
\u017bywotne to s\u0105 z\u0142o\u015bliwe zaczepki tego potwarcy Garbandiera – odpowiedzia\u0142 natychmiast Hatchjaw. Co do meritum, to Przyrodnik podejmowa\u0142 ryzykowne eksperymenty, poniewa\u017c by\u0142 pewny, \u017ce jego genialny umys\u0142 przetrwa destrukcj\u0119 cia\u0142a.
To absurd! Stany umys\u0142u s\u0105 identyczne ze stanami fizycznymi, st\u0105d zanik proces\u00f3w fizycznych koniecznie poci\u0105ga zanik umys\u0142u – replikowa\u0142 Garbandier.
Zak\u0142adaj\u0105c za Garbandierem, \u017ce stan umys\u0142u jest identyczny ze stanem cia\u0142a, musimy wykluczy\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 samodzielnego i niezale\u017cnego wyst\u0105pienia, kt\u00f3rego\u015b ze sk\u0142adnik\u00f3w relacji identyczno\u015bci – w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do dyskusji Kraus. St\u0105d wniosek, \u017ce umys\u0142 jest procesem fizycznym. Nale\u017cy mo\u017ce zastanowi\u0107 si\u0119 nad pytaniem, czy zanik stanu umys\u0142u poci\u0105ga koniecznie destrukcj\u0119 stanu fizycznego rzekomo to\u017csamego ze stanem mentalnym. Czy pewien stan fizyczny pobudzenia w\u0142\u00f3kien nerwowych nie mo\u017ce wyst\u0105pi\u0107 bez odpowiedniego stanu mentalnego (i odwrotnie)? Stan fizyczny, np. pobudzenie okre\u015blonych nerw\u00f3w, musi poci\u0105ga\u0107 powstanie konkretnego stanu mentalnego, ale dlaczego akurat tego stanu, a nie jakiego\u015b innego? Wyst\u0119puje tu jaki\u015b dodatkowy przygodny sk\u0142adnik. Powstaj\u0105 tu problemy, kt\u00f3re mog\u0105 podwa\u017cy\u0107 tez\u0119 o identyczno\u015bci umys\u0142u i cia\u0142a, zw\u0142aszcza, \u017ce intuicyjnie rozdzielamy umys\u0142 od cia\u0142a…
Pi\u0119knie dzi\u0119kuj\u0119 za t\u0119 ob\u0142udn\u0105 i pokr\u0119tn\u0105 obron\u0119 panie Kraus! – przerwa\u0142 Hatchjaw. Wiem dobrze, \u017ce pr\u00f3buje pan mnie zdyskredytowa\u0107. Pana apologia jest fa\u0142szywa i dor\u00f3wnuje k\u0142amliwym zarzutom Garbandiera. Zreszt\u0105 o czym tu dyskutowa\u0107, skoro wiadomo, \u017ce Kraus i Garbandier to pseudonimy tej samej osoby; dodajmy kompletnie zdemoralizowanego osobnika. S\u0105dz\u0119 – zwracam si\u0119 teraz do uczciwych czytelnik\u00f3w! – \u017ce dusza de Selby’ego bytuje w za\u015bwiatach i stamt\u0105d kontaktuje si\u0119 z godnymi zaufania badaczami. Porozumienie z duchem de Selby’ego odbywa si\u0119 pod postaci\u0105 wizji sennych, podczas kt\u00f3rych przekazuje on wszystkie opowie\u015bci opisane potem w Deselbianach.
Ostrze\u017cenie! Nie nale\u017cy przed snem oddawa\u0107 si\u0119 lekturze dzie\u0142 filozoficznych, zw\u0142aszcza takich autor\u00f3w jak Saul Kripke lub Willard Van Orman Quine.<\/p>\n\n\n\n

Dygresje<\/h3>\n\n\n\n

Jedn\u0105 z cech tw\u00f3rczo\u015bci de Selby’ego, w opinii Krausa, by\u0142a sk\u0142onno\u015b\u0107 do niespodziewanej zmiany tematu. Przyk\u0142adowo: rozpoczyna\u0142 swoj\u0105 prac\u0119 od analizy poziomu ha\u0142asu w pobliskim pubie w zale\u017cno\u015bci od czasu pobytu oraz ilo\u015bci skonsumowanych trunk\u00f3w, nast\u0119pnie niespodziewanie rozpoczyna\u0142 dywagacje dotycz\u0105ce malej\u0105cej si\u0142y nabywczej waluty oraz niemo\u017cliwo\u015bci uzyskania b\u0142yskawicznych kredyt\u00f3w, by na ko\u0144cu poruszy\u0107 odwieczne zagadnienie kr\u0105\u017c\u0105cych gwiazd sta\u0142ych, kt\u00f3re obserwowa\u0142 powracaj\u0105c z pubu.
To opis pijackiej eskapady Garbandiera, a nie procesu tw\u00f3rczego Empiryka – z\u0142o\u015bliwie skomentowa\u0142 Hatchjaw.
Jak si\u0119 w\u0142a\u015bciwie wymawia to dziwaczne nazwisko: Hatchjaw? – zapyta\u0142 du Garbandier.
Nazwisko nie ma znaczenia, a tylko oznacza – wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 Le Clerque.
Znaczenie przedrostka „de” przed nazwiskiem Empiryka nie jest dot\u0105d wyja\u015bnione – zauwa\u017cy\u0142 Bassett. Mo\u017ce kto\u015b wyja\u015bni, dlaczego nigdzie nie podano imienia Badacza – doda\u0142 Le Fournier.
Abstynencja niedogmatyczna, to jeden z kluczowych problem\u00f3w \u017cycia i tw\u00f3rczo\u015bci bezimiennego Empiryka – podsumowa\u0142 Henderson.<\/p>\n\n\n\n

Niebia\u0144ska ankieta<\/h3>\n\n\n\n

Po jednym z wyj\u0105tkowo ci\u0119\u017ckich atak\u00f3w reumatyzmu de Selby zapisa\u0142 w swoim dzienniku: „\u017cycie to jednak okropna mord\u0119ga!”. Uzna\u0142, \u017ce korzystniejsza wydaje si\u0119 egzystencja bezcielesna, czyli bytowanie w sferze duchowej. Oczywi\u015bcie, wcielenie niesie za sob\u0105 pewne przyjemno\u015bci; szczeg\u00f3lnie niezwyk\u0142e doznania towarzysz\u0105ce degustacji zimnego piwa w upalne popo\u0142udnie. Niestety, troski zwi\u0105zane z zapracowaniem na cielesne przyjemno\u015bci cz\u0119sto przewa\u017caj\u0105 nad rado\u015bciami z ich doznawania. St\u0105d pomys\u0142, by przeprowadza\u0107 odpowiedni\u0105 kampani\u0119 informacyjn\u0105 w\u015br\u00f3d czystych duch\u00f3w. Dusze te powinny by\u0107 zapoznane z losami ludzi, by mog\u0142y \u015bwiadomie zadecydowa\u0107 o swoim ewentualnym wcieleniu. Badacz przygotowa\u0142 i przeprowadzi\u0142 odpowiedni\u0105 ankiet\u0119, w kt\u00f3rej respondenci wskazywali na wady i zalety bytowania cielesnego. Ankiety rozda\u0142 osobom o du\u017cym do\u015bwiadczeniu \u017cyciowym, czyli sta\u0142ym bywalcom pub\u00f3w. Wype\u0142nione arkusze ankiet by\u0142y umieszczane w pustych butelkach po piwie. Po zakorkowaniu butelki by\u0142y wyrzucane do pobliskiej rzeki. Wed\u0142ug de Selby’ego butelki niesione nurtem dotr\u0105 do oceanu. Ocean, jak powszechnie wiadomo, jest gigantyczn\u0105 rzek\u0105, kt\u00f3ra sp\u0142ywaj\u0105c z kraw\u0119dzi Ziemi tworzy kolosalny wodospad, gdzie wody ziemskie mieszaj\u0105 si\u0119 z wodami tworz\u0105cymi sklepienie niebieskie. Butelki z ankietami, po d\u0142ugim dryfowaniu, powinny w ko\u0144cu zosta\u0107 wyrzucone na brzegi Wysp Szcz\u0119\u015bliwych, gdzie zostan\u0105 odnalezione przez czyste duchy. Niestety, dzia\u0142alno\u015b\u0107 Wielkiego Ankietera nie spotka\u0142a si\u0119 ze zrozumieniem s\u0142u\u017cb porz\u0105dkowych. De Selby zosta\u0142 zatrzymany przez sier\u017canta O’Briena na gor\u0105cym uczynku, gdy wrzuca\u0142 do rzeki butelki z ankietami. Zosta\u0142 oskar\u017cony o celowe zanieczyszczanie \u015brodowiska i ukarany mandatem.
W swoim komentarzu Kraus stwierdzi\u0142, \u017ce gdyby mia\u0142 wyb\u00f3r, to nie da\u0142by si\u0119 wrobi\u0107 w jakie\u015b wcielenie, bo jak napisa\u0142 Sebald „\u017cycie sk\u0142ada si\u0119 g\u0142\u00f3wnie z niedoli”. Hatchjaw poradzi\u0142 Krausowi, by zabra\u0142 si\u0119 za jak\u0105\u015b po\u017cyteczn\u0105 prac\u0119, a od razu przejdzie mu ochota na pr\u00f3\u017cne narzekania. Najlepiej niech oczy\u015bci globaln\u0105 sie\u0107 ze swoich pustych wypowiedzi – doda\u0142 du Garbandier.<\/p>\n\n\n\n

Naukowy mistycyzm<\/h3>\n\n\n\n

De Selby przez ca\u0142y okres swojej dzia\u0142alno\u015bci naukowej mia\u0142 problemy z finansowaniem w\u0142asnych bada\u0144. Brak \u015brodk\u00f3w cz\u0119sto uniemo\u017cliwia\u0142 przeprowadzanie skomplikowanych eksperyment\u00f3w naukowych. Trudno\u015bci te sk\u0142oni\u0142y Badacza do opracowania alternatywnej drogi poznania. Mia\u0142o to by\u0107 poznanie mistyczne w obr\u0119bie nauki. Po osi\u0105gni\u0119ciu mistycznej ekstazy, dusza mia\u0142a komunikowa\u0107 si\u0119 z Prawd\u0105 Absolutn\u0105 i uzyska\u0107 odpowiedzi na wszelkie pytania. Niestety, droga mistycznego poznania okaza\u0142a si\u0119 nieskuteczna, poniewa\u017c dozna\u0144 mistycznych nie udawa\u0142o si\u0119 wypowiedzie\u0107 s\u0142owami, a i same pytania traci\u0142y jakiekolwiek znaczenie.
Hatchjaw wyrazi\u0142 oburzenie, \u017ce Kraus o\u015bmiela si\u0119 przypisywa\u0107 de Selby’emu jakie\u015b rozwa\u017cania mistyczne, skoro jak powszechnie wiadomo, Badacz by\u0142 czystym empirykiem. „Nie\u0142atwo mi to przychodzi, ale wyj\u0105tkowo zgadzam si\u0119 z opini\u0105 Hatchjawa: Kraus wypisuje ostatnio kompletne banialuki! Czy\u017cby typowo germa\u0144skie mistyczne odchylenie?” – zapyta\u0142 Garbandier. „Wola\u0142bym nie zaprzecza\u0107, \u017ce jestem autorem powy\u017cszej notatki.” – odpowiedzia\u0142 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Trunek 5%<\/h3>\n\n\n\n

Zanim de Selby podj\u0105\u0142 swoj\u0105 niezale\u017cn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 na niwie nauki, musia\u0142 wi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu po\u015bwi\u0119ca\u0107 na sprawy bytowe. Ima\u0142 si\u0119 przer\u00f3\u017cnych zaj\u0119\u0107: jako kopacz torfu, \u0142adowacz drewna, robotnik rolny, brukarz, akwizytor i wiele innych. W tym okresie \u017cycia polubi\u0142 puby, gdzie m\u00f3g\u0142 cho\u0107 przez chwil\u0119 oderwa\u0107 si\u0119 od codziennej walki o byt. Jego marzenie o pracy naukowej wydawa\u0142o si\u0119 czyst\u0105 fantazj\u0105. Archetypiczna odmiana losu nast\u0105pi\u0142a wraz ze \u015bmierci\u0105 dalekiego wuja z Ameryki, kt\u00f3ry w zapisie testamentowym pozostawi\u0142 de Selby’emu rent\u0119. Uzyskane \u015brodki pozwoli\u0142y na wynaj\u0119cie niewielkiego domku oraz zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych. De Selby m\u00f3g\u0142 porzuci\u0107 prac\u0119 zarobkow\u0105 i przyst\u0105pi\u0107 do upragnionych bada\u0144 naukowych. Pierwszym projektem realizowanym przez Badacza by\u0142o okre\u015blenie ilo\u015bci czasu po\u015bwi\u0119canego przez przeci\u0119tnego obywatela na zapewnienie sobie i rodzinie podstawowej egzystencji. Na podstawie w\u0142asnych do\u015bwiadcze\u0144 i wywiad\u00f3w przeprowadzanych w\u015br\u00f3d bywalc\u00f3w pub\u00f3w, Badacz stwierdzi\u0142, \u017ce „\u017cycie to trunek pi\u0119cioprocentowy!” Zaledwie 5% czasu po\u015bwi\u0119camy na straw\u0119 duchow\u0105, przyk\u0142adowo: puszczanie latawc\u00f3w, d\u0142ubanie w drewnie figurek, pod\u015bpiewywanie, gr\u0119 w szachy, wyszywanie motyw\u00f3w ozdobnych, piel\u0119gnowanie kwiat\u00f3w, gapienie si\u0119 na chmury itp. Pozosta\u0142e 95% ludzkiej egzystencji to marnie op\u0142acany trud. Nieweso\u0142e wnioski z przeprowadzonych bada\u0144 zmotywowa\u0142y de Selby’ego do dzia\u0142ania. Celem Badacza sta\u0142o si\u0119 uszcz\u0119\u015bliwienie ludzko\u015bci i d\u0105\u017cenie do odwr\u00f3cenia proporcji, tak by „\u017cycie sta\u0142o si\u0119 silnym trunkiem, przynajmniej o mocy 95%”. St\u0105d seria rowerowych eksperyment\u00f3w maj\u0105cych zmieni\u0107 dwuko\u0142owca w perpetuum mobile oraz niezwyk\u0142a kolekcja eliksir\u00f3w szcz\u0119\u015bcia nazywanych roboczo nalewkami.
Komentarze:
Le Fournier: „Intencje Badacza by\u0142y zawsze g\u0142\u0119boko humanistyczne”.
Garbandier: „Czy pr\u00f3b\u0119 zduszenia \u017cycia na planecie w wyniku globalnego skroplenia tlenu te\u017c zaliczymy do dzia\u0142a\u0144 humanistycznych?”
Hatchjaw: „Sugestia zawarta w pytaniu Garbandiera, jest nieuczciwa, bo wiemy, \u017ce intencj\u0105 Badacza by\u0142o stworzenie wodnego raju, a do tego potrzeba atmosfery beztlenowej.”
Le Clerque: „Wydaje si\u0119, \u017ce de Selby odrobin\u0119 pob\u0142\u0105dzi\u0142 w sprawie rzekomej szkodliwo\u015bci tlenu, ale intencje mia\u0142 szlachetne.”
Henderson: „Na szcz\u0119\u015bcie dla ludzko\u015bci niebezpieczne eksperymenty przeprowadza\u0142 na sobie i wszyscy wiemy, jakie by\u0142y skutki jego pr\u00f3b z zasypianiem bezoddechowym”.
Kraus: „Otrzyma\u0142em w prezencie jarz\u0119biaczek podobno wed\u0142ug receptury de Selby’ego; polecam!”<\/p>\n\n\n\n

Prawdziwy przepis<\/h3>\n\n\n\n

De Selby w\u015br\u00f3d okolicznych mieszka\u0144c\u00f3w uchodzi\u0142 za m\u0119drca, poniewa\u017c zauwa\u017cono, \u017ce nie czyta\u0142 gazet i nie ogl\u0105da\u0142 telewizji. Bywalcy pubu „Pewny odlot” wspominaj\u0105, \u017ce de Selby po skonsumowaniu kilku ciemnych piw, mia\u0142 zwyczaj informowa\u0107 wsp\u00f3\u0142biesiadnik\u00f3w, \u017ce posiada dost\u0119p do prawdy, „…jaka by ona nie by\u0142a!”. Niestety dalszy wyk\u0142ad by\u0142 zawsze ponad mo\u017cliwo\u015bci zrozumienia przygodnych s\u0142uchaczy, a wszystko ko\u0144czy\u0142o si\u0119 stanem w pewnym sensie kontemplacyjnym. Z pewno\u015bci\u0105 degustacja piwa by\u0142a elementem znanego projektu badawczego de Selby’ego. Zainteresowa\u0142 go fakt wyra\u017anie dla znawcy odczuwalnej r\u00f3\u017cnicy w smaku i aromacie trunku w danym sezonie. Wywiad przeprowadzony w pobliskim browarze upewni\u0142 go, \u017ce przepis i technologia produkcji nie zmieni\u0142a si\u0119 przynajmniej odk\u0105d zosta\u0142 konsumentem ciemnego piwa lokalnej marki. Sk\u0105d wi\u0119c r\u00f3\u017cnice wyczuwalne podczas degustacji? Pr\u00f3ba odpowiedzi na to pytanie zmusi\u0142a Badacza do zg\u0142\u0119bienia tajnik\u00f3w rolnictwa, gleboznawstwa, hydrologii, meteorologii, chemii przemys\u0142owej, fizyki, epistemologii i innych dziedzin wiedzy zar\u00f3wno praktycznej, jak i teoretycznej. Ostatecznym celem bada\u0144 i studi\u00f3w mia\u0142o by\u0107 stworzenie receptury idealnej, tzw. prawdziwego przepisu. Niestety, absolutna prawda w dziedzinie warzenia piwa okaza\u0142a si\u0119 nieosi\u0105galna nawet dla genialnego umys\u0142u Empiryka. Podobno fiasko tego projektu badawczego sk\u0142oni\u0142o de Selby’ego do poszukiwa\u0144 mitycznego Omnium zwanego Ubikiem, ale to ju\u017c inna historia …
Komentarze:
Dokonania naukowe Badacza potwierdzaj\u0105, \u017ce posiada\u0142 on wgl\u0105d w prawd\u0119, przynajmniej czasami. – podsumowa\u0142 Hatchjaw.
Jak mo\u017cna mie\u0107 wgl\u0105d w co\u015b, co jest jedynie form\u0105 j\u0119zykow\u0105, a nie ma samoistnego bytu poza j\u0119zykiem? Mo\u017cemy m\u00f3wi\u0107 jedynie o zgodno\u015bci albo niezgodno\u015bci z do\u015bwiadczeniem. – stwierdzi\u0142 du Garbandier.
Pa\u0144ska teza na temat prawdy, panie Garbandier, jest arbitralnym za\u0142o\u017ceniem i nie widz\u0119 powodu, dla kt\u00f3rego mia\u0142aby by\u0107 uznana za s\u0142uszniejsz\u0105 od absolutnej prawdy Filozofa. – odpowiedzia\u0142 Hatchjaw.
Panowie reprezentuj\u0105 dwa odmienne punkty widzenia na temat prawdy, a genialno\u015b\u0107 Badacza polega na tym, \u017ce pr\u00f3bowa\u0142 obu \u015bcie\u017cek poznania. – zauwa\u017cy\u0142 Le Fournier.
Oczywi\u015bcie, ma szanowny kolega absolutn\u0105 racj\u0119; empiryczna \u015bcie\u017cka, to nadmierna degustacja trunku, a metafizyczna \u015bcie\u017cka, to pr\u00f3ba uzasadnienia swojego na\u0142ogu poszukiwaniami absolutu. – z\u0142o\u015bliwie odpowiedzia\u0142 Garbandier.
Wydaje si\u0119, \u017ce Badacz pr\u00f3bowa\u0142 pogodzi\u0107 racje ewidentnie sprzeczne, co potwierdza jedna z jego sentencji: „Ja nie podejmuj\u0119 trudnych problem\u00f3w, mnie zajmuj\u0105 sprawy niewykonalne!” – zako\u0144czy\u0142 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Ruch lewostronny<\/h3>\n\n\n\n

Wiadomo powszechnie, \u017ce na Wyspie obowi\u0105zuje ruch lewostronny. Sprawia to czasami k\u0142opoty przybyszom z Kontynentu, jednak dla miejscowych zasada jest oczywista. Mimo to de Selby do momentu do\u017cywotniego odebrania prawa jazdy, notorycznie myli\u0142 kierunki. Wyj\u0105tkowemu szcz\u0119\u015bciu mo\u017cemy przypisa\u0107 fakt, \u017ce kolizje spowodowane przez Badacza skutkowa\u0142y co najwy\u017cej drobnymi urazami uczestnik\u00f3w. Grzywny i pouczenia nie poskutkowa\u0142y i ostatecznie problemem niestandardowej jazdy de Selby’ego zaj\u0105\u0142 si\u0119 s\u0105d. Badacz przyj\u0105\u0142 zaskakuj\u0105c\u0105 dla s\u0119dzi\u00f3w i \u0142awnik\u00f3w lini\u0119 obrony. Stwierdzi\u0142, \u017ce regu\u0142a ruchu lewostronnego nie daje si\u0119 jednoznacznie zinterpretowa\u0107: ” … to jest umowne, bo czemu lewego nie nazwa\u0107 prawym? … to tylko s\u0142owa, kt\u00f3re oznaczaj\u0105, a nie maj\u0105 samoistnego znaczenia; … jad\u0119 po lewej, ale wzgl\u0119dnie, bo ten z przeciwka widzi na odwr\u00f3t; a jak\u0105 mamy pewno\u015b\u0107, \u017ce prawodawcy w przesz\u0142o\u015bci nie mieli na my\u015bli na przyk\u0142ad zasady: je\u015bli jeste\u015b zwr\u00f3cony w kierunku jazdy i nadje\u017cd\u017cajacy z przeciwka pojazd znajduje si\u0119 po twojej lewej stronie, to taki spos\u00f3b poruszania nazywamy ruchem lewostronnym …”. Zwr\u00f3cono Badaczowi uwag\u0119, \u017ce w ten spos\u00f3b nie wyja\u015bni\u0142 cz\u0119stych zmian strony jezdni, nawet w trakcie jednej podr\u00f3\u017cy. De Selby odpar\u0142, \u017ce stosowa\u0142 silne kryterium u\u017cyteczno\u015bci: „… je\u017cd\u017c\u0119 jak mi wygodnie i gdzie potrzebuj\u0119 …”. Apologia de Selby’ego odbi\u0142a si\u0119 szerokim echem w pismach bran\u017cowych oraz wzbudzi\u0142a gor\u0105ce polemiki na forach internetowych (przez chwil\u0119 fraza „obrona de Selby’ego” mia\u0142a w wyszukiwarkach wi\u0119cej wynik\u00f3w, ni\u017c s\u0142ynna „Obrona Sokratesa”!).
Absurd! – stwierdzi\u0142 du Garbandier – Przecie\u017c powszechnie zgadzamy si\u0119, czym jest ruch prawostronny. Nauczyli\u015bmy si\u0119 w praktyce stosowa\u0107 takie poj\u0119cia i nie potrzebujemy jakich\u015b wymy\u015blnych regu\u0142. Kryterium prawid\u0142owego stosowania takiego poj\u0119cia jest fakt skutecznego porozumienia. Po prostu dogadujemy si\u0119!
Chybiony atak panie Garbandier! – odpowiedzia\u0142 Hatchjaw. De Selby podwa\u017cy\u0142 regu\u0142\u0119 ruchu lewostronnego, a pan broni ruchu prawostronnego.
Wystarczy uwzgl\u0119dni\u0107 w rozwa\u017caniach kulisto\u015b\u0107 Ziemi, by uchwyci\u0107 my\u015bl de Selby’ego – doda\u0142 Le Fournier.
Znam rozwi\u0105zanie paradoksu de Selby’ego – o\u015bwiadczy\u0142 Kraus – to ruch jednokierunkowy i tylko do przodu!<\/p>\n\n\n\n

Pewny sernik<\/h3>\n\n\n\n

Wielk\u0105 popularno\u015bci\u0105 cieszy\u0142o si\u0119 dzie\u0142o de Selby’ego „Album wiejski”. By\u0142o to nowatorskie po\u0142\u0105czenie poradnika domowego z rozwa\u017caniami paranaukowymi. Koncepcj\u0119 autora mo\u017cna przedstawi\u0107 na przyk\u0142adzie rozdzia\u0142u zatytu\u0142owanego „Pewny sernik”. Po przedstawieniu siedmiu przepis\u00f3w na serniki, autor przeanalizowa\u0142 wp\u0142yw r\u00f3\u017cnych sk\u0142adnik\u00f3w na jako\u015b\u0107 ciasta. Wnioski by\u0142y jednoznaczne: w\u0142a\u015bciwo\u015bci sera maj\u0105 decyduj\u0105cy wp\u0142yw na cechy sernika, a jako\u015b\u0107 sera jest raczej nieprzewidywalna, st\u0105d rygorystyczne stosowanie si\u0119 do przepisu nie daje pewno\u015bci wyniku. Proponowane przez de Selby’ego rozwi\u0105zanie problemu niepewno\u015bci (nieoznaczono\u015bci wg niejakiego Heisenberga): „Nie stosuj niepewnego sk\u0142adnika, w tym przypadku sera, a masz pewno\u015b\u0107 wyniku do\u015bwiadczenia: sernik si\u0119 nie uda!”.
Gdyby wszyscy stosowali si\u0119 do propozycji de Selby’ego, to nie by\u0142oby post\u0119pu w \u017cadnej dziedzinie i pewnie ludzie nadal \u017cywiliby si\u0119 jedynie jagodami i grzybami – skomentowa\u0142 du Garbandier.
Jest to kolejna wypowied\u017a potwierdzaj\u0105ca brak kompetencji lub nie\u017cyczliwo\u015b\u0107 Garbandiera! Ka\u017cdy uczciwy badacz wie, \u017ce wszystkie og\u00f3lne zasady mo\u017cna stosowa\u0107 jedynie do przypadk\u00f3w konkretnych; tak jak to zrobi\u0142 de Selby na przyk\u0142adzie sernika – odpowiedzia\u0142 Hatchjaw.
Wypr\u00f3bowa\u0142em przepis na „pewny sernik” i potwierdzam konkluzj\u0119 de Selby’ego – podsumowa\u0142 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Egoistyczny altruizm<\/h3>\n\n\n\n

Panie z towarzystwa dobroczynnego zauwa\u017cy\u0142y, \u017ce de Selby nigdy nie bierze udzia\u0142u w akcjach charytatywnych. Kiedy jedna z aktywistek zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 bezpo\u015brednio do Badacza w sprawie ewentualnego datku, ten dosy\u0107 szorstko odpowiedzia\u0142, \u017ce akceptuje jedynie dobroczynno\u015b\u0107 indywidualn\u0105 \u015bwiadczon\u0105 bez rozg\u0142osu. Du Garbandier zauwa\u017cy\u0142, \u017ce jest to typowy unik wszystkich dusigrosz\u00f3w i sk\u0105pc\u00f3w. Hatchjaw, oburzony insynuacj\u0105 Garbandiera, zobowi\u0105za\u0142 si\u0119 przedstawi\u0107 wkr\u00f3tce „d\u0142ug\u0105 list\u0119 zacnych uczynk\u00f3w wielkiego Przyrodnika!”. De Selby by\u0142 wyznawc\u0105 teorii egoistycznego altruizmu – stwierdzi\u0142 Kraus. Przyjemno\u015b\u0107 jak\u0105 uzyskujemy pomagaj\u0105c bli\u017aniemu jest bezpo\u015bredni\u0105 nagrod\u0105 za nasz godziwy czyn. St\u0105d oczywisty egoizm darczy\u0144cy, kt\u00f3ry zyskuje emocjonalnie w postaci satysfakcji z dobrego uczynku, a cz\u0119sto r\u00f3wnie\u017c spo\u0142ecznie z uwagi na szacunek jakim jest darzony przez grup\u0119, nie wspominaj\u0105c o skarbie jaki gromadzi w niebie. Nie ma wi\u0119c w dzia\u0142alno\u015bci pomocowej bezinteresowno\u015bci, a w\u0142asna korzy\u015b\u0107 to atrybut egoizmu. Hatchjaw zadeklarowa\u0142, \u017ce sprawi mu wielk\u0105 satysfakcj\u0119 wypr\u00f3bowanie sieciowego anihilatora tre\u015bci absurdalnych i niepo\u017c\u0105danych na „tych krausowskich wypocinach w bezczelny spos\u00f3b wypaczaj\u0105cych my\u015bl de Selbiego!”.<\/p>\n\n\n\n

Magiczna g\u00f3rka<\/h3>\n\n\n\n

De Selby realizuj\u0105c sw\u00f3j s\u0142ynny projekt badawczy poszukiwania najni\u017cszej g\u00f3ry, zwanej g\u00f3r\u0105 minimaln\u0105, przestudiowa\u0142 setki map topograficznych oraz przeczyta\u0142 dziesi\u0105tki dziennik\u00f3w podr\u00f3\u017cy. W jednej z takich relacji natkn\u0105\u0142 si\u0119 na wzmiank\u0119 dotycz\u0105c\u0105 „magicznej g\u00f3rki”. Podobno znany podr\u00f3\u017cnik Yorick odbywaj\u0105c swoj\u0105 le grand tour zboczy\u0142 z utartego tradycj\u0105 szlaku i znalaz\u0142 si\u0119 daleko na Wschodzie, w\u015br\u00f3d jezior i moczar\u00f3w w pradawnej puszczy bukowej, gdzie miejscowi pokazali mu niezwyk\u0142e miejsce. Na starym le\u015bnym szlaku by\u0142o niewielkie wzniesienie, na kt\u00f3re przedmioty takie jak butelki z p\u0142ynem, czy kule bilardowe, wtacza\u0142y si\u0119 bez nadawania im p\u0119du. De Selby uzna\u0142, \u017ce w miejscu tym mo\u017cna wybudowa\u0107 ekologiczn\u0105 elektrowni\u0119 wykorzystuj\u0105c\u0105 miejscowe zak\u0142\u00f3cenia grawitacji lub „…szybko zbi\u0107 naprawd\u0119 du\u017c\u0105 kas\u0119 sprzedaj\u0105c bilety ciekawskim turystom…”. „G\u00f3rka mo\u017ce i magiczna, ale pomys\u0142y de Selbiego sprowadzaj\u0105 si\u0119 zawsze do tego, by bez wysi\u0142ku du\u017co zarobi\u0107.” – zauwa\u017cy\u0142 Garbandier. „Pami\u0119tajmy, \u017ce Badacz zdobyte fundusze zamierza\u0142 przeznaczy\u0107 na dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukow\u0105 s\u0142u\u017c\u0105c\u0105 ludzko\u015bci! – ripostowa\u0142 Hatchjaw. „Nie mo\u017cemy oskar\u017ca\u0107 Empiryka o pazerno\u015b\u0107, poniewa\u017c je\u015bli gdzie\u015b w \u015bwiecie wyst\u0119puj\u0105 odst\u0119pstwa od fizycznej zasady grawitacji, to ekonomiczna zasada ci\u0105\u017cenia ku wzbogaceniu jest chyba bezwyj\u0105tkowo obowi\u0105zuj\u0105ca.” – gorzko podsumowa\u0142 dotychczasow\u0105 dyskusj\u0119 Le Clerque. „De Selby zamierza\u0142 wybudowa\u0107 na magicznej g\u00f3rce schody niemo\u017cliwe wed\u0142ug projektu Penrose’a, po kt\u00f3rych b\u0119dziemy wchodzi\u0107 wiecznie w d\u00f3\u0142 albo schodzi\u0107 wiecznie w g\u00f3r\u0119.” – doda\u0142, jak zwykle bez zwi\u0105zku, Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Skamienia\u0142a rzeczywisto\u015b\u0107<\/h3>\n\n\n\n

Po \u017cmudnych badaniach w swoim domowym laboratorium urz\u0105dzonym w salonie, de Selby odkry\u0142 „luzy” w tkance wszech\u015bwiata; „…bo gdyby nie pewien stopie\u0144 swobody, to \u015bwiat by\u0142by skamienia\u0142y”. Kolejna seria eksperyment\u00f3w wykaza\u0142a, \u017ce „luzy” wykazuj\u0105 znacz\u0105c\u0105 tendencj\u0119, jakby ukierunkowanie, np. z g\u00f3ry na d\u00f3\u0142, z ciep\u0142ego w zimne, z m\u0142odo\u015bci w staro\u015b\u0107, z porz\u0105dku w ba\u0142agan, z pe\u0142nego kufla w pusty. Po wielokrotnym powt\u00f3rzeniu eksperymentu z opr\u00f3\u017cnianiem kufla w pobliskim pubie, Badacz umocni\u0142 si\u0119 w przekonaniu, co do ukierunkowania proces\u00f3w zachodz\u0105cych we wszech\u015bwiecie, a to dowodzi wpisanego w struktur\u0119 rzeczywisto\u015bci przymusu. St\u0105d wniosek, \u017ce swoboda jest pozorna, a \u015bwiat jest jednak „skamienia\u0142y”. Mo\u017ce chocia\u017c my\u015bl nie podlega petryfikacji? Niestety, to tylko z\u0142udzenie, bo my\u015bl si\u0119 krystalizuje, a wi\u0119c kamienieje absolutnie.<\/p>\n\n\n\n

Apedagogika<\/h3>\n\n\n\n

Wiadomo, \u017ce de Selby w trakcie swojego d\u0142ugiego \u017cycia, zgodnie z obowiazuj\u0105cym paradygmatem, wielokrotnie zmienia\u0142 profesje. Mia\u0142 r\u00f3wnie\u017c epizod zwi\u0105zany z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 dydaktyczn\u0105. Zaproponowano mu udzia\u0142 w eksperymencie polegaj\u0105cym na praktycznym zastosowaniu zasad nauczania nazywanych antypedagogik\u0105. Spo\u015br\u00f3d wielu kandydat\u00f3w wybrano de Selby’ego z uwagi na jego wyj\u0105tkowe kwalifikacje, a w\u0142a\u015bciwie ich brak, bo jak wiadomo, nie uko\u0144czy\u0142 on nawet podstawowej szko\u0142y powszechnej; wcze\u015bnie osierocony musia\u0142 podj\u0105\u0107 prac\u0119. Pokonuj\u0105c przeszkody, dzi\u0119ki samodyscyplinie i intensywnemu samokszta\u0142ceniu, zosta\u0142 wybitnym przedstawicielem bezkompromisowej nauki niedogmatycznej. W my\u015bl zasady m\u00f3wi\u0105cej, \u017ce ucze\u0144 wie lepiej, co jest mu potrzebne, de Selby pozwoli\u0142 wychowankom na spontaniczno\u015b\u0107 i swobod\u0119 samokszta\u0142cenia. Niestety fundusze przeznaczone na roczny eksperyment zosta\u0142y wyczerpane w miesi\u0105c. Cz\u0119\u015b\u0107 wychowank\u00f3w de Selby’ego zd\u0105\u017cy\u0142a w tym czasie zapozna\u0107 si\u0119 z miejscow\u0105 izb\u0105 z objawami zatrucia alkoholowego i nikotynowego, kilku trafi\u0142o do aresztu pod zarzutami udzia\u0142u w bijatykach, niekt\u00f3rzy dostali niestrawno\u015bci od nadmiaru s\u0142odyczy. W podsumowuj\u0105cej eksperyment ankiecie uczestnicy zgodnie potwierdzili skuteczno\u015b\u0107 zastosowanej metody pedagogicznej i jednomy\u015blnie wyrazili wol\u0119 kontynuowania eksperymentu pod kierownictwem de Selby’ego. Niestety przedstawiciele w\u0142adz o\u015bwiatowych oraz rady rodzic\u00f3w nie podzielili entuzjazmu wychowank\u00f3w i ostatecznie zrezygnowali z dalszych bada\u0144 antypedagogicznych.
Zastanawiaj\u0105ce, \u017ce droga \u017cyciowa de Selby’ego w\u0142a\u015bciwie potwierdza skuteczno\u015b\u0107 autodydaktyki i samowychowania, mimo to eksperyment z klas\u0105 m\u0142odzie\u0144c\u00f3w lokalnej szko\u0142y zawodowej, nie zako\u0144czy\u0142 si\u0119 sukcesem. – z \u017calem stwierdzi\u0142 Hatchjaw. Pora\u017cka by\u0142a pewna od momentu, kiedy wychowankom z g\u00f3ry wyp\u0142acono wysokie kieszonkowe, kt\u00f3rym mieli rozs\u0105dnie gospodarowa\u0107 przez ca\u0142y rok szkolny. – zauwa\u017cy\u0142 Le Fournier. Metoda hartowania woli stosowana przez de Selby’ego sprowadzaj\u0105ca si\u0119 do wieczornych wypraw do pub\u00f3w lub klub\u00f3w nocnych mo\u017ce \u015bmia\u0142o by\u0107 zaliczona do antypedagogiki. – zauwa\u017cy\u0142 prowokacyjnie Garbandier. Gdyby we w\u0142a\u015bciwym czasie w procesie wychowania wielce szanownego pana Garbandiera nie zabrak\u0142o dyscypliny, to dzisiaj nie musieliby\u015bmy znosi\u0107 jego z\u0142o\u015bliwych komentarzy. – ripostowa\u0142 Hatchjaw. Z moich dog\u0142\u0119bnych bada\u0144 historycznych i filologicznych wynika, \u017ce istota zasady apedagogiki zosta\u0142a zawarta w zwi\u0119z\u0142ej pradawnej sentencji: „Z pustego to i Salomon naleje.” – podsumowa\u0142 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Migotanie neuronowe<\/h3>\n\n\n\n

Niestety, niewiele wiemy o jednym z kluczowych eksperyment\u00f3w de Selby’ego polegaj\u0105cym na uzyskaniu sprz\u0119\u017cenia zwrotnego mi\u0119dzy stanem umys\u0142u a materialnymi strukturami m\u00f3zgu. Za pomoc\u0105 precyzyjnie skomponowanego koktajlu sk\u0142adaj\u0105cego si\u0119 z w\u0142asnor\u0119cznie wykonanych nalewek, Empiryk wprowadzi\u0142 sw\u00f3j umys\u0142 w stan nadprzewodnictwa intelektualnego. Spot\u0119gowane w ten spos\u00f3b procesy my\u015blowe doprowadzi\u0142y do b\u0142yskawicznych zmian w sieciach neuronowych, kt\u00f3re natychmiast skutkowa\u0142y przeskokiem na wy\u017cszy orbital intelektu, co automatycznie wywo\u0142a\u0142o nast\u0119pn\u0105 fal\u0119 strukturalnych przemian m\u00f3zgowych, a w konsekwencji zap\u0119tlenie procesu nazwane potem w specjalistycznych publikacjach migotaniem neuronowym. Nie wiadomo jaki by\u0142by fina\u0142 eksperymentu, gdyby alarm budzika nie wyrwa\u0142 de Selby’ego z zap\u0119tlenia m\u00f3zgowego. Do\u015bwiadczenia nie uda\u0142o si\u0119 powt\u00f3rzy\u0107, poniewa\u017c Badacz nie by\u0142 w stanie przypomnie\u0107 sobie receptury pobudzj\u0105cego umys\u0142 drinka; natomiast w rezultacie wielokrotnych pr\u00f3b ustali\u0142 przepis na nap\u00f3j poprawiaj\u0105cy nastr\u00f3j i \u0142agodnie usypiaj\u0105cy.
Prawdopodobnie stan migotania neuronowego zintensyfikowa\u0142 geniusz de Selby’ego. – zauwa\u017cy\u0142 ostro\u017cnie Hatchjaw. Rezonans umys\u0142owo-neuronowy m\u00f3g\u0142 doprowadzi\u0107 do przyspieszonej ewolucji m\u00f3zgu. – stwierdzi\u0142 Bassett. Albo do zapa\u015bci wywo\u0142anej przedawkowaniem alkoholu, ale ju\u017c na pewno – do monstrualnego kaca! – szyderczo skomentowa\u0142 Garbandier. Niepublikowane dot\u0105d notatki de Selby’ego wskazuj\u0105, \u017ce ka\u017cdemu przeskokowi na inny orbital umys\u0142owy, towarzyszy\u0142y alternatywne wizje rzeczywisto\u015bci, co zdecydowanie utrudni\u0142o Badaczowi znalezienie si\u0119 w \u015bwiecie aktualnym. – doda\u0142 Kraus. Analiza \u017cycia i dorobku de Selby’ego wskazuje, \u017ce nigdy nie by\u0142 on w pe\u0142ni obecny w aktualnej rzeczywisto\u015bci. – podsumowa\u0142 dyskusj\u0119 le Clerque.<\/p>\n\n\n\n

Kolekcjoner<\/h3>\n\n\n\n

De Selby znany by\u0142 w kr\u0119gach kolekcjonerskich, jako zbieracz osobliwo\u015bci. W holu ustawi\u0142 wieszak na p\u0142aszcze oraz czarny stolik Bergsona. W salonie umie\u015bci\u0142 st\u00f3\u0142 bilardowy Hume’a, a w kuchni lodowy st\u00f3\u0142 Kripkego. Sw\u0105 domow\u0105 bibliotek\u0119 zwan\u0105 „jaskini\u0105 Platona” wzbogaci\u0142 o r\u0119kopisy dzie\u0142 Sokratesa, a rega\u0142y wype\u0142ni\u0142 ksi\u0119gozbiorem biblioteki Borgesa. Nad biurkiem, w swoim gabinecie nazwanym „chi\u0144skim pokojem Searla”, zawiesi\u0142 zdj\u0119cie „pegaza Quina”. W bawialni na ostatnim z limitowanej serii drewnianym stole Kripkego, roz\u0142o\u017cy\u0142 puzle przedstawiaj\u0105ce przekr\u00f3j kamienicy Pereca. W sypialni, na nocnym stoliku, le\u017ca\u0142 gad\u017cet sam w sobie, nieprzydatny na ka\u017cd\u0105 okazj\u0119. Przy piecu uwielbia\u0142 wylegiwa\u0107 si\u0119 kot Schrodingera, a na strychu zimowa\u0142 nietoperz Nagla. Swoj\u0105 pasj\u0119 kolekcjonersk\u0105 finansowa\u0142 wymieniaj\u0105c na walut\u0119 \u017c\u00f3\u0142ty metal Kanta. Zim\u0105 jego ogr\u00f3d okrywa\u0142 bia\u0142y \u015bnieg Tarskiego, a w stawie p\u0142ywa\u0142 kaczor ziebieski Nelsona Goodmana.<\/p>\n\n\n\n

Redukcja wsteczna<\/h3>\n\n\n\n

My\u015bliciel z Dalkey nie omieszka\u0142 wypr\u00f3bowa\u0107 wszystkich dr\u00f3g do poznania Prawdy. By\u0107 mo\u017ce jednym z najdonio\u015blejszych jego osi\u0105gni\u0119\u0107 i zarazem najbardziej niezwyk\u0142ych pomys\u0142\u00f3w w dziejach ludzko\u015bci – je\u017celi w og\u00f3le tak skromne okre\u015blenia pasuj\u0105 do opisu dzie\u0142 Wielkiego Balistyka – by\u0142o obranie tzw. „wstecznej \u015bcie\u017cki Prawdy”. Sam Mistrz t\u0119 niezwyk\u0142\u0105 metod\u0119 rzekomo ochrzci\u0142 mianem „cofania si\u0119 w prz\u00f3d”, w odr\u00f3\u017cnieniu od „cofania si\u0119 w ty\u0142”, kt\u00f3re opisywa\u0107 mia\u0142o kurs wsp\u00f3\u0142czesnej mu nauki (Kraus „Die Methode des Unsinns”). Pewne jest natomiast, \u017ce De Selby zniech\u0119cony rosn\u0105c\u0105 komplikacj\u0105 j\u0119zyka nauki i mnogo\u015bci\u0105 teorii, kt\u00f3re nie przybli\u017ca\u0142y ludzko\u015bci ku wyja\u015bnieniu istoty rzeczywisto\u015bci, podj\u0105\u0142 radykaln\u0105 decyzj\u0119 o powrocie do \u017ar\u00f3de\u0142. Z pewn\u0105 doz\u0105 egzaltacji Hatchjaw uzna\u0142 to „za najwi\u0119ksz\u0105 ofiar\u0119 w dziejach ludzkiego umys\u0142u z\u0142o\u017con\u0105 na o\u0142tarzu nauki” (Hatchjaw „The Mystery of Genius”). W ka\u017cdym razie De Selby, stale d\u0105\u017c\u0105cy do formu\u0142owania teorii unifikuj\u0105cych, a w rezultacie do uzyskania wiedzy pewnej, postanowi\u0142 oczy\u015bci\u0107 sw\u00f3j umys\u0142 z wszelkiej wiedzy.
Drog\u0105 redukcji wstecznej (lub post\u0119powej – jak kto woli) zamierza\u0142 pozby\u0107 si\u0119 ze swej pami\u0119ci zar\u00f3wno w\u0142asnych osi\u0105gni\u0119\u0107 (st\u0105d wykup w\u0142asnych dzie\u0142 i u\u017cycie ich jako opa\u0142u, tudzie\u017c wycinanie swoich tekst\u00f3w z publikacji, co powodowa\u0142o interwencje konstabl\u00f3w na pro\u015bby zrozpaczonych bibliotekarek), a nast\u0119pnie usuni\u0119cie wiedzy nagromadzonej przez stulecia dzia\u0142alno\u015bci naukowej (st\u0105d wielogodzinne seanse przed telewizorem oraz intensywna lektura artyku\u0142\u00f3w zamieszczonych na popularnych portalach internetowych wraz z komentarzami). Dalsze etapy tej – nie wahajmy si\u0119 u\u017cy\u0107 tego s\u0142owa – misji polega\u0142y na oduczeniu si\u0119 wiedzy uzyskanej na kolejnych szczeblach edukacji, co zdaniem Le Fourniera by\u0142o naj\u0142atwiejszym etapem (Le Fournier „La petite histoire de la cuisine irlandaise”), wreszcie na wyczyszczeniu wszelkich pozosta\u0142ych jeszcze informacji i do\u015bwiadcze\u0144 nabytych we wczesnych etapach \u017cycia.
Problem rezultat\u00f3w projektu Mistrza budzi niegasn\u0105ce spory w\u015br\u00f3d komentator\u00f3w. Jedni uznali, \u017ce teoria tr\u00f3jk\u0105tnego kwadratu dowodzi jego sukcesu, poniewa\u017c jest r\u00f3wnoznaczna z dotarciem do czystych idei. Zdaniem innych De Selby nawet je\u017celi osi\u0105gn\u0105\u0142 granice wiedzy, docieraj\u0105c do pierwotnego j\u0105dra Prawdy, nie m\u00f3g\u0142 tego zakomunikowa\u0107 potomnym, bowiem oczyszczony umys\u0142 nie mo\u017ce przekaza\u0107 odnalezionej Prawdy w ludzkim j\u0119zyku (patrz: „Dlaczego De Selby zamilk\u0142?”). Niekt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce enigmatyczny tekst Kodeksu jest \u017cywym dowodem na znacz\u0105cy post\u0119p, jaki My\u015bliciel poczyni\u0142 w ramach tego wiekopomnego przedsi\u0119wzi\u0119cia. Sceptycy uznaj\u0105 jednak, \u017ce to raczej dow\u00f3d pora\u017cki, bowiem oznacza\u0142oby to, \u017ce w swoich eksperymentach nie przekroczy\u0142 on jeszcze etapu takiego giganta my\u015bli jak Platon, kt\u00f3ry jak wiadomo by\u0142 niech\u0119tny pismu.
Teoria wiedzy (niewiedzy?) wstecznej rzuca przy tym ciekawe \u015bwiat\u0142o na wiele wydarze\u0144 z \u017cycia filozofa, takich jak p\u0119dzenie niekoncesjonowanej whiskey, nieczytanie gazet i jego skrajnie niezrozumia\u0142e, be\u0142kotliwe wypowiedzi w pubach. Tak\u017ce drzemki na dubli\u0144skich ulicach \u015bwiadczy\u0142y zdaniem krytyk\u00f3w o tym, \u017ce filozof si\u0119gn\u0105\u0142 bruku. Tymczasem jego zwolennicy uznaj\u0105, \u017ce tym samym w\u0142a\u015bnie De Selby osi\u0105gn\u0105\u0142 sw\u00f3j cel. Fakt ten zreszt\u0105 poddaje si\u0119 g\u0142\u0119boko antropologicznej interpretacji (odzyskanie przez uwolniony umys\u0142 blisko\u015bci z ziemi\u0105 i takie tam).
Nie wiadomo, co mia\u0142 na my\u015bli Du Garbandier („De Selby? Je ne connais pas!”), twierdz\u0105c, \u017ce De Selby realizuj\u0105c sw\u00f3j projekt, odda\u0142 ludzko\u015bci wielk\u0105 przys\u0142ug\u0119 i odni\u00f3s\u0142 niekwestionowany sukces intelektualny. Mimo r\u00f3\u017cnic interpretacyjnych komentatorzy zdaj\u0105 si\u0119 by\u0107 pewni co do tego, \u017ce wsp\u00f3\u0142czesny system edukacji czerpie obficie inspiracj\u0119 z deselbia\u0144skiego paradygmatu.<\/p>\n\n\n\n

Teoria symplifikatora i diffikulatora<\/h3>\n\n\n\n

Pewne niejasne poszlaki wskazuj\u0105 niezbicie na to, \u017ce prawdopodobnie kariera De Selby’ego nie zako\u0144czy\u0142a si\u0119 wraz z po\u017carem jego domu i laboratorium w Dalkey. Cho\u0107 sier\u017cant Fottrell reprezentuj\u0105cy lokaln\u0105 Policj\u0119 og\u0142osi\u0142 wobec licznie zgromadzonych dziennikarzy, \u017ce „ten pan nikomu ju\u017c nie zaszkodzi”, deklaracja ta zamiast wyciszy\u0107 dyskusj\u0119, wzbudzi\u0142a szereg spekulacji dotycz\u0105cych los\u00f3w Wielkiego Balistyka. Nacjonali\u015bci (zale\u017cnie od sztandaru) znale\u017ali kolejny dow\u00f3d na brutalno\u015b\u0107 polityki Imperium albo na skuteczno\u015b\u0107 w walce z terrorem. Opiniotw\u00f3rczy dziennikarze (zale\u017cnie od tytu\u0142u) mogli uzasadni\u0107 pochwa\u0142\u0119 aparatu pa\u0144stwowego za zapewnienie bezpiecze\u0144stwa fizycznego oraz umys\u0142owego spo\u0142ecze\u0144stwa albo pot\u0119pienie odwiecznych zakus\u00f3w w\u0142adzy na wolno\u015b\u0107 s\u0142owa i bada\u0144 naukowych.
Najbli\u017csza prawdy wydaje si\u0119 jednak hipoteza, wedle kt\u00f3rej Uczony wyemigrowa\u0142 za Ocean i znalaz\u0142 spokojn\u0105 przysta\u0144 w Argentynie. Mocnym, cho\u0107 ledwie po\u015brednim dowodem (przes\u0142ank\u0105? poszlak\u0105? donosem?) s\u0105 zapisy poczynione przez pewnego bibliotekarza z Buenos Aires zakamuflowane jako fikcjonalne opowie\u015bci. W jego tw\u00f3rczo\u015bci zauwa\u017cy\u0107 mo\u017cna motywy Ksi\u0119gi, odbi\u0107, luster i dusznych sn\u00f3w, tak charakterystyczne dla De Selby’ego. Kraus posun\u0105\u0142 si\u0119 nawet do insynuacji, \u017ce ca\u0142a tw\u00f3rczo\u015b\u0107 niewidomego bibliotekarza by\u0142a plagiatem dzie\u0142 De Selby’ego, a Hatchjaw dodaje, i\u017c pisarz o inicja\u0142ach JLB zastosowa\u0142 tzw. technik\u0119 Manusa, b\u0142\u0119dnie przy tym lub zgo\u0142a opacznie odczytuj\u0105c my\u015bl wielkiego Przyrodnika. Bassett postawi\u0142 „kropk\u0119 na i” w tej kwestii w niepublikowanych szkicach do biografii Hatchjawa, udowadniaj\u0105c w oparciu o analiz\u0119 komentarzy Le Fourniera do wypowiedzi Krausa, \u017ce jest oczywistym, i\u017c bez wzgl\u0119du na to czy Argenty\u0144czyk zetkn\u0105\u0142 si\u0119 z wynalazc\u0105 skrzyni wodnej, czy te\u017c nie, jego teksty nie mog\u0142y powsta\u0107 inaczej, jak tylko pod wp\u0142ywem De Selby’ego („trudno \u0142atwiej dowie\u015b\u0107 ignorancji, ni\u017c poprzez kwestionowanie tej teorii”).
Le Fournier przypuszcza ponadto, \u017ce bibliotekarz przyj\u0105\u0142 deselbia\u0144sk\u0105 teori\u0119 poszerzania zakresu niewiedzy, cho\u0107 korzystaj\u0105c z jego pism trudno orzec, co nale\u017cy pod tym poj\u0119ciem rozumie\u0107. Niezawodny Du Garbandier spr\u00f3bowa\u0142 zdefiniowa\u0107 t\u0119 odkrywcz\u0105 teori\u0119 jako „rozszerzenie g\u0142upoty i bzdur do takich granic, a\u017c stan\u0105 si\u0119 m\u0105dro\u015bci\u0105”. Nie zaskoczy czytelnika fakt, \u017ce prowadzony w ten spos\u00f3b dyskurs rych\u0142o straci\u0142 walor merytoryczny. Jeden z dyskutant\u00f3w odpar\u0142 Du Garbandierowi, parafrazuj\u0105c s\u0142ynny bon-mot Oskara Wilde’a „sarkazm nie stanowi wyznacznika inteligencji, a raczej jest probierzem braku dobrych manier”.
Z niepewnych, ale wiarygodnych \u017ar\u00f3de\u0142, wiemy natomiast, \u017ce De Selby do sp\u00f3\u0142ki z pewnym emigrantem ze \u015brodkowo-wschodniej Europy usi\u0142owa\u0142 rozwin\u0105\u0107 w Argentynie produkcj\u0119 dewocjonali\u00f3w. Stug\u0119bna plotka g\u0142osi, \u017ce w spraw\u0119 zamieszany by\u0142 wspomniany ju\u017c niewidomy bibliotekarz, a ca\u0142a tr\u00f3jka dzi\u0119ki tym dzia\u0142aniom zamierza\u0142a zdoby\u0107 nagrod\u0119 Nobla w dziedzinie ekonomii. Archiwa argenty\u0144skiego fiskusa milcz\u0105 jednak o dalszych losach tego procederu.<\/p>\n\n\n\n

De Selby i cywilizacje pozaziemskie<\/h3>\n\n\n\n

Problem postawiony w tytule niniejszego przyczynku odsy\u0142a nas do jednej z najbardziej niejasnych kart w biografii Uczonego. Wedle licznych \u015bwiadectw De Selby uwa\u017ca\u0142, \u017ce poza Ziemi\u0105 nie istnieje \u017cycie, a tym bardziej cywilizacje stworzone przez istoty inteligentne. (Zdaniem niekt\u00f3rych wr\u0119cz uznawa\u0142, \u017ce we Wszech\u015bwiecie \u2013 z Ziemi\u0105 w\u0142\u0105cznie \u2013 w og\u00f3le nie ma istot obdarzonych inteligencj\u0105.) Ten niedorzeczny s\u0105d stanowi powa\u017cny problem dla komentator\u00f3w i egzeget\u00f3w Wielkiego Balistyka. Mimo spi\u017cowej niepodwa\u017calno\u015bci jego autorytetu (przez grzeczno\u015b\u0107 pomijamy jego krytyk\u00f3w mo\u017ce z wyj\u0105tkiem Du Garbandiera, kt\u00f3ry zreszt\u0105 stwierdzi\u0142, \u017ce „to jedyne rozs\u0105dne zdanie, kt\u00f3re wysz\u0142o z ust De Selby\u2019ego\u201d) tak zdecydowane g\u0142oszenie przez niego absurdalnej tezy, rzuca si\u0119 cieniem na jego Geniusz. Komentatorzy rzecz jasna usi\u0142owali weryfikowa\u0107 negatywnie \u017ar\u00f3d\u0142a w tej sprawie – jednak ich liczba oraz niejednokrotnie urz\u0119dowy charakter – chodzi bowiem o zeznania i protoko\u0142y rozpraw s\u0105dowych, w kt\u00f3rych stron\u0105 by\u0142 De Selby – okazuj\u0105 si\u0119 trudne do podwa\u017cenia.
Sk\u0105d zatem wzi\u0119\u0142o si\u0119 takie za\u0107mienie genialnego intelektu? Wedle najcz\u0119\u015bciej formu\u0142owanej hipotezy chodzi\u0142o tu o zaczadzenie racjonalne, wynikaj\u0105ce z d\u0142ugotrwa\u0142ego prowadzenia bada\u0144 empirycznych. Przypad\u0142o\u015b\u0107 ta objawia si\u0119 okresowymi i kr\u00f3tkotrwa\u0142ymi atakami ratio, kiedy to powzi\u0119te z g\u00f3ry (lub z pr\u00f3\u017cni tzn. bezpo\u015brednio z umys\u0142u) za\u0142o\u017cenia blokowa\u0142y p\u0119d ku do\u015bwiadczalnemu rozstrzyganiu hipotez. Przyczyn\u0105 tej przypad\u0142o\u015bci staj\u0105 si\u0119 z regu\u0142y kwestie donios\u0142e acz przebadane do tego stopnia, \u017ce trudno nawet najt\u0119\u017cszym umys\u0142om postawi\u0107 nowe hipotezy i znale\u017a\u0107 nowe dowody, czyli np. kwestia UFO. Ogrom przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 badawczych sprawia\u0142, \u017ce po ataku zaczadzenia racjonalnego (ZR) De Selby z wi\u0119ksz\u0105 energi\u0105 rzuca\u0142 si\u0119 w wir kolejnych bada\u0144 empirycznych, aby nadrobi\u0107 stracony czas. Oczywi\u015bcie, ze wzgl\u0119du na traumatyczny charakter prze\u017cy\u0107 zwi\u0105zanych z ZR jego umys\u0142 wypiera\u0142 ca\u0142\u0105 sytuacj\u0119 w pod\u015bwiadomo\u015b\u0107, zatem nie by\u0142 w stanie podejmowa\u0107 dalszych bada\u0144 nad UFO. Hatchjaw jest pewny, \u017ce gdyby nie \u00f3w syndrom De Selby dorzuci\u0142by kolejny niezbity dow\u00f3d na istnienie cywilizacji pozaziemskich. Zdaniem Krausa natomiast chodzi\u0142o o zmylenie konkurencyjnych badaczy, co by\u0142o efektem manii prze\u015bladowczej Mistrza obawiaj\u0105cego si\u0119, \u017ce wszyscy chc\u0105 ukra\u015b\u0107 mu pomys\u0142y, og\u0142osi\u0107 jako w\u0142asne i prze\u015bcign\u0105\u0107 go w rankingu najcz\u0119\u015bciej cytowanych publikacji naukowych. Zaznaczmy, \u017ce teoria ta jest krytykowana przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 powa\u017cnych, publikuj\u0105cych naukowc\u00f3w.
Z ostatniej chwili: Jak donosi Internet, podczas wymiany wystroju jednego z dalkejskich pub\u00f3w na jednym ze starych stolik\u00f3w odnaleziono wyryte scyzorykiem zdanie: „We Wszech\u015bwiecie istnieje \u017cycie”. Wed\u0142ug wybitnych filolog\u00f3w styl i s\u0142ownictwo tej frazy \u015bwiadcz\u0105 niezbicie o autorstwie Wielkiego Balistyka. Czekamy zatem na wznowienie gor\u0105cego acz rzeczowego sporu naukowego.<\/p>\n\n\n\n

Odurzenie<\/h3>\n\n\n\n

Systematyczne badania socjologiczne przeprowadzane w\u015br\u00f3d bywalc\u00f3w pub\u00f3w oraz wnikliwa introspekcja, pozwoli\u0142y de Selbiemu wysun\u0105\u0107 hipotez\u0119 wst\u0119pnie nazwan\u0105 „permanentnym odurzeniem”. Skomplikowane procesy biochemiczne zachodz\u0105ce w uk\u0142adzie nerwowym mia\u0142y, wed\u0142ug Badacza, prowadzi\u0107 do stworzenia przez m\u00f3zg fantomowej rzeczywisto\u015bci. Obraz tworzony przez m\u00f3zg jest obiektywnie fa\u0142szywy, jednak absolutnie niezb\u0119dny do prawid\u0142owego funkcjonowania cz\u0142owieka, poniewa\u017c automatycznie zak\u0142ada realno\u015b\u0107 takich poj\u0119\u0107, jak celowo\u015b\u0107, prawdopodobie\u0144stwo, przyczynowo\u015b\u0107, czas itp. Zbli\u017cone warunki \u015brodowiskowe oraz identyczna budowa ludzkiego uk\u0142adu nerwowego, powoduj\u0105, \u017ce obraz rzeczywisto\u015bci jest wsp\u00f3lny dla ca\u0142ej ludzko\u015bci; jak to enigmatycznie uj\u0105\u0142 filozof: „b\u0142\u0105dzimy razem do celu”. Fa\u0142szywo\u015b\u0107 wizji tworzonej przez umys\u0142y jest dobrodziejstwem, poniewa\u017c zabezpiecza ludzko\u015b\u0107 przed prowadz\u0105cymi do abnegacji – nieoznaczono\u015bci\u0105 i chaosem. Przeciwie\u0144stwem stanu „permanentnego odurzenia” maj\u0105 by\u0107 „przeb\u0142yski trze\u017awo\u015bci”, kt\u00f3rych nie nale\u017cy uto\u017csamia\u0107 z doznaniami mistycznymi nazywnymi iluminacj\u0105. Zjawisko o\u015bwiecenia de Selby zakwalifikowa\u0142 jako „maksimum odurzenia” i uzna\u0142, \u017ce jest to pozytywny stan umys\u0142u przynosz\u0105cy uspokojenie i bezinteresown\u0105 rado\u015b\u0107. Natomiast stan „trze\u017awo\u015bci”, czyli chwilowy wgl\u0105d w chaos rzeczywisto\u015bci, jest zjawiskiem skrajnie negatywnym skutkuj\u0105cym zaprzeczeniem jakiegokolwiek sensu. Hipoteza „pozytywnego odurzenia” zaowocowa\u0142a seri\u0105 eksperyment\u00f3w maj\u0105cych na celu „wzmocnienie wody”, by ostatecznie wyeliminowa\u0107 zab\u00f3jcze dla umys\u0142\u00f3w „przeb\u0142yski trze\u017awo\u015bci”.
Przedstawiona hipoteza to kolejny dow\u00f3d, \u017ce ca\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 tego szarlatana – de Selbiego, mia\u0142a jeden cel: uzasadnienie nieumiarkowanego spo\u017cywania trunk\u00f3w.- skomentowa\u0142 Du Garbandier.
Z\u0142o\u015bliwa niemerytoryczna krytyka, to znak firmowy pana Garbandiera! Odno\u015bnie meritum, to pewne, \u017ce autor powy\u017cszej analizy b\u0142\u0119dnie zinterpretowa\u0142 kluczowe fragmenty hipotezy de Selbiego, np.: stan „maksimum odurzenia” pomyli\u0142 z „przeb\u0142yskami trze\u017awo\u015bci”, „porz\u0105dek” zamieni\u0142 na „chaos” itp. Postuluj\u0119 dokonanie ponownej korekty tekstu i wprowadzenie niezb\u0119dnych poprawek, zreszt\u0105 nie tylko merytorycznych. – stwierdzi\u0142 Hatchjaw.
Potwierdzam, \u017ce kieliszek „wzmocnionej wody” zdecydowanie u\u0142atwia przyswajanie deselbian\u00f3w. – doda\u0142 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

R\u0119kopis V<\/h3>\n\n\n\n

Zagadka r\u0119kopisu Voynicha rozwik\u0142ana! Wymieniona w tytule ksi\u0119ga nie wymaga przedstawienia. Wystarczy wi\u0119c tylko wspomnie\u0107, \u017ce nad rozszyfrowaniem zagadki jej pochodzenia oraz tre\u015bci \u0142ama\u0142y sobie g\u0142ow\u0119 tuziny historyk\u00f3w, lingwist\u00f3w, kryptolog\u00f3w itp. Propozycje odpowiedzi, kt\u00f3rych spektrum rozci\u0105ga\u0142o si\u0119 od wyrafinowanego \u017cartu, przez sprytn\u0105 pr\u00f3b\u0119 wy\u0142udzenia pieni\u0119dzy, narz\u0119dzie dyskredytacji adwersarzy, chi\u0144ski traktat botaniczny, a\u017c po relacj\u0119 z bliskiego spotkania 3. stopnia, jak dot\u0105d nikogo w pe\u0142ni nie zadowoli\u0142y.
Prze\u0142om przynios\u0142a dopiero publikacja nieocenionego acz enigmatycznego Krausa. Zanim ujawnimy jego rozstrzygaj\u0105c\u0105 problem teori\u0119, przypomnijmy, \u017ce ju\u017c wcze\u015bniej wysuwano nie\u015bmia\u0142e sugestie, delikatne napomknienia o zwi\u0105zku De Selby’ego z tajemniczym r\u0119kopisem. Hipoteza Le Fourniera, \u017ce R\u0119kopis Voynicha to notatki do „Albumu wiejskiego”, o czym mia\u0142y \u015bwiadczy\u0107 rysunki ro\u015blin i niezrozumia\u0142y tekst, zosta\u0142a stanowczo odrzucona przez Hatchjawa jako uw\u0142aczaj\u0105ca wielko\u015bci umys\u0142u M\u0119drca z Dalkey i dowodz\u0105ca jedynie zbyt daleko posuni\u0119tego „roma\u0144skiego sceptycyzmu” jej autora. Z kolei w Encyklopedii Manusa mo\u017cna by\u0142o wyczyta\u0107, jakoby r\u0119kopis by\u0142 szyfrowanym zapisem rozm\u00f3w Wielkiego Balistyka z filozofami przesz\u0142o\u015bci. Dopiero Kraus trafi\u0142 w sedno, publikuj\u0105c s\u0142ynny ju\u017c przypis 22. w swoim dziele „Kritik der munteren Vernunft”. Podobnie jak inni deselbi\u015bci odrzuci\u0142 pokus\u0119 si\u0119gni\u0119cia po orygina\u0142 r\u0119kopisu, gdy\u017c w oczywisty spos\u00f3b zburzy\u0142oby to \u015bwie\u017co\u015b\u0107 spojrzenia rze\u015bkiego umys\u0142u. Ot\u00f3\u017c jego zdaniem trop wiod\u0105cy ku rozwi\u0105zaniu zagadki wiedzie do Pragi, co zreszt\u0105 sugerowali ju\u017c wcze\u015bniej inni badacze. Jak powszechnie wiadomo, De Selby nawi\u0105za\u0142 intelektualn\u0105 znajomo\u015b\u0107 z wybitnym czeskim my\u015blicielem i wynalazc\u0105 Jar\u0105 Cimrmanem. Wyjecha\u0142 zatem do Pragi, aby om\u00f3wi\u0107 kluczowe kwestie filozofii i nauki w stosownym miejscu to jest w jednej z praskich gosp\u00f3d. Spotkanie to mo\u017cna uzna\u0107 za wyj\u0105tkowo udane w my\u015bl za\u0142o\u017ce\u0144 deselbizmu, poniewa\u017c w tym samym czasie na dysput\u0119 z Wielkim Dalkeyczykiem uda\u0142 si\u0119 Cimrman do Dublina (S\u0105 te\u017c tacy, kt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce dosz\u0142o do nieporozumienia wynikaj\u0105cego z r\u00f3\u017cnych poj\u0119\u0107 czasu, kt\u00f3re obaj wielcy my\u015biciele stosowali). Gdy wi\u0119c Czech raczy\u0142 si\u0119 w Dublinie porterem, snuj\u0105c koncepcje kolejnych genialnych wynalazk\u00f3w, De Selby w Pradze zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do stworzenia wiekopomnej hipotezy. Niestety nie mia\u0142 pod r\u0119k\u0105 materia\u0142\u00f3w pi\u015bmiennych, aby na bie\u017c\u0105co notowa\u0107 swoje teorie. Szcz\u0119\u015bliwym trafem spotka\u0142 w gospodzie pewnego praskiego handlarza ps\u00f3w, kt\u00f3ry mia\u0142 w\u0142a\u015bnie przy sobie obszerny, bardzo stary notatnik, b\u0119d\u0105cy zap\u0142at\u0105 za jednego z czworonog\u00f3w. Nabywszy \u00f3w folia\u0142, zacz\u0105\u0142 De Selby w nim notowa\u0107 wyniki eksperymentu, kt\u00f3ry jak na wielkiego Empiryka przysta\u0142o, natychmiast po sformu\u0142owaniu hipotezy zacz\u0105\u0142 realizowa\u0107. Ni mniej ni wi\u0119cej, tajemniczy zapis rzekomego R\u0119kopisu Voynicha to w istocie ci\u0105g szczeg\u00f3\u0142owych rachunk\u00f3w z pub\u00f3w, gosp\u00f3d i innych lokali z wyszynkiem, kt\u00f3re Uczony nawiedza\u0142 w kolejnych latach. Bowiem – wedle Krausa – hipoteza De Selby’ego polega\u0142a na za\u0142o\u017ceniu, \u017ce w pewnych sta\u0142ych, najprostszych i podstawowych zjawiskach zawieraj\u0105 si\u0119 najbardziej fundamentalne prawa rz\u0105dz\u0105ce Wszech\u015bwiatem. Je\u017celi uda si\u0119 zatem wyprowadzi\u0107 wz\u00f3r opisuj\u0105cy jego piwiarniane peregrynacje, b\u0119dzie r\u00f3wnocze\u015bnie zdolny opisa\u0107 i przewidzie\u0107 fazy aktywno\u015bci S\u0142o\u0144ca, zmiany meteorologiczne, wahania koniunktury w ekonomii, a nawet dok\u0142adnie ustali\u0107 czas i miejsce odjazdu dowolnie wybranego poci\u0105gu kolei pa\u0144stwowych. Niestety Kraus nie zdo\u0142a\u0142 wskaza\u0107 w dziele Wielkiego Empiryka wspomnianego ostatecznego wzoru, co zrozumia\u0142e, zwa\u017cywszy, \u017ce nie si\u0119gn\u0105\u0142 po orygina\u0142 ksi\u0119gi. Niemniej jednak – co zadziwiaj\u0105ce – zyska\u0142 uznanie Hatchjawa, kt\u00f3ry o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce teoria ta jest „mistrzowsko pi\u0119kna, przekonuj\u0105ca i prosta”. (Na marginesie nale\u017cy przypomnie\u0107, \u017ce Kraus opublikowa\u0142 swe dzie\u0142o pod pseudonimem K. Raus, co rzuca \u015bwiat\u0142o na pow\u00f3d tak entuzjastycznej opinii Hatchjawa).
Pointa niezawodnego Du Garbandiera i w tym wypadku nie mia\u0142a nic wsp\u00f3lnego z sednem merytorycznej debaty: „Zyskali\u015bmy kolejny dow\u00f3d na wy\u017cszo\u015b\u0107 cywilizacji wina nad cywilizacj\u0105 piwa. Tylko czy warto by\u0142o za t\u0119 spraw\u0119 przela\u0107 tyle atramentu?”<\/p>\n\n\n\n

Uniwersalny operat<\/h3>\n\n\n\n

De Selby nie by\u0142 typem pracownika etatowego, zwyci\u0119\u017cy\u0142y w nim indywidualizm i nieumiej\u0119tno\u015b\u0107 podporz\u0105dkowania si\u0119 rygorom organizacyjnym. Pozosta\u0142a mu \u015bcie\u017cka samozatrudnienia, kt\u00f3r\u0105 realizowa\u0142 z drobnymi sukcesami lub zupe\u0142nie bez powodzenia, mi\u0119dzy innymi jako: w\u0119drowny nauczyciel albo doradca finansowy, czy wreszcie najemny negocjator lub samozwa\u0144czy dyktator mody. Okres samozatrudnienia zowocowa\u0142 powstaniem ca\u0142ej serii poradnik\u00f3w odnosz\u0105cych si\u0119 do przer\u00f3\u017cnych dziedzin praktycznej wiedzy. Niestety gros tych dzie\u0142 by\u0142a wydana pod r\u00f3\u017cnymi pseudonimami, st\u0105d dzisiaj zaciek\u0142e spory badaczy spu\u015bcizny wielkiego Empiryka o rzeczywiste autorstwo wielu publikacji z tego okresu. Przyk\u0142adem takiego spornego dzie\u0142a mo\u017ce by\u0107 „Uniwersalny operat, czyli szacowanie i wycenianie dowolnej nieruchomo\u015bci w dwunastu ksi\u0119gach opisane” autorstwa niejakiego F. Nolana i wydanego przez oficyn\u0119 Manusa, znan\u0105, mi\u0119dzy innymi, z publkacji dzie\u0142 de Selby’ego. Oczywi\u015bcie wydawca nie determinuje autorstwa publikacji, jednak brak jakichkolwiek informacji na temat F. Nolana rodzi przypuszczenie, \u017ce jest to pseudonim (ale czyj? – tego nie jeste\u015bmy w stanie stwierdzi\u0107). W takiej sytuacji niech przem\u00f3wi sam tekst, a dociekliwy czytelnik musi samodzielnie rozstrzygn\u0105\u0107, czy przemawia do nas de Selby.
„Przedmiotem wyceny jest nieruchomo\u015b\u0107 gruntowa zabudowana budynkiem jednorodzinnym o powierzchni u\u017cytkowej 120 metr\u00f3w kwadratowych, zwanym Domem Wodnym. Lokalizacja nieruchomo\u015bci: obecnie istniej\u0105ce Uniwersum albo lokalny podmiot Multiuniwersum, jak chc\u0105 niekt\u00f3rzy kosmologowie; bli\u017cej: Galaktyka nazwana Drog\u0105 Mleczn\u0105; bli\u017cej: Uk\u0142ad S\u0142oneczny; Ziemia – trzecia planeta licz\u0105c od S\u0142o\u0144ca; kontynent – Europa; Irlandia – trzecia co do wielko\u015bci wyspa Europy, w sensie \u015bcis\u0142ym – wyspa na Oceanie Atlantyckim; po\u0142udniowe wybrze\u017ce, jakie\u015b 12 mil od Dublina; miasteczko Dalkey; ulica Vico Road; osiedle dom\u00f3w jednorodzinnych w zabudowie wolnostoj\u0105cej z pi\u0119kn\u0105 alej\u0105 kasztanowc\u00f3w, widokiem na skaliste brzegi zatoki i stalowoszare morze, a wieczorami zachodz\u0105ce s\u0142o\u0144ce….; budynek parterowy, murowany, z pocz\u0105tku wieku; mur z minera\u0142\u00f3w o okre\u015blonej budowie chemicznej i strukturze cz\u0105steczkowej; cz\u0105steczki zbudowane z atom\u00f3w, a atomy z kwark\u00f3w posklejanych gluonami i spr\u0119\u017conych subatomowymi oddzia\u0142ywaniami, a mo\u017ce nawet powi\u0105zane kosmomitycznymi strunami stanowi\u0105cymi osnow\u0119 Wszech\u015bwiata… Powy\u017csze zgodne z odpowiedni\u0105 ustaw\u0105, nie uchybia adekwatnemu rozporz\u0105dzeniu, a standardy uszanowuje!”.
Uwa\u017cny czytelnik pewnie ju\u017c dawno zorientowa\u0142 si\u0119, \u017ce kto\u015b to wszystko napisa\u0142, ale kto?, i w\u0142a\u015bciwie: po co? – nie potrafimy na to odpowiedzie\u0107.
Powy\u017cszy tekst dedykuj\u0119 MM.<\/p>\n\n\n\n

Domy\u015blne maniery<\/h3>\n\n\n\n

De Selby powszechnie uchodzi\u0142 za gbura, poniewa\u017c z zasady nie stosowa\u0142 takich zwrot\u00f3w, jak: przepraszam, prosz\u0119, dzi\u0119kuj\u0119, dzie\u0144 dobry itp. Bardzo szybko krytycy wytkn\u0119li wielkiemu Balistykowi brak konsekwencji, gdy\u017c w „Albumie laika” po\u015bwi\u0119ci\u0142 ca\u0142y rozdzia\u0142 wykazaniu, \u017ce dobre maniery s\u0105 podstaw\u0105 moralno\u015bci praktycznej. Wyja\u015bnienie pozornej sprzeczno\u015bci mi\u0119dzy swoim zachowaniem, a rozwa\u017caniami teoretycznymi, de Selby zawar\u0142 w artykule „Zarys etyki paradoksalnej”, kt\u00f3ry ukaza\u0142 si\u0119 w styczniowym numerze „Trybuny wiedzy”. Wed\u0142ug de Selby’ego u\u015bwiadomienie sobie aprioryczno\u015bci zasad dobrego zachowania, automatycznie zwalnia z ich praktykowania. Osoby stykaj\u0105ce si\u0119 z wielkim Empirykiem, powinny domy\u015bli\u0107 si\u0119, \u017ce zinterioryzowa\u0142 on w sobie dobre maniery, a jedynie przez skromno\u015b\u0107 ich nie ujawnia. Jawne wykazanie si\u0119 dobrymi manierami mog\u0142oby zosta\u0107 uznane za ch\u0119\u0107 popisania si\u0119, co nie nale\u017cy do dobrego tonu, a wi\u0119c prowadzi do sprzeczno\u015bci.
– A priori – to mo\u017cna przyj\u0105\u0107 absurdalno\u015b\u0107 powy\u017cszego wywodu. – bezceremonialnie skomentowa\u0142 du Garbandier.
– Nic \u0142atwiejszego, ni\u017c bezczelno\u015bci\u0105 przys\u0142oni\u0107 w\u0142asn\u0105 ignorancj\u0119! – ostro odpowiedzia\u0142 Hatchjaw.
– Dziwi\u0119 si\u0119, \u017ce z takim zapa\u0142em broni pan pustej gadaniny osobnika, kt\u00f3ry nie zaliczy\u0142 testu lustra. – spokojnie skontrowa\u0142 Garbandier.
– Test lustra odnosi si\u0119 do zwyk\u0142ej inteligencji, a powszechnie wiadomo, \u017ce de Selby posiada\u0142 inteligencj\u0119 specyficzn\u0105. – wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 do dyskusji Le Fournier.
– De Selby mia\u0142 powa\u017cne w\u0105tpliwo\u015bci, co do autentyczno\u015bci lustrzanego odbicia i dlatego postanowi\u0142 swoje odbicie zignorowa\u0107. – doda\u0142 Kraus.
– Ignorowa\u0142 inkasent\u00f3w, komornik\u00f3w, dobre maniery, a nawet swoje lustrzane odbicie! Tak wiele ignorowa\u0142 – zignorujmy i jego! – zako\u0144czy\u0142 polemik\u0119 Garbandier.<\/p>\n\n\n\n

Zwierciad\u0142o Salomona<\/h3>\n\n\n\n

De Selby ceni\u0142 wielkich my\u015blicieli przesz\u0142o\u015bci, przynajmniej niekt\u00f3rych, raczej nielicznych, i traktowa\u0142 ich osi\u0105gni\u0119cia jako inspiracj\u0119 dla w\u0142asnych, bez w\u0105tpienia, prze\u0142omowych bada\u0144 naukowych, czy jak je sam nazywa\u0142: metanaukowych. Studiowanie tekst\u00f3w \u017ar\u00f3d\u0142owych uwa\u017ca\u0142 za zwyk\u0142\u0105 strat\u0119 czasu, bo jak wiadomo: „… ta szajka z\u0142o\u015bliwych wydawc\u00f3w, bezmy\u015blnych redaktor\u00f3w i niedouczonych t\u0142umaczy, jest zdolna popsu\u0107 nawet abecad\u0142o!”.
De Selby postanowi\u0142 o\u017cywi\u0107 ducha nauki i przedyskutowa\u0107 wa\u017ckie problemy z nie\u017cyj\u0105cymi my\u015blicielami, a w\u0142a\u015bciwie z ich poza\u015bwiatowymi formami bytowania. Oczywi\u015bcie nie mog\u0142o to by\u0107 banalne wywo\u0142ywanie duch\u00f3w, kt\u00f3re Badacz uznawa\u0142 za prymitywne oszustwo; mia\u0142o to by\u0107 zupe\u0142nie nowe spojrzenie za zas\u0142on\u0119 doczesno\u015bci. Wielki Balistyk postawi\u0142 sobie pytanie badawcze: „Czy rzeczywisto\u015b\u0107 jest odbiciem naszego spojrzenia w zwyk\u0142ym lustrze, czy mo\u017ce w zwierciadle weneckim?”.
Intensywne konsultacje przeprowadzone zwyczajowo w pubie „Pewny odlot”, wymaga\u0142y co prawda mocnej g\u0142owy, z uwagi na podawane tu „mocarne ciemne”, ale przynios\u0142y znacz\u0105cy post\u0119p w poszukiwaniach de Selby’ego. Emerytowany pomocnik z\u0142otnika, po opr\u00f3\u017cnieniu trzeciego kufla piwa, przypomnia\u0142 sobie, \u017ce jego stary mistrz podarowa\u0142 mu prastare „fenickie zwierciad\u0142o”, b\u0119d\u0105ce jednym z cudownych dar\u00f3w kr\u00f3lowej Saby dla kr\u00f3la Salomona, zwane „oknem za\u015bwiat\u00f3w”, umo\u017cliwiaj\u0105ce widzenie z przywo\u0142anym duchem. Niestety kolejne porcje „mocarnego” nie orze\u017awi\u0142y jego pami\u0119ci na tyle, by ustali\u0107 instrukcj\u0119 obs\u0142ugi „zwierciad\u0142a Salomona”, kt\u00f3re de Selby naby\u0142 za niebagateln\u0105 sum\u0119 stanowi\u0105c\u0105 r\u00f3wnowarto\u015b\u0107 dziesi\u0119ciu du\u017cych piw. Zwierciad\u0142o z pozoru przypomina\u0142o niezbyt czyste i mocno porysowane typowe m\u0119skie podr\u00f3\u017cne lusterko, u\u017cywane przy goleniu. Jak zapewnia\u0142 rozm\u00f3wca de Selby’ego, zwierciad\u0142o stosuje „maskowanie”, by nie wpa\u015b\u0107 w niepowo\u0142ane r\u0119ce bli\u017cej nieokre\u015blonych wrog\u00f3w…
Podr\u0119czne salomonowe zwierciad\u0142o umo\u017cliwi\u0142o de Selby’emu dokonywanie wirtualnych konsultacji z wybranym duchem naukowca czy my\u015bliciela przesz\u0142o\u015bci, co zawocowa\u0142o publikacj\u0105 prze\u0142omowych „Dialog\u00f3w deselbia\u0144skich”, w kt\u00f3rych przedstawi\u0142 autoryzowane pogl\u0105dy Cimrmana, Platona, Einsteina, Swedenborga, Heisenberga, Dicka i wielu innych. – podsumowa\u0142 sw\u00f3j artyku\u0142 Hatchjaw.
– Prze\u0142omowa to jest \u0142atwowierno\u015b\u0107 Hatchjawa, a nie kolejny podejrzany i grafoma\u0144ski wytw\u00f3r de Selby’ego, kt\u00f3ry bez wahania mo\u017cna zaliczy\u0107 do dominuj\u0105cego obecnie nurtu tre\u015bci homeopatycznych. – b\u0142yskawicznie zareagowa\u0142 na forum du Garbandier.
– Nie lekcewa\u017cy\u0142bym wynik\u00f3w bada\u0144 Hatchjawa, poniewa\u017c seria eksperyment\u00f3w z lustrami, kalejdoskopami i latarniami magicznymi, przeprowadzonych przez de Selby’ego w latach dwudziestych, wi\u0105za\u0142a si\u0119 z pr\u00f3b\u0105 odwr\u00f3cenia dzia\u0142ania lustra weneckiego. – stwierdzi\u0142 zawsze rzeczowy Bassett.
– Z opisu Hatchjawa dowiadujemy si\u0119, \u017ce lustro by\u0142o porysowane, co niew\u0105tpliwie musia\u0142o doprowadzi\u0107 do fiaska eksperyment\u00f3w de Selby’ego, poniewa\u017c nieskazitelno\u015b\u0107 jest warunkiem koniecznym autentyczno\u015bci odbicia w rzeczonym zwierciadle. – zg\u0142osi\u0142 swoje uwagi zawsze dociekliwy Le Fournier.
– Ma pan racj\u0119, szanowny panie Le Fournier, zwierciad\u0142o by\u0142o porysowane, jednak mo\u017cna je by\u0142o ponownie oszlifowa\u0107, poniewa\u017c by\u0142o srebrne! – triumfalnie oznajmi\u0142 Hatchjaw.
– Zwracam panom uwag\u0119, \u017ce lustro jest albo weneckie albo srebrne. Najprawdopodobniej dosz\u0142o do nieumy\u015blnego uto\u017csamienia dw\u00f3ch zupe\u0142nie r\u00f3\u017cnych obiekt\u00f3w bada\u0144 de Selby’ego, mianowicie srebrnego zwierciad\u0142a Salomona pozwalaj\u0105cego zobaczy\u0107 przysz\u0142o\u015b\u0107 oraz weneckiego lustra Kirchera do kontakt\u00f3w z za\u015bwiatami.- stwierdzi\u0142 autorytatywnie Le Clerque.
– Wykupi\u0142em to lustro z zastawu za niezap\u0142acone przez de Selby’ego rachunki w pubie. Jest czyste i g\u0142adkie, tylko nie wiem pod jakim k\u0105tem mam spogl\u0105da\u0107, by przejrze\u0107! – wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Prapunkt<\/h3>\n\n\n\n

Stosuj\u0105c najnowocze\u015bniejsze oprogramowanie z zakresu kombinatoryki semantycznej, Hatchjaw dokona\u0142 t\u0142umaczenia fragmentu enigmatycznej „Geometrii” de Selby’ego: „… jasny punkt rozrasta si\u0119 w przeciwnych kierunkach formuj\u0105c prost\u0105, kt\u00f3ra obraca si\u0119 wok\u00f3\u0142 centrum buduj\u0105c p\u0142aszczyzn\u0119, ta za\u015b wiruje na osi tworz\u0105c przestrze\u0144, a w\u0142a\u015bciwie czasoprzestrze\u0144, bo ruch odbywa si\u0119 w czasie…”
Nie ma sensu zajmowa\u0107 si\u0119 translacj\u0105 Hatchjawa, skoro ju\u017c na pocz\u0105tku pope\u0142ni\u0142 on kardynalny b\u0142\u0105d przek\u0142adu, mianowicie: rozpatrujemy broszur\u0119 o tytule „Gematria” a nie – „Geometria”; stanowi\u0105c\u0105 bez w\u0105tpienia pseudoepigraf, nawiasem m\u00f3wi\u0105c zwieraj\u0105c\u0105 zdecydowanie wi\u0119cej tre\u015bci, ni\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 autentycznych produkcji de Selby’ego. – Garbandier ostro skomentowa\u0142 dokonania Hatchjawa.
Zgadzam si\u0119, co do tytu\u0142u, to w istocie „Gematria”, ale sam przek\u0142ad zawarto\u015bci broszury wydaje si\u0119 poprawny. – zauwa\u017cy\u0142 ostro\u017cnie Le Clerque.
Styl wskazuje raczej na Manusa, kt\u00f3ry bezczelnie przepisywa\u0142 i nieudolnie kompilowa\u0142 teksty innych autor\u00f3w, a nast\u0119pnie wydawa\u0142 jako dzie\u0142a de Selby’ego. – stwierdzi\u0142 Bassett.
Pe\u0142ny tytu\u0142 to „Geometria praktyczna dla dzieci”. Korzystaj\u0105c z zamieszczonych tam instrukcji mo\u017cna skleja\u0107 tekturowe modele figur p\u0142askich oraz bry\u0142. W\u0142a\u015bnie sklejam pi\u0105ty aksjomat Euklidesa. – podsumowa\u0142 dyskusj\u0119 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Nominalizm<\/h3>\n\n\n\n

De Selby’ego zawsze poci\u0105ga\u0142y skrajno\u015bci i dlatego konsekwentnie stosowa\u0142 w swojej dzia\u0142alno\u015bci naukowej zasad\u0119 zwan\u0105 potocznie „brzytw\u0105 Ockhama”, zreszt\u0105 odpowiedni desygnat, czyli brzytw\u0119 Ockhama, stosowa\u0142 codziennie rano do golenia.
Badaj\u0105c kwesti\u0119 uniwersali\u00f3w odrzuci\u0142 ust\u0119pstwo nominalizmu polegaj\u0105ce na dopuszczeniu stosowania poj\u0119\u0107 og\u00f3lnych w komunikacji j\u0119zykowej. Nominali\u015bci odmawiali realnego istnienia poj\u0119ciom og\u00f3lnym, jednocze\u015bnie pozwlaj\u0105c, by funkcjonowa\u0142y w my\u015bleniu i j\u0119zyku. „Najpierw wmawiaj\u0105 nam, \u017ce my\u015blenie czy w og\u00f3le \u015bwiadomo\u015b\u0107 daje si\u0119 sprowadzi\u0107 do proces\u00f3w fizycznych, kt\u00f3re zaliczaj\u0105 do reali\u00f3w, by za chwil\u0119 pod pozorem wygody porozumiewania si\u0119, wyrzuci\u0107 umys\u0142 i mow\u0119 poza zbi\u00f3r rzeczy!?; wi\u0119cej konsekwencji panowie nominali\u015bci!”.
Niestety legendarny skrajnie nominalistyczny traktat de Selby’ego zatytu\u0142owany ” ” nie zosta\u0142 dot\u0105d wydany przez jego dysponenta – wydawc\u0119 Manusa. W odpowiedzi na liczne monity i zapytania Manus wyda\u0142 zwi\u0119z\u0142e o\u015bwiadczenie: „Ten, kto zrozumia\u0142 tytu\u0142 traktatu, nie potrzebuje ju\u017c dalszej lektury”.
– Mam zamiar powo\u0142a\u0107 fundacj\u0119, ktorej zadaniem b\u0119dzie zbieranie funduszy na wykupienie praw do publikacji r\u0119kopis\u00f3w de Selby’ego oraz przygotowania wydania krytycznego. – poinformowa\u0142 Bassett.
– Ch\u0119tnie dorzuc\u0119 troch\u0119 grosza byleby tylko bezu\u017cyteczna pisaninina de Selby’ego sko\u0144czy\u0142a sw\u00f3j \u017cywot w piecu albo niszczarce. – stwierdzi\u0142 du Garbandier.
– Pana bezczelne prowokacje, panie Garbandier, nie s\u0105 w stanie zaszkodzi\u0107 wielkopomnemu dzie\u0142u de Selby’ego, a co do przedsi\u0119wzi\u0119cia Bassetta, to uzyska moje pe\u0142ne werbalne wsparcie. – zareagowa\u0142 Hatchjaw.
– Pr\u00f3bowa\u0142em deskrypcji kieruj\u0105c si\u0119 wskaz\u00f3wkami de Selby’ego, np.: w zdaniu „Poeta Edward Lear mia\u0142 kota imieniem Foss” eliminuj\u0119 og\u00f3lne poj\u0119cia „poeta” oraz „kot” i zapisuj\u0119: „Edward Lear mia\u0142 Fossa”; uznaj\u0119, \u017ce relacja posiadania jest r\u00f3wnie\u017c og\u00f3lna, zatem: „Edward Lear Fossa”; konsekwentnie „Edward\u00f3w Lear\u00f3w” i „Foss\u00f3w” mo\u017ce by\u0107 wielu, pozostaj\u0105 litery „edwardlearfossa” – przecie\u017c nie indywidualne dla danego zapisu; dlatego: „…..”; ostatecznie ” „. – w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 Kraus.
– S\u0105dz\u0119, \u017ce zar\u00f3wno Bassett, jak i Hatchjaw, zgodz\u0105 si\u0119 ze mn\u0105, \u017ce Kraus powinien pomin\u0105\u0107 w swojej argumentacji wszystko od s\u0142owa „pr\u00f3bowa\u0142em” do s\u0142owa „ostatecznie” w\u0142\u0105cznie. – podsumowa\u0142 dyskusj\u0119 Garbandier.<\/p>\n\n\n\n

Lewica<\/h3>\n\n\n\n

– O tak! De Selby stroni\u0142 od polityki, to pewnik. Wiadomo, \u017ce to w\u0142a\u015bnie de Selby powstrzyma\u0142 Poet\u0119 Robotnika przed wst\u0105pieniem do jakiejkolwiek lewicowej czy liberalnej organizacji, kt\u00f3re zreszt\u0105 aksjologicznie uto\u017csamia\u0142.
– Interesuj\u0105ce jest to, \u017ce Wielki Balistyk wywodzi\u0142 si\u0119 z nizin spo\u0142ecznych i przez dziesi\u0119ciolecia wi\u00f3d\u0142 ci\u0119\u017cki \u017cywot najemnego pracownika, a mimo to nie zarazi\u0142 si\u0119 lewicowo\u015bci\u0105.
– Mocny fundament tradycyjnego wychowania, niezale\u017cno\u015b\u0107 my\u015blenia, a najbardziej obawa przed monopolizacj\u0105 browarnictwa – zabezpieczy\u0142y Przyrodnika przed nowinkami i modami.
– Konserwatyzm jednak tolerowa\u0142, sk\u0105d wi\u0119c ta nieufno\u015b\u0107 wobec lewicy?
– Szczeg\u00f3\u0142owe uzasadnienie odnajdziemy w rozprawie „Gematria celtycka” wydanej na prze\u0142omie wiek\u00f3w. Stosuj\u0105c skomplikowane permutacje oraz kombinacje alfabetu celtyckiego de Selby przepowiedzia\u0142, \u017ce b\u0119dzie to stulecie „lewackiego zam\u0119tu”. Nie miejsce tu na analizowanie koncepcji Wielkiego Politologa, jednak\u017ce niech kr\u00f3tki cytat odda przynajmniej styl rozprawy: „…LEW\u0105 szal\u0119 przechyli\u0142a ludzka PYCHA, a wtedy szala uderzy\u0142a w ZIEMI\u0118 JA\u0141OW\u0105 wzbijaj\u0105c dusz\u0105cy tuman POPIO\u0141U, kt\u00f3ry na chwil\u0119 przes\u0142oni\u0142 \u015bWIAT\u0141O…”. Znamienne jest tu u\u017cycie s\u0142owa „lewy”, kt\u00f3re to s\u0142owo w tworczo\u015bci Wielkiego Analityka nieodmiennie kojarzy si\u0119 z b\u0142\u0119dem lub fa\u0142szerstwem (zobacz: „Ruch lewostronny oraz pomniejsze przyczyny upadku Imperium”).
Powy\u017cej zamieszczono fragment wywiadu, jakiego udzieli\u0142 Bassett – autor biografii de Selby’ego. Wywiad uka\u017ce si\u0119 niebawem w kwartalniku „Skarbnica wiedzy” wydawanym przez Manusa.
-Kim jest wspomniany poeta robotnik? – zapyta\u0142 na forum du Garbandier.
-Od razu wida\u0107, \u017ce jest pan przedstawicielem cywilizacji wina, skoro nie zna pan „Bachusa p\u00f3\u0142nocy” zwango dawniej Piwoszem, a obecnie zaw\u0142aszczonego przez liberalno-lewack\u0105 kultur\u0119 grilla. – odpowiedzia\u0142 wynio\u015ble Hatchjaw.
-Pozna\u0142em Poet\u0119 Robotnika w pubie „Pewny odlot” w Dalkey. – w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do dyskusji Kraus – Nazywa si\u0119 Jem Casey i nie wygl\u0105da mitologicznie; nie licz\u0105c wydatnego brzuszka i purpurowego nosa. Po trzecim „mocarnym ciemnym” za\u015bpiewa\u0142 ballad\u0119, kt\u00f3rej refren m\u00f3g\u0142by by\u0107 mottem cywilizacji p\u00f3\u0142nocy, mianowicie: „Kufel piwa – wierny to druh!”.<\/p>\n\n\n\n

Gematryczna Enigma<\/h3>\n\n\n\n

Wielkiego Balistyka og\u00f3\u0142 kojarzy jako osob\u0119 o niezwykle rze\u015bkim, trze\u017awym (sic!) i obiektywnym umy\u015ble, kt\u00f3ry nie daje si\u0119 sprowadzi\u0107 na manowce emocji i ideologicznych poryw\u00f3w. W rzeczy samej takim by\u0142 Samotnik z Dalkey, aczkolwiek „w szczeg\u00f3lnych dziejowych momentach potrafi\u0142 stan\u0105\u0107 w jednym szeregu walki o wsp\u00f3lne og\u00f3lnoludzkie warto\u015bci” (Hatchjaw). Dobitnie \u015bwiadcz\u0105 o tym ujawnione niedawno sensacyjne przyczynki do mrocznych dziej\u00f3w XX stulecia.
Okaza\u0142o si\u0119 bowiem, \u017ce s\u0142awa De Selby’ego nie umkn\u0119\u0142a po\u017c\u0105daj\u0105cym wszech\u015bwiatowej w\u0142adzy nazistom. Analitycy z instytutu Deutschen Ahnenerbe pilnie \u015bledzili poczynania My\u015bliciela, kt\u00f3re w ich mniemaniu korespondowa\u0142y z typowo germa\u0144sk\u0105 sk\u0142onno\u015bci\u0105 do poszukiwania najg\u0142\u0119bszej wiedzy (poza granicami zdrowego rozs\u0105dku). Agenci tej specjalnej kom\u00f3rki udali si\u0119 do Dalkey, aby tam pozyska\u0107 De Selby’ego, a przy tym wydoby\u0107 od niego formu\u0142\u0119 DMP. Liczyli na antybrytyjski patriotyzm Uczonego, co okaza\u0142o si\u0119 jednak jedynie ich teuto\u0144skim wishful thinking. Go\u015bcie nieopatrznie napomkn\u0119li w swej nienagannej angielszczy\u017anie, \u017ce s\u0105 cudzoziemcami. To spowodowa\u0142o zaburzenie procesu komunikacji – wed\u0142ug jednych \u015bwiadome, wed\u0142ug innych nieumy\u015blne – De Selby przesta\u0142 rozumie\u0107, o co chodzi jego zagranicznym rozm\u00f3wcom, pomimo \u017ce m\u00f3wili w j\u0119zyku, kt\u00f3rym si\u0119 pos\u0142ugiwa\u0142 na co dzie\u0144. Skoro bowiem mia\u0142 do czynienia z obcokrajowcami, wszelkie pr\u00f3by porozumienia okaza\u0142yby si\u0119 nieskuteczne, ze wzgl\u0119du na to, \u017ce j\u0119zyk determinuje postrzeganie \u015bwiata, z czego (w skr\u00f3cie) wynika, \u017ce przek\u0142ad idealny jest niemo\u017cliwy. A prowizoryczne rozwi\u0105zania nie zadowala\u0142y Uczonego, st\u0105d zrezygnowa\u0142 z komunikacji werbalnej, przechodz\u0105c na j\u0119zyk gest\u00f3w.
Skutkiem tego nieporozumienia (fortelu?) zamiast recepty na machin\u0119 totalnej destrukcji (tudzie\u017c uszcz\u0119\u015bliwienia ludzko\u015bci) przekaza\u0142 im maszyn\u0119 do pisania, kt\u00f3ra by\u0142a tak zdefektowana, \u017ce litery pojawiaj\u0105ce si\u0119 na papierze zupe\u0142nie nie odpowiada\u0142y tym, kt\u00f3re wystukano na klawiaturze i to za ka\u017cdym razem w zupe\u0142nie r\u00f3\u017cnych, przypadkowych (czy\u017cby?) kombinacjach. Nie bez znaczenia jest fakt, \u017ce urz\u0105dzenie to uprzednio by\u0142o w\u0142asno\u015bci\u0105 dubli\u0144skiego domu jezuit\u00f3w u\u017cytkowanym m.in. przez brata Jamesa.
Maszyna trafi\u0142a w r\u0119ce nazistowskich specjalist\u00f3w, kt\u00f3rzy orzekli, \u017ce niew\u0105tpliwie jest to pierwszy egzemplarz gematrycznej Enigmy, kt\u00f3r\u0105 m\u00f3g\u0142 by\u0142 zasugerowa\u0107 Abu Lafia. Nie by\u0142o jednak dla nich jasne, jaki efekt dawa\u0142y wyniki pracy z Genigm\u0105 – czy formu\u0142owa\u0142a przepowiednie, rozstrzyga\u0142a o wyborze decyzji, czy te\u017c formu\u0142y uzyskane za jej po\u015brednictwem stawa\u0142y si\u0119 zakl\u0119ciami przekszta\u0142caj\u0105cymi rzeczywisto\u015b\u0107. Pr\u00f3bowano ka\u017cdego z tych kluczy – konkurencyjne o\u015brodki badawcze (SS, Waffenamt, Amtsgruppe Wehrmacht Nachrichtenverbindungen Abteilung Chiffrierwesen, Reichsministerium f\u00fcr Bewaffnung und Munition i Heeresversuchsanstalt Peenem\u00fcnde) uzyska\u0142y nawet pewne rezultaty w postaci kilku skrajnie odmiennych kluczy interpretacyjnych, kt\u00f3re w ka\u017cdym z tych system\u00f3w dawa\u0142y rezultaty o\u015bmielaj\u0105ce do dalszych bada\u0144. Prawdopodobnie Genigma bazowa\u0142a na niesko\u0144czonej liczbie kluczy deszyfruj\u0105cych, z kt\u00f3rych ka\u017cdy okazywa\u0142 si\u0119 trafny i m\u00f3g\u0142 da\u0107 satysfakcjonuj\u0105c\u0105 odpowied\u017a w ramach przyj\u0119tych z g\u00f3ry za\u0142o\u017ce\u0144. Jednak nie by\u0142y to odpowiedzi prawdziwe, poniewa\u017c ignorowa\u0142y fakt, \u017ce klucz jest tylko jeden i nie spos\u00f3b go znale\u017a\u0107 w\u0142asnymi si\u0142ami, ale mo\u017cna go tylko otrzyma\u0107. My\u015blowy model Genigmy w istocie by\u0142by \u0142amig\u0142\u00f3wk\u0105, kt\u00f3ra adepta kaba\u0142y mia\u0142aby wprowadzi\u0107 na w\u0142a\u015bciw\u0105 drog\u0119 jej rozumienia, a dla ludzi niegodnych by\u0142aby pu\u0142apk\u0105 chroni\u0105c\u0105 tajemnice przed nieodpowiedzialnymi pr\u00f3bami ich wykorzystania. Gershom Scholem jednak nie wspomina o tej koncepcji, co rzuca niepokoj\u0105ce \u015bwiat\u0142o na kwesti\u0119 jej prawdziwo\u015bci.
W ostatecznym rozrachunku, tak jak maszyna szyfruj\u0105ca Enigma nie ocali\u0142a faszyst\u00f3w od kl\u0119ski, tak Genigma ani o krok nie przybli\u017cy\u0142a ich do zwyci\u0119stwa. Tym samym przyczyni\u0142a si\u0119 do zamkni\u0119cia kolejnego rozdzia\u0142u w pokr\u0119tnych dziejach germa\u0144skiego rozumu (Kraus). Pewien uczony (Basset?) mia\u0142 okazj\u0119 odnale\u017a\u0107 w archiwach rosyjskich w latach 90-tych notatk\u0119, kt\u00f3r\u0105 zidentyfikowa\u0142 bezspornie jako odczyt szyfru Genigmy : „… w zasadzie jest sporz\u0105dzany w jednej trzeciej z czystej Whiskey, w dw\u00f3ch trzecich z przegotowanej wody, w kt\u00f3rej zosta\u0142 rozpuszczony cukier …”*. Wed\u0142ug jednych mia\u0142 to by\u0107 wielopi\u0119trowy szyfr, wed\u0142ug innych dow\u00f3d na sprytny wybieg Wielkiego Dalkeyczyka (a co o tym s\u0105dzi\u0142 Du Garbandier, chyba wydaje si\u0119 oczywiste). Ot\u00f3\u017c jak wynika\u0142oby z nieodtajnionych archiw\u00f3w MI6 po prostu przekaza\u0142 nazistom wynalezion\u0105 przez siebie maszyn\u0119 do generowania przepis\u00f3w na napoje alkoholowe. Bezsensowne na pierwszy rzut oka zapisy by\u0142y szyfrem, ale maj\u0105cym skry\u0107 prawd\u0119 przed ameryka\u0144skimi agentami skarbowymi w okresie prohibicji, a sama maszyna stanowi\u0142a dar De Selby’ego dla irlandzkich rodak\u00f3w, kt\u00f3rzy za Oceanem zmagali si\u0119 z bezduszn\u0105 maszyn\u0105 federalnej i stanowej biurokracji.
Uwa\u017cnego czytelnika nie zdziwi na pewno fakt, \u017ce opisywana wy\u017cej akcja by\u0142a \u015bci\u015ble powi\u0105zana z tajnymi operacjami ujawnionymi w filmie dokumentalnym „Indiana Jones. Poszukiwacze zaginionej Arki”. Tylko skromno\u015b\u0107 badacza powstrzyma\u0142a De Selby’ego przed osobistym wyst\u0105pieniem w tym dokumencie. Gwoli \u015bcis\u0142o\u015bci nale\u017cy jednak doda\u0107, \u017ce z milczenia Krausa w tej sprawie mo\u017cna wywnioskowa\u0107, i\u017c mia\u0142y w tym sw\u00f3j udzia\u0142 r\u00f3wnie\u017c naciski s\u0142u\u017cb.
(* Wnikliwi badacze wykryli, \u017ce jest to cytat z dzie\u0142a Jerry’ego Thomasa „How to mix drinks, or the bon-vivant’s companion…” opublikowanego w 1862 r. w Nowym Jorku)<\/p>\n\n\n\n

Tao Hegla<\/h3>\n\n\n\n

De Selby by\u0142 osob\u0105 bardzo praktyczn\u0105 i nawet dociekania filozoficzne mog\u0142y pobudza\u0107 jego przedsi\u0119biorczo\u015b\u0107. W ten spos\u00f3b lektura wyj\u0105tk\u00f3w z dzie\u0142 Hegla da\u0142a pocz\u0105tek korespondencyjnej agencji detektywistyczno-futurologicznej. Tw\u00f3rczo wykorzystuj\u0105c metod\u0119 Hegla, de Selby na podstawie szcz\u0105tkowych informacji dostarczonych przez klient\u00f3w, potrafi\u0142 znale\u017a\u0107 przyczyny, odtworzy\u0107 przebieg oraz przewidzie\u0107 skutki danego zdarzenia. Kontakty z klientami by\u0142y wy\u0142\u0105cznie korespondencyjne na poste restante, by unikn\u0105\u0107 podprogowej sugestii oraz ewentualnych nieuzasadnionych roszcze\u0144. Slogan reklamowy „Hegel rozwi\u0105\u017ce Twoje problemy!” oraz niskie op\u0142aty, funt za ka\u017cdy list zwrotny, pozwoli\u0142y zdoby\u0107 agencji liczn\u0105 klientel\u0119. Niestety dzia\u0142alno\u015b\u0107 firmy zako\u0144czy\u0142a interwencja urz\u0119du podatkowego, kt\u00f3rego liczne upomnienia de Selby traktowa\u0142 jak listy od klient\u00f3w, \u017c\u0105daj\u0105c funta za odpowied\u017a.
No dobrze, rozumiem, \u017ce de Selby pr\u00f3bowa\u0142 naci\u0105ga\u0107 naiwniak\u00f3w uprawiaj\u0105c prymitywne wr\u00f3\u017cbiarstwo pod szyldem agencji detektywistycznej, ale na czym polega\u0142a ta „metoda Hegla”? – zapyta\u0142 du Garbandier.
Powinni wreszcie wykasowa\u0107 z sieci tego z\u0142o\u015bliwca Garbandiera! – w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 Hatchjaw.
Wyja\u015bni\u0119 metod\u0119 Hegla na przyk\u0142adzie – zproponowa\u0142 Kraus – Posiadam wyj\u015bciowe informacje, \u017ce pan X ma 34 lata, wzrost oko\u0142o 6 st\u00f3p i jest bankierem w Dublinie. Z powy\u017cszego, stosuj\u0105c wnioskowanie heglowskie, wnosz\u0119, \u017ce pan X jest \u017conaty i ma dwoje dzieci, nale\u017cy do klubu golfowego i planuje wakacje na Krecie, itd.
Znam tego faceta, jest kawalerem i na\u0142ogowym graczem w pokera, a wakacje sp\u0119dza na Islandii. – wtr\u0105ci\u0142 Henderson.
Jak mo\u017cna z cech jako\u015bciowych wyci\u0105ga\u0107 wnioski na temat relacji?! – zdziwi\u0142 si\u0119 Bassett.
Metoda Hegla pozwala ka\u017cdemu na wszystko, dlatego niekt\u00f3rzy klienci agencji de Selby’ego do dzisiaj z rozrzewnieniem wspominaj\u0105 korespondencj\u0119 z detektywem, kt\u00f3rego listy zawsze sugerowa\u0142y pozytywne zako\u0144czenie. – podsumowa\u0142 Le Clerque.<\/p>\n\n\n\n

XIX sympozjum<\/h3>\n\n\n\n

Fragment stenogramu wyst\u0105pienia Hatchjawa podczas XIX wrze\u015bniowego sympozjum deselbianistyki stosowanej:
„Znamy wszyscy s\u0142ynn\u0105 tez\u0119 de Selby’ego, \u017ce wszyscy musz\u0105 umrze\u0107, przynajmniej w doczesnym \u015bwiecie, a co nas spotka w za\u015bwiatach przekonamy si\u0119 albo i nie.
Pozostawmy jednak problem za\u015bwiat\u00f3w na inn\u0105 okazj\u0119, mo\u017ce na kolejne sympozjum deselbia\u0144skie, teraz powr\u00f3\u0107my na poziom doczesno\u015bci, kt\u00f3ra czasami wydaje si\u0119 nieprzejrzysta.
Odnosz\u0119 si\u0119 tu do najnowszego odkrycia, jakiego dokona\u0142 doktor Bassett w ramach grantu „\u015aladami de Selby’ego”. Odwiedzaj\u0105c rodzinn\u0105 miejscowo\u015b\u0107 Wielkiego Balistyka odkry\u0142 na przyko\u015bcielnym cmentarzu dziecinny nagrobek z nazwiskiem „De Selby” oraz dat\u0105 urodzenia naszego bohatera. Dziecko zmar\u0142o w wieku o\u015bmiu lat. Czy\u017cby nieznany biografom brat bli\u017aniak albo, co mniej prawdopodobne, jaki\u015b krewny o identycznym nazwisku i dacie urodzenia? Nasz wielce szanowny kolega doktor Bassett, w\u0142a\u015bnie pracuje nad habilitacj\u0105 i dlatego nie m\u00f3g\u0142 wyst\u0105pi\u0107 osobi\u015bcie, jak na rasowego badacza przysta\u0142o, podj\u0105\u0142 studia archiwistyczne by rozwik\u0142a\u0107 zagadk\u0119. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce wypadek by\u0142 opisany w lokalnej prasie: ch\u0142opiec wracaj\u0105c ze szko\u0142y nie zauwa\u017cy\u0142 zmiany \u015bwiate\u0142 na czerwone i wpad\u0142 pod rozp\u0119dzone auto.
Oczywi\u015bcie odrzucam jako absurdalne insynuacje, kt\u00f3re pojawi\u0142y si\u0119 w artykule du Garbandiera, jakoby osobnik podaj\u0105cy si\u0119 za de Selby’ego przyw\u0142aszczy\u0142 sobie obc\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107, by bezkarnie rozpowszechnia\u0107 swoje szalone koncepcje, co i tak mia\u0142o by\u0107 jedynie przykryciem dla nielegalnej produkcji i handlu spirytualiami.
Na szcz\u0119\u015bcie mamy dost\u0119p do, co prawda nielicznych, ale znacz\u0105cych fragment\u00f3w korespondencji My\u015bliciela z Dalkey. Mi\u0119dzy innymi zachowa\u0142 si\u0119 list nr 576 skierowany do wydawcy Manusa, w kt\u00f3rym de Selby opisuje pewne zdarzenie z dzieci\u0144stwa stanowi\u0105ce inspiracj\u0119 s\u0142ynnej koncepcji „sfa\u0142szowanej doczesno\u015bci”.
De Selby opisa\u0142, jak podczas pauzy wybieg\u0142 ze szko\u0142y, by w pobliskiej cukierni kupi\u0107 p\u0105czki. Wbieg\u0142 na jezdni\u0119 i niewiele brakowa\u0142o, a wpad\u0142by pod nadje\u017cd\u017caj\u0105ce auto. Na szcz\u0119\u015bcie kierowca wyhamowa\u0142 pojazd przed nieroztropnym dzieckiem. Nast\u0119pnego dnia, po przebudzeniu, ch\u0142opiec poczu\u0142, \u017ce jest kim\u015b innym. Domy\u015bli\u0142 si\u0119, \u017ce jest podstawiony za tego, kt\u00f3ry wczoraj zgin\u0105\u0142 pod ko\u0142ami samochodu.
Wspomnienia de Selby’ego pozwalaj\u0105 bezsprzecznie rozwi\u0105za\u0107 zagadk\u0119, jak\u0105 stanowi\u0142o zdumiewaj\u0105ce odkrycie doktora Bassetta, kt\u00f3remu, nawiasem m\u00f3wi\u0105c, \u017cyczymy pomy\u015blnej habilitacji, a i niebawem profesury.
Podsumowaniem niech b\u0119dzie cytat z dzie\u0142 naszego wielkiego My\u015bliciela: „Potkni\u0119cie zmusi ci\u0119 do patrzenia pod nogi.”
W kontek\u015bcie powy\u017cszego mo\u017ce budzi\u0107 zdziwienie og\u0142oszenie zamieszczone w sierpniowym wydaniu periodyku „Trybuna Wiedzy”, kt\u00f3re informuje o odwo\u0142aniu XIX sympozjum deselbianistyki stosowanej.<\/p>\n\n\n\n

Geodynamo<\/h3>\n\n\n\n

De Selby nawi\u0105za\u0142 owocn\u0105 korespondencj\u0119 z Tesl\u0105 w zwi\u0105zku z projektem planetarnego dynama, kt\u00f3re mia\u0142o zapewni\u0107 „skrzyni wodnej” niezb\u0119dn\u0105 ilo\u015b\u0107 energii do zainicjowania procesu skroplenia tlenu atmosferycznego, co z kolei mia\u0142o spowodowa\u0107 powstanie „niebia\u0144skiej fontanny” stanowi\u0105cej centralny punkt „raju wodnego”.
Korespondenci szybko zorientowali si\u0119, \u017ce ich listy s\u0105 kontrolowane przez tajne s\u0142u\u017cby Mocarstw i dlatego ograniczyli si\u0119 do refleksji na temat pogody. Znacz\u0105ce listy zawieraj\u0105ce szczeg\u00f3\u0142y techniczne geodynama oraz innych genialnych wynalazk\u00f3w Tesla przesy\u0142a\u0142 wykorzystuj\u0105c go\u0142\u0119bie pocztowe. Wieloletnia korespondencja zako\u0144czy\u0142a si\u0119 w momencie, gdy de Selby us\u0142ysza\u0142 od hodowcy go\u0142\u0119bi, \u017ce ptaki te nie s\u0105 w stanie pokona\u0107 Atlantyku o w\u0142asnych si\u0142ach.<\/p>\n\n\n\n

Czarne dziury<\/h3>\n\n\n\n

Na jednym ze spotka\u0144 autorskich zapytano de Selby’ego o czarne dziury, kt\u00f3re przez d\u0142ugi czas zajmowa\u0142y wysok\u0105 pozycj\u0119 w rankingu ciekawostek kosmologicznych, a obecnie niekt\u00f3rzy badacze zaprzeczaj\u0105 ich istnieniu.
De Selby odpowiedzia\u0142, \u017ce nasilaj\u0105ca si\u0119 tendencja zaprzeczania istnieniu czarnych dziur stanowi przejaw ich oddzia\u0142ywania, poniewa\u017c obiekty te poch\u0142aniaj\u0105 wszystko, w\u0142\u0105cznie z wiedz\u0105 o nich samych.<\/p>\n\n\n\n

Koneser<\/h3>\n\n\n\n

Dlaczego de Selby nie podziwia\u0142 zabytk\u00f3w i innych dzie\u0142 sztuki; dlaczego nie zajmowa\u0142y go losy os\u00f3b s\u0142awnych; dlaczego nie interesowa\u0142a go polityka …. dlaczego?
De Selby wybra\u0142 drog\u0119 Yoricka, dla kt\u00f3rego prawdziw\u0105 przygod\u0105 by\u0142o poznanie drugiego cz\u0142owieka, a nie zobaczenie tego lub owego, czy bywanie tu czy tam. Nie wyprawa na Kontynent, czy nawet Czerwon\u0105 Planet\u0119, ale kr\u00f3tki spacer do pobliskiego pubu, by w przygodnym towarzystwie, degustuj\u0105c ciemne piwo, odkrywa\u0107 nowe \u015bwiaty ludzkich dusz.<\/p>\n\n\n\n

Intelektualny terrorysta<\/h3>\n\n\n\n

Wielcy uczeni nie \u017cyj\u0105 w oderwaniu od problem\u00f3w spo\u0142eczno\u015bci, z kt\u00f3rych wyro\u015bli i do kt\u00f3rych nale\u017c\u0105, a niejednokrotnie w\u0142\u0105czaj\u0105 si\u0119 aktywnie w nurt spo\u0142ecznego \u017cycia, zw\u0142aszcza je\u017celi wymaga tego dziejowa chwila. Imi\u0119 Wielkiego Balistyka r\u00f3wnie\u017c wpisuje si\u0119 w poczet oddanych dobru wsp\u00f3lnemu my\u015blicieli.
Taki wniosek wysnu\u0107 mo\u017cna, \u015bledz\u0105c gor\u0105c\u0105 dyskusj\u0119 wywo\u0142an\u0105 artyku\u0142em opublikowanym w lokalnym czasopi\u015bmie „Nasze Hrabstwo”. Jego autor na nowo zinterpretowa\u0142 s\u0142ynne procesy o zak\u0142\u00f3canie porz\u0105dku wytaczane systematycznie De Selby’emu z powodu rzekomej uci\u0105\u017cliwo\u015bci dla s\u0105siad\u00f3w. Ot\u00f3\u017c okazuje si\u0119, \u017ce rzeczywistym powodem postawienia przed s\u0105dem Uczonego nie by\u0142y jego badania – co zreszt\u0105 w \u017caden spos\u00f3b nie podwa\u017ca jego tytu\u0142u „M\u0119czennika Nauki” – ale dzia\u0142alno\u015b\u0107 patriotyczna\/wywrotowa. Nie mog\u0105c udowodni\u0107, \u017ce prowadzi badania nad tajn\u0105 broni\u0105, tudzie\u017c intelektualnie dezintegruje zaborc\u00f3w za pomoc\u0105 swoich licznych dzie\u0142 („kierowanie wybitnych umys\u0142\u00f3w na manowce bezp\u0142odnych rozwa\u017ca\u0144”), nie wspominaj\u0105c o demoralizacji okupanta z u\u017cyciem trunk\u00f3w produkowanych nielegalnie w dalkeyskiej piwniczce, s\u0142u\u017cby Imperium podj\u0119\u0142y perfidn\u0105 akcj\u0119 n\u0119kania Badacza, uniemo\u017cliwiaj\u0105c mu nie tylko tajn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 narodowowyzwole\u0144cz\u0105, ale i jawn\u0105 prac\u0119 naukow\u0105 dla dobra Ludzko\u015bci.
W odpowiedzi miejscowa bulwar\u00f3wka „Zielone \u0141any” ujawni\u0142a wywiad z anonimowym emerytowanym funkcjonariuszem politycznego wydzia\u0142u by\u0142ej policji metropolitalnej. Sugeruje on, \u017ce procesy by\u0142y w istocie cz\u0119\u015bci\u0105 szeroko zakrojonej operacji, kt\u00f3ra mia\u0142a na celu zakamuflowanie rzeczywistej dzia\u0142alno\u015bci rzekomego terrorysty\/patrioty, a w istocie agenta, a \u015bci\u015blej „konsultanta” imperialnej s\u0142u\u017cby kontrwywiadowczej. W\u0142adze Archiw\u00f3w Narodowych nie potwierdzi\u0142y istnienia akt operacji „The Layman”, zreszt\u0105 i tak ich klauzula tajno\u015bci zosta\u0142a przed\u0142u\u017cona o sto lat. (Na marginesie Komentator gazety zauwa\u017cy\u0142, \u017ce by\u0107 mo\u017ce „dzi\u0119ki” Kimowi Philby ich kopie znajduj\u0105 si\u0119 w archiwach rosyjskich).
Niezale\u017cna gazeta internetowa „Wolny G\u0142os Dalkey” w odpowiedzi zamie\u015bci\u0142a wysoce merytoryczn\u0105 rozmow\u0119 ze popularnym i wybitnym historykiem tej epoki. Uczony w bardzo wywa\u017cony spos\u00f3b acz stanowczo dowodzi, \u017ce procesy deselbistowskie by\u0142y wymierzone w „patriot\u0119” De Selby’ego, kt\u00f3rego wywiad chcia\u0142 zdyskredytowa\u0107 jako „terroryst\u0119”, aby uchroni\u0107 go przed oskar\u017ceniem o „zdrad\u0119” i niechybn\u0105 zemst\u0105 innych „wywrotowc\u00f3w”, a zarazem zdezawuowa\u0107 dzia\u0142ania kontrwywiadu, kt\u00f3rego nieudolne pr\u00f3by wykorzystania De Selby’ego do rozbicia „antypa\u0144stwowej” siatki, mog\u0142y doprowadzi\u0107 do kl\u0119ski misternej operacji mog\u0105cej doprowadzi\u0107 do „odwr\u00f3cenia” ca\u0142ej organizacji „niepodleg\u0142o\u015bciowej” tak, i\u017cby jej cz\u0142onkowie nie zdawaliby sobie nawet sprawy, \u017ce walcz\u0105 tak naprawd\u0119 dla „dobra” Korony. Ostateczna kl\u0119ska tej akcji staje si\u0119 zrozumia\u0142a, gdy\u017c fakty historyczne niezbicie dowodz\u0105, \u017ce Organizacja Niepodleg\u0142o\u015bciowa\/Terrorystyczna o tym wszystkim wiedzia\u0142a, akceptowa\u0142a post\u0119powanie De Selby’ego i z \u017celazn\u0105 konsekwencj\u0105 wykorzysta\u0142a sytuacj\u0119 dla w\u0142asnych\/szczytnych cel\u00f3w. Nietrudno domy\u015bli\u0107 si\u0119, komu nale\u017cy przypisa\u0107 autorstwo tej wyrafinowanej intrygi.
Poni\u017cej krytyki, cho\u0107 zaskakuj\u0105co koresponduj\u0105ca z powy\u017csz\u0105 tez\u0105, jest natomiast publikacja niejakiego DG, kt\u00f3ry w typowo lekkim, roma\u0144skim stylu na \u0142amach „Trybuny Nauki” dowodzi, \u017ce „kary za zak\u0142\u00f3canie porz\u0105dku by\u0142y z pewno\u015bci\u0105 l\u017cejsze ni\u017c te za produkcj\u0119 niekoncesjonowanych alkoholi wysokoprocentowych, natomiast aura politycznego skandalu i patriotyczne podteksty niew\u0105tpliwie przyczyni\u0142y si\u0119 do zwi\u0119kszenia obrot\u00f3w z podziemnego wyszynku”. Z kronikarskiego obowi\u0105zku wypada wspomnie\u0107 o ocieraj\u0105cym si\u0119 o absurd wyja\u015bnieniu pan\u00f3w Kohen & Kohen (kolorowy magazyn „\u015awiat Gwiazd Nauki”), wedle kt\u00f3rych wspomniana wy\u017cej intryga powsta\u0142a wy\u0142\u0105cznie w wyobra\u017ani agent\u00f3w organizacji obu stron konfliktu (a mo\u017ce dziennikarzy?), aby nada\u0107 jaki\u015b sens chaosowi zdarze\u0144, w kt\u00f3rych uczestniczyli.
Trudno przyj\u0105\u0107 w tym kontek\u015bcie za przys\u0142owiow\u0105 „kropk\u0119 nad i” wypowied\u017a Krausa, kt\u00f3rego zdaniem De Selby – by\u0107 mo\u017ce ze wzgl\u0119du na swoje podwodne kontakty z antycznymi filozofami – zawsze uwa\u017ca\u0142 si\u0119 za obywatela Imperium Rzymskiego. Mo\u017cna jednak przypuszcza\u0107, \u017ce zgodzi\u0142by si\u0119 z nim XX-wieczny grecki pisarz nurtu realistycznego Philippos Thick.<\/p>\n\n\n\n

Heros<\/h3>\n\n\n\n

De Selby znany by\u0142 ze swojej niech\u0119ci do polityki, poniewa\u017c uwa\u017ca\u0142, \u017ce dziedzina ta nie ma podstaw empirycznych i pos\u0142uguje si\u0119 fantazmatami, a w praktyce jest „dusz\u0105ca”.
Jednak bliski znajomy de Selby’ego – Jam Casey, znany jako Poeta Robotnik, wspomina\u0142, \u017ce niejeden wiecz\u00f3r sp\u0119dzony w pubie po\u015bwi\u0119cili za\u017cartym dysputom politycznym.
Hatchjaw potwierdzi\u0142 zaanga\u017cowanie Wielkiego Balistyka w debaty polityczne, ale mia\u0142o to by\u0107 jedynie \u0107wiczenie erystyczne, a tematy polityczne pozwala\u0142y \u0142atwo przyci\u0105gn\u0105\u0107 przygodnych dyskutant\u00f3w i rozwija\u0107 sztuk\u0119 prowadzenia spor\u00f3w.
Ilustracj\u0105 takiego podej\u015bcia mog\u0105 by\u0107 rozwa\u017cania dotycz\u0105ce wdzi\u0119czno\u015bci okazywanej bohaterom narodowym. De Selby argumentowa\u0142, \u017ce bohater nie potrzebuje specjalnej czci i wdzi\u0119czno\u015bci, poniewa\u017c nagrod\u0105 jest dla niego samorealizacja w wybranej przez siebie dziedzinie dzia\u0142alno\u015bci. S\u0142awa i powa\u017canie mog\u0105 by\u0107 dodatkowymi gratyfikacjami dla bohatera, ale nikt nie jest zobowi\u0105zany do ich udzielania, albowiem nie wynika to z \u017cadnej umowy czy kontraktu, zreszt\u0105 kontrakt po\u015bwiadczy\u0142by jedynie, \u017ce nasz zuch jest zwyk\u0142ym najemnikiem.
Jam Casey wspomina, \u017ce wyw\u00f3d Wielkiego Erystyka spotka\u0142 si\u0119 z gwa\u0142town\u0105 ripost\u0105 niejakiego Shorty’ego, kt\u00f3ry jako argument\u00f3w pr\u00f3bowa\u0142 u\u017cy\u0107 w\u0142asnych pi\u0119\u015bci. Na szcz\u0119\u015bcie obaj adwersarze byli ju\u017c mocno os\u0142abieni w wyniku nadmiernej konsumpcji ciemnego „powalaj\u0105cego” i nie byli w stanie przyj\u0105\u0107 postawy bojowej, a sp\u00f3r wygas\u0142 po zwyczajowej wymianie uprzejmo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Dogmat dydaktyczny<\/h3>\n\n\n\n

De Selby w pracy dydaktycznej propagowa\u0142 pami\u0119ciowe opanowanie encyklopedii powszechnej, co mia\u0142o stanowi\u0107 fundament rozwoju intelektualnego. Negowa\u0142 nowoczesny dogmat dydaktyczny g\u0142osz\u0105cy prymat umiej\u0119tno\u015bci poszukiwania potrzebnych informacji nad pami\u0119ciowym opanowaniem podstaw nauki. Za wz\u00f3r podawa\u0142 Sokratesa, kt\u00f3ry rozw\u00f3j pi\u015bmiennictwa traktowa\u0142 jako przejaw umys\u0142owego lenistwa i przyczyn\u0119 os\u0142abienia pami\u0119ci. Oczywi\u015bcie pogl\u0105dy de Selby’ego nie by\u0142y tak skrajne, a pami\u0119ciowe opanowanie encyklopedii szkolnej uwa\u017ca\u0142 za niezb\u0119dne w dalszej edukacji. Prawdopodobnie my\u015bliciel z Dalkey mia\u0142 na uwadze w\u0142asne dzie\u0142o: „Kompendium inteligenta”.
Wed\u0142ug du Garbandiera ten pseudo-podr\u0119cznik stanowi zbi\u00f3r chaotycznych notatek z kurs\u00f3w dla niewykwalifikowanych pracownik\u00f3w fizycznych.
Hatchjaw ostro zwalcza tez\u0119 Garbandiera, opieraj\u0105c si\u0119 na wypowiedziach noblisty Finnegana, kt\u00f3rego kilkusetstronicowe wspomnienia („Finnegana sny”) mia\u0142y powsta\u0107 w trakcie warsztat\u00f3w literackich prowadzonych przez de Selby’ego. Finnegan potwierdzi\u0142, \u017ce jedynym podr\u0119cznikiem stosowanym podczas zaj\u0119\u0107 by\u0142o „Kompendium inteligenta” de Selby’ego, kt\u00f3rego obszerne fragmenty leciwy ju\u017c noblista mo\u017ce cytowa\u0107 z pami\u0119ci mimo up\u0142ywu dziesi\u0119cioleci. Znamienne, \u017ce z up\u0142ywem lat znany autor pami\u0119ta coraz wi\u0119cej i dok\u0142adniej. Finnegan uwa\u017ca, \u017ce jest to efekt systematycznych codziennych \u0107wicze\u0144 zalecanych przez de Selby’ego, a polegaj\u0105cych na starannym unikaniu wszelkich doniesie\u0144 medialnych, kt\u00f3re „anarchizuj\u0105 umys\u0142”.
Niestety nie zachowa\u0142 si\u0119 \u017caden egzemplarz rzeczonego skryptu i nie mo\u017cna zweryfikowa\u0107 wspomnie\u0144 Finnegana, jednocze\u015bnie niemo\u017cliwa staje si\u0119 falsyfikacja tez Garbandiera.
Natomiast Kraus upiera si\u0119, \u017ce s\u0142ynna sentencja Wielkiego Balistyka, mianowicie: „Nie dobiegnie, kto nie zna miejsca startu”; odnosi si\u0119 bezpo\u015brednio do obowiazuj\u0105cego paradygmatu dydaktycznego.<\/p>\n\n\n\n

Letni Festiwal Nieaktywno\u015bci<\/h3>\n\n\n\n

Po okresie intensywnej pracy de Selby odpoczywa\u0142 w niewielkim nadmorskim uzdrowisku, gdzie za\u017cywa\u0142 d\u0142ugich spacer\u00f3w, co nie tylko pozwala\u0142o mu na odbudow\u0119 kondycji fizycznej, ale r\u00f3wnie\u017c umo\u017cliwia\u0142o snucie powa\u017cnych rozwa\u017ca\u0144 na temat nierozwi\u0105zanych problem\u00f3w naukowych. Niestety okres letnich wakacji by\u0142 dla jego rozwa\u017ca\u0144 stracony ze wzgl\u0119du na t\u0142ocz\u0105cych si\u0119 wsz\u0119dzie ha\u0142a\u015bliwych turyst\u00f3w, kt\u00f3rzy skutecznie dekoncetrowali my\u015bliciela. Nie maj\u0105c nadziei na efektywn\u0105 prac\u0119 naukow\u0105 zaanga\u017cowa\u0142 si\u0119 w prac\u0119 lokalnego towarzystwa promuj\u0105cego region. Zaproponowa\u0142, by w ramach promocji miasteczka zorganizowa\u0107 festiwal. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce pomys\u0142 by\u0142 wcze\u015bniej rozpatrywany, jednak wszystkie tematy festiwalowe zosta\u0142y ju\u017c wykorzystane przez inne uzdrowiska. W\u00f3wczas de Selby zadeklarowa\u0142, \u017ce osobi\u015bcie opracuje program zupe\u0142nie nowego festiwalu, kt\u00f3ry obejmie wszystkich wczasowicz\u00f3w. Ka\u017cdy przyjezdny stanie si\u0119 automatycznie uczestnikiem festiwalu i b\u0119dzie musia\u0142 ui\u015bci\u0107 opr\u00f3cz klimatycznej, dodatkow\u0105 op\u0142at\u0119 festiwalow\u0105 oraz zobowi\u0105za\u0107 si\u0119 do przestrzegania regulaminu. Zgodnie z opracowanym przez Wielkiego Promotora sk\u0142adem zasad, uczestnik festiwalu mia\u0142 zobowi\u0105za\u0107 si\u0119, \u017ce nie opu\u015bci miejsca zakwaterowania, je\u015bli jednak chcia\u0142by wyj\u015b\u0107, to b\u0119dzie porusza\u0142 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie wyznaczonymi drogami dla turyst\u00f3w wnosz\u0105c odpowiedni\u0105 op\u0142at\u0119 za ka\u017cdy kilometr. W przypadku umy\u015blnego zboczenia z wytyczonego szlaku, b\u0119dzie musia\u0142 zap\u0142aci\u0107 mandat, kt\u00f3rego wysoko\u015b\u0107 ustali rada miasta, a uzyskane \u015brodki przeznaczone zostan\u0105 na premie dla radnych oraz cz\u0142onk\u00f3w zespo\u0142u promocyjnego.
Hatchjaw entuzjastycznie odni\u00f3s\u0142 sie do propozycji My\u015bliciela, zauwa\u017caj\u0105c \u017ce ich realizacja zdecydowanie poprawi\u0142aby ekologi\u0119 region\u00f3w turystycznych.
Du Garbandier zasugerowa\u0142, \u017ce musia\u0142 to by\u0107 jaki\u015b inny de Selby, bo ten autentyczny, kt\u00f3ry nawiasem m\u00f3wi\u0105c w og\u00f3le nie istnieje, nie m\u00f3g\u0142 wysun\u0105\u0107 tak rozs\u0105dnych propozycji!
Wed\u0142ug Krausa oryginalny regulamin de Selbiego przewidywa\u0142, \u017ce ewentualny turysta powinien pozosta\u0107 w miejscu sta\u0142ego zamieszkania, gdyby jednak wyjecha\u0142 na wczasy, to powinien pozosta\u0107 na kwaterze, a po ewentualnym wyj\u015bciu, musia\u0142by porusza\u0107 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie szlakami turystycznymi pod rygorem mandatu. Co do op\u0142at, to jeden procent wydatk\u00f3w turysta mia\u0142 wp\u0142aca\u0107 na konto fundacji prowadzonej przez de Selbiego.<\/p>\n\n\n\n

S\u0142ownik absolutny<\/h3>\n\n\n\n

De Selby zdawa\u0142 sobie spraw\u0119, \u017ce mieszka\u0144cy dalekiej p\u00f3\u0142nocy posiadaj\u0105 w swoim j\u0119zyku wiele nazw \u015bniegu, a co za tym idzie, mn\u00f3stwo synonim\u00f3w s\u0142owa „bia\u0142y”. Dyskusje jakie prowadzi\u0142 z Tarskim na temat zdania „\u015bnieg jest bia\u0142y”, przekona\u0142y go, \u017ce zmro\u017cony bia\u0142y \u015bnieg Odarpiego zasadniczo r\u00f3\u017cni si\u0119 od mokrego bia\u0142ego \u015bniegu Russella. My\u015bliciel z Zielonej Wyspy uzna\u0142, \u017ce zastosowanie w r\u00f3\u017cnych przypadkach tego samego s\u0142owa „bia\u0142y”, jest myl\u0105ce i mo\u017ce prowadzi\u0107 do nieporozumie\u0144, dlatego zaproponowa\u0142 stworzenie uniwersalnego s\u0142ownika, w kt\u00f3rym zakres znaczeniowy ka\u017cdego egzemplarza s\u0142owa by\u0142by okre\u015blony przez odpowiedni cytat. Oto przyk\u0142adowe has\u0142o w s\u0142owniku absolutnym: bia\u0142y774534067 – s\u0142owo „bia\u0142y” w zdaniu: „My\u015bliciel z Zielonej Wyspy uzna\u0142, \u017ce zastosowanie w r\u00f3\u017cnych przypadkach tego samego s\u0142owa „bia\u0142y”, jest myl\u0105ce i mo\u017ce prowadzi\u0107 do nieporozumie\u0144, dlatego zaproponowa\u0142 stworzenie uniwersalnego s\u0142ownika, w kt\u00f3rym zakres znaczeniowy ka\u017cdego egzemplarza s\u0142owa by\u0142by okre\u015blony przez odpowiedni cytat”. Kolejne has\u0142o: bia\u0142y774534068 – s\u0142owo „bia\u0142y” w zdaniu: „bia\u0142y774534067 – s\u0142owo „bia\u0142y” w zdaniu: „My\u015bliciel z Zielonej Wyspy …”
Henderson domniemywa\u0142, \u017ce stworzone przez de Selbiego oprogramowanie s\u0142ownika absolutnego spowodowa\u0142o kolaps leksykalny (babelkolaps) Skrzyni Wodnej, czyli pierwszego parowego komputera.
Wed\u0142ug Bassetta Skrzynia Wodna to nie jaka\u015b tam parowa maszyna cyfrowa, ale najzwyklejsza pu\u0142apka neutrinowa zmajstrowana na podstawie instrukcji \u015bci\u0105gni\u0119tej ze strony modelarstwosubatomowe.
Natomiast Garbandier od lat uparcie lansuje tez\u0119, jakoby Skrzynia Wodna stanowi\u0142a aparatur\u0119 destylacyjn\u0105 umo\u017cliwiaj\u0105c\u0105 de Selbiemu nielegaln\u0105 produkcj\u0119 alkoholu.
Bibliograficzne badania Krausa wskazuj\u0105, \u017ce w skromniejszej wersji s\u0142ownik absolutny zapisany w pami\u0119ci Skrzyni Wodnej, mia\u0142 ograniczy\u0107 si\u0119 jedynie do hase\u0142 literowych, a ka\u017cda litera mia\u0142a by\u0107 obja\u015bniona przez cytowanie wszystkich tekst\u00f3w, w kt\u00f3rych si\u0119 pojawia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Awersja<\/h3>\n\n\n\n

De Selby zdawa\u0142 sobie spraw\u0119 z faktu, \u017ce nie jest darzony sympati\u0105 i co znamienne – wcale nie stara\u0142 si\u0119 poprawi\u0107 swojej reputacji. Wynika\u0142o to z przemy\u015blanej taktyki tzw. wizurunkowego odstraszania. Badacz zaobserwowa\u0142, \u017ce relacja lubienia polega na wzajemnym zobowi\u0105zaniu do bycia mi\u0142ym i udzielania wsparcia oraz wymaga sta\u0142ej uwagi. W rezultacie uzyskujemy poczucie akceptacji i dowarto\u015bciowania. System wzajemnej adoracji zosta\u0142 uznany przez de Selbiego za zupe\u0142nie nieekonomiczny, poniewa\u017c wymaga sta\u0142ego inwestowania w przyja\u017a\u0144, a nie gwarantuje odwzajemnienia. Zreszt\u0105 admiruj\u0105cy zyskuje samoistn\u0105 korzy\u015b\u0107 w postaci wewn\u0119trznych pozytywnych odczu\u0107. „Je\u015bli ju\u017c kto\u015b koniecznie chce mnie lubi\u0107, to na w\u0142asny rachunek” – stwierdzi\u0142 Wielki Etyk podczas jednego ze spotka\u0144 autorskich. Emocjonalna oboj\u0119tno\u015b\u0107, czy osch\u0142o\u015b\u0107 pozwala\u0142a zaoszcz\u0119dzi\u0107 wewn\u0119trzn\u0105 energi\u0119, kt\u00f3r\u0105 de Selby zamierza\u0142 zu\u017cytkowa\u0107 do realizacji ambitnego celu uszcz\u0119\u015bliwienia ludzko\u015bci.
Lubi\u0107 de Selbiego to oczywista analityczna sprzeczno\u015b\u0107, stwierdzi\u0142 Garbandier.
Dyskusja z moim przedm\u00f3wc\u0105 odpowiada dzieleniu przez zero, ripostowa\u0142 Hatchjaw.
Dzielenie przez niesko\u0144czono\u015b\u0107 wyczerpuje zakres znaczeniowy pomys\u0142\u00f3w de Selbiego, kontratakowa\u0142 du Garbandier.
Klucz do rozszyfrowania dzie\u0142 Wielkigo Balistyka stanowi wynik ilorazu zera przez zero, podsumowa\u0142 polemik\u0119 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

To nie jest droga Wittgensteina!<\/h3>\n\n\n\n

De Selby podziela\u0142 pogl\u0105dy Wittgensteina na temat niemo\u017cliwo\u015bci funkcjonowania j\u0119zyka indywidualnego, poniewa\u017c jego u\u017cytkownik nie mia\u0142by mo\u017cliwo\u015bci weryfikacji stosowanych poj\u0119\u0107. Indywidualny j\u0119zyk nie m\u00f3g\u0142by znale\u017a\u0107 potwierdzenia w praktyce mi\u0119dzyludzkiej komunikacji, a autoweryfikacja nie daje \u017cadnej gwarancji unikni\u0119cia b\u0142\u0119d\u00f3w, czy niejasno\u015bci, co ostatecznie doprowadzi\u0142oby do zwyk\u0142ego be\u0142kotu. Komunikacja j\u0119zykowa wymaga uczestnictwa nadawcy i odbiorcy, a podstaw\u0105 porozumienia jest wsp\u00f3lne do\u015bwiadczanie rzeczywisto\u015bci pozaj\u0119zykowej. Sp\u00f3jno\u015b\u0107 wra\u017ce\u0144 zmys\u0142owych r\u00f3\u017cnych os\u00f3b jest najlepiej wyra\u017cana w j\u0119zyku nauk przyrodniczych i \u015bwiadczy o istnieniu wsp\u00f3lnego do\u015bwiadczalnego obszaru nazywanego \u015bwiatem materialnym. Podobnie jak j\u0119zyk nauk przyrodniczych stanowi niedoskona\u0142e odbicie \u015bwiata materialnego, tak \u015bwiat fizyczny stanowi cie\u0144 rzeczywisto\u015bci \u015bwiata niewidzialnego. „Bez fundamentu \u015bwiata niewidzialnego ten domek z kart, jakim jest \u015bwiat materialny, rozsypa\u0142by si\u0119 przy najl\u017cejszym powiewie wiatru!” – zapisa\u0142 de Selby w swoim opus magnum „Ksi\u0119dze”.
Dysputy ze \u015bwi\u0119tymi odcisn\u0119\u0142y niezatarty \u015blad na tw\u00f3rczo\u015bci de Selby’ego, stwierdzi\u0142 ostro\u017cnie Hatchjaw, kt\u00f3ry preferowa\u0142 nurt empiryczny.
Powy\u017cszy tekst to oczywisty apokryf, prawdopodobnie sfabrykowany przez Manusa, kt\u00f3ry gustowa\u0142 w takich pseudo teologicznych wycieczkach, wysun\u0105\u0142 przypuszczenie Du Garbandier.
Pobie\u017cna lektura tre\u015bci zamieszczonych w globalnej sieci zdaje si\u0119 wskazywa\u0107, \u017ce teza Wittgensteina o niekomunikatywno\u015bci j\u0119zyka indywidualnego zosta\u0142a powszechnie zignorowana, doda\u0142, jak zwykle rzeczowy, Le Fournier.
Wystarczy zapozna\u0107 si\u0119 z deselbianami, by potwierdzi\u0107 pana spostrze\u017cenie, zjadliwie skomentowa\u0142 Du Garbandier.
Wypr\u00f3bowa\u0142em na deselbianach program mierz\u0105cy poziom be\u0142kotliwo\u015bci tekstu, zawiesi\u0142 si\u0119… – zako\u0144czy\u0142 dyskusj\u0119 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Paradoks Wittgensteina<\/h3>\n\n\n\n

De Selby zasadniczo nie zgadza\u0142 si\u0119 z tezami Wittgenstaina i d\u0105\u017cy\u0142 do ich obalenia na drodze eksperymentalnej. Jedno z takich do\u015bwiadcze\u0144 zosta\u0142o opisane w „Z\u0142otych godzinach”. Falsyfikacja, czy bardziej precyzyjnie – anihilacja, dotyczy\u0142a paradoksu Wittgensteina sprowadzaj\u0105cego si\u0119 do stwierdzenia, \u017ce „regu\u0142a nie mo\u017ce wyznacza\u0107 sposobu dzia\u0142ania, gdy\u017c ka\u017cdy spos\u00f3b dzia\u0142ania daje si\u0119 z ni\u0105 uzgodni\u0107”. Maj\u0105c na uwadze mo\u017cliwo\u015b\u0107 weryfikacji eksperymentu przez ka\u017cdego zainteresowanego badacza, de Selby u\u017cy\u0142 niezawodnych i powszechnie dost\u0119pnych narz\u0119dzi oraz materia\u0142\u00f3w badawczych, mianowicie: kieliszk\u00f3w, \u0142y\u017cek, alkoholu i sok\u00f3w. Niestety transparentno\u015b\u0107 do\u015bwiadczenia nie zosta\u0142a skorelowana z przejrzysto\u015bci\u0105 ponad stustronicowego opisu, pe\u0142nego dygresji i anegdot, niekoniecznie zwi\u0105zanych z meritum. Dlatego poni\u017cej przedstawiamy ekstrakt sprawozdania Wielkiego Empiryka.
Do kieliszka wlewamy \u0142y\u017ceczk\u0119 spirytusu, dolewamy soku aroniowego lub innego, odstawiamy, a po czasie degustujemy i stwierdzamy, \u017ce nap\u00f3j jest odpowiedni. Zapisujemy przepis: do kieliszka nale\u017cy wla\u0107 jedn\u0105 \u0142. spirytusu i uzupe\u0142ni\u0107 sokiem (ustalona regu\u0142a). Przy kolejnej pr\u00f3bie post\u0119pujemy zgodnie z regu\u0142\u0105 zawart\u0105 w przepisie: wlewamy jedn\u0105 sto\u0142ow\u0105 \u0142y\u017ck\u0119 spirytusu do kieliszka i uzupe\u0142niamy aroniowym sokiem, niecierpliwie czekamy i, mo\u017ce odrobin\u0119 przed czasem, degustujemy potwierdzaj\u0105c, \u017ce drink jest wy\u015bmienity. Przeprowadzamy decyduj\u0105cy eksperyment likwiduj\u0105cy paradoks Wittgensteina: maj\u0105c na uwadze fakt, \u017ce pozosta\u0142o\u015bci trunku mog\u0142yby zmieni\u0107 warunki do\u015bwiadczenia, wybieramy nowy kieliszek i powtarzamy post\u0119powanie zgodnie z zapisan\u0105 regu\u0142\u0105. De Selby nie by\u0142 w stanie kontynuowa\u0107 eksperymentu ze wzgl\u0119du na os\u0142abienie cech motorycznych przejawiaj\u0105ce si\u0119 niemo\u017cliwo\u015bci\u0105 powstania z fotela oraz gwa\u0142townym napadem senno\u015bci.
Folgowanie na\u0142ogowi to podstawowa regu\u0142a dzia\u0142ania de Selbiego, zreszt\u0105 wcale nie znosz\u0105ca paradoksu Wittgensteina. – skomentowa\u0142 du Garbandier.
Podobnie jak pana komentarze, szanowny panie Garbandier, kt\u00f3re idealnie wpisuja si\u0119 w paradoks wypowiedzi pozbawionej eksplikacji. – stwierdzi\u0142 Hatchjaw.
S\u0105dz\u0119, \u017ce stopniowe zmniejszanie kieliszk\u00f3w stanowi przejaw d\u0105\u017cenia do zwi\u0119kszenia precyzji oraz przyspieszenia do\u015bwiadczenia. – zauwa\u017cy\u0142 Bassett.
Stosuj\u0161c metod\u0119 de Selbiego, mo\u017cna \u0142atwo upro\u015bci\u0107 eksperyment wybieraj\u0105c kieliszek, w kt\u00f3rym po wlaniu alkoholu nie b\u0119dzie ju\u017c miejsca na sok. – tw\u00f3rczo odni\u00f3s\u0142 si\u0119 do dyskusji Henderson.
De Selbiemu wcale nie zale\u017ca\u0142o na uniewa\u017cnieniu paradoksu Wittgensteina; zasadniczym celem eksperymentu by\u0142o lokalne wzmocnienie si\u0142y grawitacji za pomoc\u0105 serii drink\u00f3w. – wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 do dyskusji Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Archiwum Hypnosa<\/h3>\n\n\n\n

W opublikowanej przez Manusa bibliografii dzie\u0142 de Selbiego pojawia si\u0119 enigmatyczny tytu\u0142: „Archiwum Hypnosa”. Brak jakichkolwiek innych \u015blad\u00f3w wzmiankowanego dzie\u0142a, sk\u0142oni\u0142 wielu badaczy do przyj\u0119cia hipotezy, \u017ce jest to b\u0142\u0105d wydawcy, kt\u00f3ry omy\u0142kowo przypisa\u0142 de Selbiemu dzie\u0142o nieznanego autora, co zreszt\u0105 nie stanowi\u0142o precedensu, poniewa\u017c podobna sytuacja zaistnia\u0142a w przypadku „Sonet\u00f3w” Francisa Bacona.
Interesuj\u0105c\u0105 hipotez\u0119 przedstawi\u0142 Henderson, kt\u00f3ry badaj\u0105c czasopisma z epoki, natkn\u0105\u0142 si\u0119 na artyku\u0142 sponsorowany przez firm\u0119 zajmuj\u0105c\u0105 si\u0119 korespondencyjnym t\u0142umaczeniem sn\u00f3w „metod\u0105 naukow\u0105”. Autorem tekstu by\u0142 niejaki Selby, a firma mia\u0142a swoj\u0105 siedzib\u0119 w Dalkey i, co najbardziej znacz\u0105ce – nazwa firmy, to Biuro Morfeusza. Wed\u0142ug Hendersona wszystkie przes\u0142anki wskazuj\u0105, \u017ce s\u0105 to \u015blady komercyjnej dzia\u0142alno\u015bci de Selbiego.
Hatchjaw zgodzi\u0142 si\u0119 z tezami Hendersona dodaj\u0105c, \u017ce g\u0142\u00f3wnym celem de Selbiego by\u0142a archiwizacja, a nast\u0119pnie analiza fantazji sennych populacji celtyckiej, a efektem prac by\u0142o „Archiwum Angusa”.
Wed\u0142ug Krausa fragmenty wzmiankowanego „Archiwum” umieszczono w sieci pod has\u0142em „deselbiana”.<\/p>\n\n\n\n

Paradoks empiryzmu<\/h3>\n\n\n\n

Metoda empiryczna dominowa\u0142a w pracach de Selbiego, dlatego zwolennicy nazywali go Wielkim Empirykiem. Bezwarunkowo przyjmowa\u0142 naczeln\u0105 zasad\u0119 czystego empiryzmu m\u00f3wi\u0105c\u0105, \u017ce pewn\u0105 wiedz\u0119 mo\u017cna uzyska\u0107 tylko eksperymentalnie. Pewno\u015b\u0107 de Selbiego pr\u00f3bowa\u0142 podwa\u017cy\u0107 Russell wskazuj\u0105c, \u017ce empirysta powinien wykaza\u0107 si\u0119 konsekwencj\u0105 i potwierdzi\u0107 eksperymentalnie, \u017ce wiedza wynika z do\u015bwiadczenia, a to uprzednio za\u0142o\u017cy\u0142, by uzna\u0107 prawomocno\u015b\u0107 eksperymentu, co prowadzi do b\u0142\u0119dnego ko\u0142a. W odpowiedzi na zarzut Russella, de Selby zauwa\u017cy\u0142, \u017ce zasad\u0119 b\u0142\u0119dnego ko\u0142a mo\u017cna stosowa\u0107 w logice, jednak\u017ce by znalaz\u0142a zastosowanie w empiryzmie, nale\u017ca\u0142oby j\u0105 potwierdzi\u0107 eksperymentalnie, czego, zdaje si\u0119, Russell nie zrobi\u0142. „B\u0142\u0119dne ko\u0142o mo\u017ce toczy\u0107 si\u0119 po drodze logicznej, ale nie po asfalcie.” – obrazowo podsumowa\u0142 swoj\u0105 apologi\u0119 Wielki Empiryk.<\/p>\n\n\n\n

Bibliofil<\/h3>\n\n\n\n

Podobno de Selby by\u0142 na\u0142ogowym czytelnikiem, co ciekawe, nie interesowa\u0142y go dzie\u0142a naukowe, lecz wy\u0142\u0105cznie beletrystyka, a w literaturze nie poszukiwa\u0142 rozrywki czy artyzmu, ale opisu w\u0142asnych los\u00f3w. Uzna\u0142, \u017ce przy tak masowej produkcji wydawniczej, z pewno\u015bci\u0105 zosta\u0142y ju\u017c wyczerpane wszystkie mo\u017cliwe fabu\u0142y, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych cierpliwy czytelnik odnajdzie w\u0142asn\u0105 biografi\u0119. Poznanie \u017cyciowego scenariusza mia\u0142o zneutralizowa\u0107 emocje towarzysz\u0105ce \u017cyciowym niespodziankom.
To co najmniej nieporozumienie, je\u015bli nie oszczerstwo, stwierdzi\u0142 Hatchjaw, poniewa\u017c powszechnie wiadomo, \u017ce de Selby, po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie pisaniu, a czytanie uznawa\u0142 za przejaw umys\u0142owego lenistwa.
Istotnie, de Selby w og\u00f3le nie czyta\u0142, nawet swoich w\u0142asnych pism, dlatego jest uznawany za prekursora medi\u00f3w spo\u0142eczno\u015bciowych, potwierdzi\u0142 Bassett.<\/p>\n\n\n\n

Funkcja falowa<\/h3>\n\n\n\n

Zainteresowanie de Selbiego histori\u0105 bada\u0144 naukowych zaowocowa\u0142o \u015bmia\u0142\u0105 hipotez\u0105, zgodnie z kt\u00f3r\u0105 tajemnice \u015bwiata zapisane s\u0105 w staro\u017cytnym alfabecie greckim. Jako przyk\u0142ad de Selby poda\u0142 literk\u0119 psi, kt\u00f3ra oznacza funkcj\u0119 falow\u0105 w fundamentalnym r\u00f3wnaniu Schrodingera. Umiej\u0119tne zapisanie symbolu graficznego pozwala\u0142o na odczytanie jego fizycznego znaczenia, st\u0105d postulowana przez Wielkiego Balistyka konieczno\u015b\u0107 stworzenia odr\u0119bnej dziedziny nauki, nazwanej kaligrafi\u0105 empiryczn\u0105. Zapisuj\u0105c liter\u0119 psi na wiele sposob\u00f3w, de Selby odkry\u0142 odpowiedni\u0105 liczb\u0119 rozwi\u0105za\u0144 r\u00f3wnania falowego, co potwierdzi\u0142o skuteczno\u015b\u0107 metody kaligraficznej. Na pro\u015bb\u0119 Einsteina, by upubliczni\u0142 swoje odkrycia, odpowiedzia\u0142: „Kto starannie zapisze, ten \u0142atwo odczyta”. Podobno karty z kaligraficznymi zapisami de Selbiego zosta\u0142y zakupione przez ekscentrycznego kolekcjonera Bartlebootha, kt\u00f3ry zleci\u0142 ich odwzorowanie w formie puzzli. Niestety autografy de Selbiego zosta\u0142y ukryte przez wkomponowanie w uk\u0142adank\u0119 ilustruj\u0105c\u0105 s\u0142ynny obraz Wiktora Winda „Czarna limuzyna”.<\/p>\n\n\n\n

Lodowe gruzowiska<\/h3>\n\n\n\n

W jednym z nielicznych wywiad\u00f3w jakich udzieli\u0142 de Selby, zapytano go, czy czego\u015b w swoim \u017cyciu \u017ca\u0142uje. Wielki Logik odpowiedzia\u0142, \u017ce niczego nie \u017ca\u0142uje, poniewa\u017c gdyby m\u00f3g\u0142 zrobi\u0107 co\u015b inaczej, to by zrobi\u0142, a skoro tak si\u0119 nie sta\u0142o, to znaczy, \u017ce alternatywa by\u0142a pozorna i nie mog\u0142a zaistnie\u0107. St\u0105d \u015bwiadomo\u015b\u0107 b\u0142\u0119du, kt\u00f3r\u0105 nazywamy \u017calem jest logicznie, aczkolwiek nie emocjonalnie, wykluczona. Natomiast \u017cal emocjonalny spe\u0142nia pozytywn\u0105 rol\u0119, albowiem pozwala zachowa\u0107 poczucie wolno\u015bci wyboru, kt\u00f3ry bywa nietrafny, ale wydaje si\u0119, \u017ce kolejny mo\u017ce by\u0107 lepszy, co w sferze emocjonalnej nazywane jest nadziej\u0105, a w my\u015bleniu naukowym – prawdopodobie\u0144stwem sukcesu. Zar\u00f3wno nadzieja, jak i prawdopodobie\u0144stwo sukcesu stanowi\u0105 „opiaty” \u015bwiadomo\u015bci, kt\u00f3ra broni si\u0119 przed „lodowymi polami” absolutnej trze\u017awo\u015bci. Oczywi\u015bcie de Selby nie poprzesta\u0142 na rozwa\u017caniach teoretycznych i za pomoc\u0105 tzw. skrzyni wodnej, wdro\u017cy\u0142 produkcj\u0119 nalewek utrzymuj\u0105cych ludzko\u015b\u0107 w stanie odurzenia zabezpieczaj\u0105cego przed nihilistyczn\u0105 trze\u017awo\u015bci\u0105.
Tyle be\u0142kotu, by uzasadni\u0107 poci\u0105g do alkoholu! – skomentowa\u0142, jak zwykle nie\u017cyczliwie, Du Garbandier.
Wydaje si\u0119, \u017ce szanowny krytyk, zgodnie z obowi\u0105zuj\u0105cym obecnie paradygmatem, \u017ce wszystko nale\u017cy upraszcza\u0107, wybra\u0142 naj\u0142atwiejsz\u0105, by nie powiedzie\u0107 – prostack\u0105, interpretacj\u0119 z\u0142o\u017conego zjawiska jakim jest dorobek de Selbiego. – wynio\u015ble odpowiedzia\u0142 Hatchjaw.
Przeprowadzi\u0142em anliz\u0119 spektrometryczn\u0105 za pomoc\u0105 dyfuzora termoj\u0105drowego deselbia\u0144skiej nalewki nazwanej roboczo „dyspersj\u0105 kwarkowo – gluonow\u0105 nr 2,71…” uzyskuj\u0105c widma dw\u00f3ch nowych pierwiastk\u00f3w: pierwszy nazwa\u0142em imieniem Wielkiego Balistyka, a na nazw\u0119 drugiego nie mam pomys\u0142u, dlatego oczekuj\u0119 propozycji. – rzeczowo uzupe\u0142ni\u0142 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Znoszenie inwektyw<\/h3>\n\n\n\n

Prace de Selbiego bardzo cz\u0119sto spotyka\u0142y si\u0119 z niezrozumieniem i krytyk\u0105, a sam autor by\u0142 ostro atakowany przez adwersarzy. Niestety, krytyka nie zawsze ogranicza\u0142a si\u0119 do merytorycznej analizy argument\u00f3w, ale pojawia\u0142y si\u0119 r\u00f3wnie\u017c szyderstwa, a nawet inwektywy. Na agresywne zaczepki de Selby nie odpowiada\u0142, poniewa\u017c stosowa\u0142 uniwersaln\u0105 pi\u0105t\u0105 zasad\u0119 termodynamiki zwan\u0105 potocznie zasad\u0105 elastyczno\u015bci, a sprowadzaj\u0105c\u0105 si\u0119 do ust\u0119powania pod naciskiem. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce zasad\u0119 elastyczno\u015bci mo\u017cna skutecznie zastosowa\u0107 w erystyce, np.: Zarzut: jeste\u015b g\u0142upi. Potwierdzenie: zgoda, jestem g\u0142upi, ale …. skoro zauwa\u017cam w\u0142asn\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107 umys\u0142ow\u0105, to znaczy, \u017ce posiadam pewien zas\u00f3b inteligencji, co obala zarzut g\u0142upoty. Zastosowanie systemu znoszenia inwektyw pozwoli\u0142o de Selbiemu uodporni\u0107 si\u0119 na obelgi i szyderstwa nieod\u0142\u0105cznie towarzysz\u0105ce publicznej dyskusji.
Prezentowany artyku\u0142, to z pewno\u015bci\u0105 apokryf, albowiem wiadomo, \u017ce de Selby wdro\u017cy\u0142 system totalnej negacji, a wi\u0119c konsekwentnego zaprzeczania wszelkim zarzutom, a nie ich potwierdzania, co \u0142atwo mo\u017cna sprawdzi\u0107 w „Trzecim policjancie” – opus magnum deselbianistyki. – zuwa\u017cy\u0142 Bassett.
Gdy tylko pojawia\u0142y si\u0119 problemy z uzgodnieniem stanowisk, De Selby stosowa\u0142 heraklitejsk\u0105 zasad\u0119 p\u0142ynnego przechodzenia od afirmacji do negacji i na odwr\u00f3t. – stwierdzi\u0142 Le Clerque.
Wymienione regu\u0142y dyskusji nie zabezpieczaj\u0105 przed zap\u0119tleniem logicznym, mianowicie: kto\u015b przypisuje mi nierozumno\u015b\u0107, a ja podzielam tak\u0105 opini\u0119 wykazuj\u0105c si\u0119 zdolno\u015bci\u0105 do celnej autoanalizy – co jest atrybutem m\u0105dro\u015bci, a wi\u0119c po\u015brednio zaprzecza tezie o bezrozumno\u015bci – i r\u00f3wnocze\u015bnie moja akceptacja \u015bwiadczy o b\u0142\u0119dnej samoocenie, co potwierdza moj\u0105 ograniczono\u015b\u0107, z czym si\u0119 zgadzam zarazem neguj\u0105c…. – podsumowa\u0142 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Zniesienie b\u00f3lu<\/h3>\n\n\n\n

Biografowie zgodnie informuj\u0105, \u017ce de Selby cierpia\u0142 na bolesne dolegliwo\u015bci reumatyczne, kt\u00f3re nasila\u0142y si\u0119 po ka\u017cdej serii eksperyment\u00f3w zwi\u0105zanych z pr\u00f3bami rozcie\u0144czenia albo zag\u0119szczenia wody. Zabiegi medyczne przynosi\u0142y jedynie chwilow\u0105 ulg\u0119; b\u00f3le reumatyczne powraca\u0142y i utrudnia\u0142y prac\u0119 naukow\u0105. Zniecierpliwiony d\u0142ugotrwa\u0142ym leczeniem bez trwa\u0142ych rezultat\u00f3w, de Selby postanowi\u0142 radykalnie rozprawi\u0107 si\u0119 z b\u00f3lem. Zauwa\u017cy\u0142, \u017ce ubocznym efektem eksperymentu polegaj\u0105cego na przyspieszaniu cz\u0105stek kowad\u0142a w wyniku systematycznych uderze\u0144 dziesi\u0119ciofuntowym m\u0142otem, by\u0142o chwilowe zniesienie nerwob\u00f3l\u00f3w. W charakterystyczny dla siebie spos\u00f3b Empiryk powi\u0105za\u0142 zjawisko ciep\u0142a z fenomenem b\u00f3lu. Uzna\u0142 s\u0142uszno\u015b\u0107 pogl\u0105du Kripkego, \u017ce ciep\u0142o z ruchem cz\u0105steczek wi\u0105\u017ce sztywna relacja identyczno\u015bci, po prostu: ciep\u0142o to ruch cz\u0105stek. Zgodzi\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce ruch cz\u0105stek mo\u017ce wyst\u0119powa\u0107 niezale\u017cnie od tego, czy kto\u015b odczuwa ciep\u0142o (brak \u015bwiadomego obserwatora). Analogicznie przyj\u0105\u0142 materialistyczn\u0105 hipotez\u0119, \u017ce b\u00f3l to jedynie pobudzenie w\u0142\u00f3kien nerwowych, a taka stymulacja mo\u017ce pojawi\u0107 si\u0119 bez odczucia b\u00f3lu (brak \u015bwiadomo\u015bci), co prowadzi do wniosku, \u017ce wyst\u0119puje b\u00f3l bez b\u00f3lu. Na podstawie powy\u017cszych rozwa\u017ca\u0144 de Selby planowa\u0142 napisa\u0107 traktat filozoficzno-medyczny wskazuj\u0105cy spos\u00f3b likwidacji zjawiska b\u00f3lu. Dzie\u0142o to mia\u0142o u\u015bwiadomi\u0107 pacjentom, \u017ce wystarczy przekona\u0107 siebie, \u017ce nie boli, a szkodliwe pobudzenie nerw\u00f3w musi koniecznie ust\u0105pi\u0107, poniewa\u017c jest identyczne z b\u00f3lem. Niestety, nag\u0142y atak reumatoidalnego zapalenia staw\u00f3w uniemo\u017cliwi\u0142 Empirykowi napisanie traktatu antyb\u00f3lowego, a jego my\u015bli ca\u0142kowicie poch\u0142on\u0119\u0142a koncepcja wodnego raju, w kt\u00f3rym z za\u0142o\u017cenia \u017cadne b\u00f3le nie wyst\u0119puj\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Marmury<\/h3>\n\n\n\n

U\u015bwiadomienie de Selbiemu b\u0142\u0119dnego ko\u0142a czystego empiryzmu wywo\u0142a\u0142o g\u0142\u0119boki kryzys poznawczy i spowodowa\u0142o czasowe zarzucenie dzia\u0142alno\u015bci naukowej na rzecz rajskiej urbanistyki. De Selby zaproponowa\u0142, by ulice wybrukowa\u0107 marmurowymi p\u0142ytami, a na placach zbudowa\u0107 licowane marmurem baseny z centralnie umieszczonymi fontannami zasilanymi „spolaryzowan\u0105” wod\u0105. Stopnie schod\u00f3w mia\u0142y by\u0107 niezwykle szerokie, by uzyska\u0107 nachylenie 1:5, pozwalaj\u0105ce przy podej\u015bciu ujrze\u0107 zohar. Inwestycja w marmury nie mia\u0142a celu estetycznego, lecz by\u0142a kluczowym elementem ezoterycznego projektu pomy\u015blanego jako pr\u00f3ba stworzenia rajskiego mikroklimatu. Marmury zroszone py\u0142em wodnym mia\u0142y sublimowa\u0107 pozytywn\u0105 aur\u0119 umo\u017cliwiaj\u0105c\u0105 oczyszczenie „okopconych dusz \u015bmiertelnik\u00f3w”.
„Okopcony”, to by\u0142 umys\u0142 de Selbiego – skomentowa\u0142 dosadnie du Garbandier.
Sk\u0142onno\u015b\u0107 do bezpodstawnej z\u0142o\u015bliwo\u015bci, to jeden z objaw\u00f3w intelektualnego zaczadzenia. – spokojnie odpowiedzia\u0142 Hatchjaw.
Sk\u0105d de Selby zaczerpn\u0105\u0142 informacj\u0119 na temat proporcji blasku? – zapyta\u0142 Bassett.
Przypisy opracowane przez Manusa wskazuj\u0105 na „Archiwum Hypnosa”. – uzupe\u0142ni\u0142 Le Clerque.
To nie by\u0142 projekt architektoniczny, lecz fragment opisu podr\u00f3\u017cy na Atlantyd\u0119, kt\u00f3r\u0105 de Selby odby\u0142 w towarzystwie Platona; pe\u0142ny opis w Archiwum Angusa. – uzupe\u0142ni\u0142 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Dinozaury nie istnia\u0142y!<\/h3>\n\n\n\n


De Selby jako badacz nastawiony ku przysz\u0142o\u015bci niech\u0119tnie odnosi\u0142 si\u0119 do tak pospolitych kwestii jak dorobek paleontologii, ciesz\u0105cej si\u0119 od dziesi\u0119cioleci nies\u0142abn\u0105c\u0105 popularno\u015bci\u0105. Wielokrotnie nagabywany przez zwolennik\u00f3w, krytyk\u00f3w i postronnych \u0142owc\u00f3w sensacji udzieli\u0142 jednak podobno podczas jednej z telewizyjnych debat – notabene po\u015bwi\u0119conej katastrofalnemu stanowi nauki i edukacji w kraju – zaskakuj\u0105cej odpowiedzi na pytanie, co s\u0105dzi o dinozaurach.
Stwierdzi\u0107 mia\u0142 w\u00f3wczas (nagrania audycji niestety si\u0119 nie zachowa\u0142y), \u017ce dinozaury nigdy nie istnia\u0142y. To, co rzekomo dowodzi ich istnienia czyli skamienia\u0142o\u015bci, w istocie s\u0105 przypadkowymi strukturami, uk\u0142adami linii, zgrubie\u0144 i wkl\u0119\u015bni\u0119\u0107, kt\u00f3re to ludzie mieni\u0105cy si\u0119 uczonymi w swojej wyobra\u017ani przekszta\u0142cili w stwory rodem z bajki. Interpretacyjn\u0105 nieudolno\u015b\u0107 i metodologiczne niedostatki w ten spos\u00f3b zast\u0105piono „procedur\u0105 andrzejkow\u0105”, czyli doszukiwaniem si\u0119 sensu w przypadkowych strukturach. Uczony mia\u0142 te\u017c napomkn\u0105\u0107, jakoby „koncept” dinozaur\u00f3w \u015bwietnie wsp\u00f3\u0142gra\u0142 z planami finansowymi r\u00f3\u017cnych grup powi\u0105zanych z showbiznesem, turystyk\u0105 i „czarnym rynkiem” publikacji naukowych.
Le Fournier (na marginesie: zastanawiaj\u0105ce jest milczenie Du Garbandiera, Hatchjawa i Krausa) zareplikowa\u0142, og\u0142aszaj\u0105c, \u017ce stwierdzenia De Selby’ego maj\u0105 wobec dorobku paleontologii „tak\u0105 sam\u0105 si\u0142\u0119 ra\u017cenia jak pudding ci\u015bni\u0119ty w pysk Tyrannosaurusa reksia [sic!]”. W tym kontek\u015bcie uwaga Hendersona, \u017ce w dzieci\u0144stwie, wpatruj\u0105c si\u0119 w s\u0142oje drewna, zauwa\u017ca\u0142 rozmaite istoty, takie jak je\u017ce, misie, gawrony i postacie z kresk\u00f3wek, wydaje si\u0119 zupe\u0142nie nie na miejscu i s\u0142usznie zosta\u0142a przemilczana.<\/p>\n\n\n\n

Definitywna analiza spu\u015bcizny De Selby’ego metod\u0105 redukcyjn\u0105<\/h3>\n\n\n\n


Skromne rozmiary Korpusu Dzie\u0142 Wielkiego Balistyka sa odwrotnie proporcjonalne do g\u0142\u0119bi i donios\u0142o\u015bci zawartych w nich idei. Oryginalna tw\u00f3rczo\u015b\u0107 De Selby’ego obros\u0142a jednak przez lata rozlicznymi tekstami, niczym ma\u0142\u017ce pokrywaj\u0105ce kad\u0142uby statk\u00f3w wielkich odkrywc\u00f3w, co – nie ukrywajmy – zacz\u0119\u0142o spowalnia\u0107 zawsze dot\u0105d tak lotn\u0105 my\u015bl deselbia\u0144sk\u0105.
Co pocza\u0107 zatem, gdy z jednej strony nie milknie wo\u0142anie spragnionych wiedzy czerpanej wprost z czystego zdroju my\u015bli Badacza, podczas gdy z drugiej sceptycy co rusz przypuszczaj\u0105 ataki na wiarygodno\u015b\u0107 i autentyczno\u015b\u0107 spu\u015bcizny Wielkiego Dalkeyczyka?
Pr\u00f3b\u0119 rozstrzygni\u0119cia narastaj\u0105cych nieporozumie\u0144, w\u0105tpliwo\u015bci i roszcze\u0144 podj\u0105\u0142 mi\u0119dzynarodowy, interdyscyplinarny zesp\u00f3\u0142 najwybitniejszych uczonych o \u015bwiatowej renomie. Podj\u0119li oni trud zebrania wszystkich uwa\u017canych za autentyczne dzie\u0142 De Selby’ego, wzmianek, komentarzy, apokryf\u00f3w, polemik, cytat\u00f3w, wspomnie\u0144, dokument\u00f3w, falsyfikat\u00f3w etc. etc. Nast\u0119pnie z zastosowaniem narz\u0119dzi nauk humanistycznych, przyrodniczych i innych, wsparci najpot\u0119\u017cniejszymi dost\u0119pnymi maszynami numerycznymi, rozpocz\u0119li \u017cmudny proces destylacji (a niekiedy i ekstrakcji) czystej my\u015bli deselbia\u0144skiej ze zgromadzonego materia\u0142u. Ka\u017cd\u0105 struktur\u0119 poddano analizie kombinatorycznej, eliminatio codicum descriptorum, uj\u0119to w stemmy Lachmanna, obejrzano z perspektywy Albertiego, sformalizowano metodami Proppa i logicznego forsingu, zdetonowano bomb\u0105 Rejewskiego, sprawdzono testem Turinga, stosuj\u0105c przy tym regu\u0142\u0119 dwunastu krok\u00f3w, okraszon\u0105 klasyczn\u0105 metod\u0105 pilpul – by wymieni\u0107 niekt\u00f3re tylko etapy procedury*.
Nieocenionego wsparcia udzieli\u0142y temu przedsi\u0119wzi\u0119ciu organizacje mi\u0119dzynarodowe, kt\u00f3re zaapelowa\u0142y o wstrzymanie na czas bada\u0144 wszelkich komentarzy i nawi\u0105za\u0144 do dzie\u0142a De Selby’ego. Narody Zjednoczone do dyspozycji uczonych w tym celu odda\u0142y specjalny kontyngent si\u0142 pokojowych, kt\u00f3ry mia\u0142 za zadanie niezw\u0142ocznie reagowa\u0107 na jakiekolwiek przypadki narusze\u0144 warunk\u00f3w laboratoryjnych, uniemo\u017cliwiaj\u0105cych rzetelne i spokojne kontynuowanie bada\u0144.
Jak dowiadujemy si\u0119 z przeciek\u00f3w ujawniaj\u0105cych zarys wst\u0119pnych szkic\u00f3w roboczego projektu raportu ko\u0144cowego, \u00f3w powszechny i godny podziwu wysi\u0142ek ca\u0142ej ludzko\u015bci przyni\u00f3s\u0142 tyle\u017c zaskakuj\u0105cy, co przewidywalny rezultat. Ot\u00f3\u017c jedyny, z du\u017c\u0105 doz\u0105 prawdopodobie\u0144stwa absolutnie pewny tekst pochodz\u0105cy od De Selby’ego – jak g\u0142osi raport – „jest r\u00f3wnoznaczny z werbaln\u0105 realizacj\u0105 Zasady Starego Mathersa”.
W jednym z pierwszych komentarzy na Twitterze – pomimo \u017ce wspomniany wy\u017cej zakaz nie zosta\u0142 jak dot\u0105d zniesiony – u\u017cytkownik podpisany jako „Kraus” stwierdzi\u0142 kr\u00f3tko: „Q.E.D. „.
(*Opis metodologii patrz: R. Bod, Historia humanistyki. Zapomniane nauki, t\u0142um. R. Pucek, Warszawa 2013; A. N. Whitehead, B. Russell, Principia mathematica, t. 1-4, Cambridge 1910-?; Egzamin gimnazjalny dla opornych – nauki przyrodnicze, wyd. Manus i Wsp\u00f3lnicy, [bmw., bdw]).<\/p>\n\n\n\n

Logika \u017cywieniowa<\/h3>\n\n\n\n

Stosuj\u0105c si\u0119 do uwag J\u00f3zefa Boche\u0144skiego, de Selby postanowi\u0142 opracowa\u0107 logik\u0119 ka\u017cdej dziedziny ludzkiej aktywno\u015bci. Z uwagi na ponadczasow\u0105 aktualno\u015b\u0107, Wielki Dietetyk rozpocz\u0105\u0142 od problematyki zdrowego od\u017cywiania. Jako zadeklarowany empiryk rozpocz\u0105\u0142 swoje badania w ekskluzywnej restauracji, gdzie zam\u00f3wi\u0142 wykwintne potrawy oraz najdro\u017csze alkohole, rzekomo wspomagaj\u0105ce trawienie. Pr\u00f3ba zignorowania wysokiego rachunku, jako pomijalnego ubocznego efektu eksperymentu, nie znalaz\u0142a zrozumienia u w\u0142a\u015bciciela restauracji, co skutkowa\u0142o interwencj\u0105 policji, nast\u0119pnie spraw\u0105 s\u0105dow\u0105 i ostatecznie wysok\u0105 grzywn\u0105. Po fiasku do\u015bwiadcze\u0144 restauracyjnych, de Selby ograniczy\u0142 si\u0119 do pub\u00f3w, gdzie przy kuflu ciemnego mocarnego ch\u0119tnie opowiada\u0142 o swoich eksperymentach dietetycznych. Planowany traktakt „Logika \u017cywieniowa” najprawdopodobiej nigdy nie powsta\u0142. Jam Casey, towarzysz biesiad Badacza, przypomnia\u0142 sobie jedynie kilka tez dietetycznych g\u0142oszonych przez de Selbiego:
1) nie nale\u017cy je\u015b\u0107 owoc\u00f3w i warzyw ze sk\u00f3rk\u0105 czy \u0142upin\u0105; po to powsta\u0142a os\u0142ona, by chroni\u0107 i odstrasza\u0107, a wi\u0119c jest twarda i niestrawna (nie zjadamy opakowania!);
2) niesmaczne jest niejadalne, poniewa\u017c istot\u0105 zmys\u0142u smaku jest ocena jako\u015bci po\u017cywienia;
3) sztuczne sk\u0142adniki z definicji nie przystaj\u0105 do naturalnych i wywo\u0142uj\u0105 organiczne podra\u017cnienia.
Hatchjaw twierdzi, \u017ce wymienione regu\u0142y stanowi\u0105 ezoteryczne stopnie poznania, wyra\u017cone alegorycznie, by zabezpieczy\u0107 je przed profanami takimi jak Garbandier, kt\u00f3ry promuje spo\u017cywanie ziemniak\u00f3w w sk\u00f3rkach, co jest karygodne pod wzgl\u0119dem smakowym i logicznym!
Wyniki standaryzowanych test\u00f3w zmys\u0142owych wskazuj\u0105, \u017ce odczucia smakowe de Selbiego znacz\u0105co uaktywnia\u0142y si\u0119 jedynie w przypadku produkt\u00f3w zawieraj\u0105cych „wod\u0119 \u017cycia”, natomiast by\u0142y zupe\u0142nie oboj\u0119tne na ziemniaki – uzupe\u0142ni\u0142 Le Clerque.<\/p>\n\n\n\n

Formalizacja zupe\u0142na<\/h3>\n\n\n\n

Ekologiczny parowy komputer zwany „skrzyni\u0105 wodn\u0105” zosta\u0142 wykorzystany przez de Selbiego do przeprowadzenia totalnej formalizacji ca\u0142ej dost\u0119pnej wiedzy. Program formalizuj\u0105cy sprowadza\u0142 dowolne zagadnienie naukowe do algorytmu syrakuza\u0144skiego w liczbach naturalnych z wynikiem pomniejszonym o jeden.<\/p>\n\n\n\n

Dlaczego<\/h3>\n\n\n\n

Gor\u0105ca dyskusja na temat tragicznych lat nieurodzaju na Wyspie, zmusi\u0142a de Selbiego do opuszczenia Wysokiego Zamku i w\u0142\u0105czenia si\u0119 do powszechnej debaty. Pocz\u0105tkowo zaproponowa\u0142 kilka ulepsze\u0144 agrotechnicznych opisanych potem w prze\u0142omowym „Albumie wiejskim”. Nast\u0119pnie przyst\u0105pi\u0142 do „rozprawy z domoros\u0142ymi filozofami”. Szczeg\u00f3lnie zirytowa\u0142y go pytania dlaczego Stw\u00f3rca dopuszcza do takich nieszcz\u0119\u015b\u0107; uzna\u0142 je za absurdalne pod wzgl\u0119dem logicznym.
Wierz\u0105cy zak\u0142ada, \u017ce niedoskona\u0142e stworzenie nie jest to\u017csame z doskona\u0142ym Stw\u00f3rc\u0105, a zatem nie mo\u017ce uzurpowa\u0107 sobie prawa do uzyskania Boskiej wiedzy. Domaganie si\u0119 wyja\u015bnienia dlaczego \u015bwiat jest niedoskona\u0142y, a stworzenia cierpi\u0105, jest pr\u00f3b\u0105 postawienia si\u0119 na miejscu Najwy\u017cszego, co jest sprzeczne z religijnym aksjomatem hierarchii byt\u00f3w.
Ateista w swoim \u015bwiatopogl\u0105dzie naukowym przyjmuje aksjomat przypadkowo\u015bci \u015bwiata, poniewa\u017c uznanie przyczynowo\u015bci prowadzi\u0142oby do akceptacji uporz\u0105dkowania, a st\u0105d ju\u017c tylko krok do praprzyczyny, kt\u00f3r\u0105 \u0142atwo uto\u017csami\u0107 ze Stw\u00f3rc\u0105. Przypadkowo\u015b\u0107 nie neguje lokalnych uporz\u0105dkowa\u0144 i nie wymaga praprzyczyny, jednak r\u00f3wnocze\u015bnie eliminuje z nauki pytanie zawieraj\u0105ce zaimek „dlaczego”, kt\u00f3re w swoim znaczeniu zak\u0142ada przyczynowo\u015b\u0107. Ostatecznie ateista mo\u017ce pyta\u0107 jaki jest \u015bwiat, ale nie – dlaczego jest taki, a nie inny.
Pytania o przyczyn\u0119 w kontek\u015bcie niedoskona\u0142o\u015bci \u015bwiata nie nale\u017c\u0105 do dyskursu teologii czy filozofii, ale funkcjonuj\u0105 w j\u0119zyku emocji i s\u0142u\u017c\u0105 wyra\u017caniu \u017calu lub wsp\u00f3\u0142czucia, czy r\u00f3wnie\u017c pretensji wobec stanu rzeczy. W takim przypadku s\u0142owo „dlaczego” pe\u0142ni funkcj\u0119 emocjonalnego wykrzyknika, a nie pytania.
Ostatecznie de Selby postanowi\u0142 zaprzesta\u0107 stosowania s\u0142owa „dlaczego”, a zasad\u0119 t\u0119 wprowadzi\u0142 do metodologii „nauki potencjalnej”.
– Dlaczego Manus publikuje jakie\u015b niedorzeczne rozwa\u017cania tego filozoficznego, a mo\u017ce i faktycznego, analfabety, jakim ewidentnie by\u0142 de Selby? – arogancko zapyta\u0142 Garbandier.
– Zapytajmy raczej dlaczego szanowny pan Garbandier tak uporczywie i z\u0142o\u015bliwie atakuje de Selbiego; czy nie jest to wyraz frustracji wynikaj\u0105cej z braku samodzielnych osi\u0105gni\u0119\u0107 szko\u0142y krytyki politycznej Du Garbandiera? – ripostowa\u0142 w spos\u00f3b wyj\u0105tkowo umiarkowany – Hatchjaw.
– Wypowiedzi obu antagonist\u00f3w doskonale wpisuj\u0105 si\u0119 w obowi\u0105zuj\u0105c\u0105 obecnie liberaln\u0105 metod\u0119 krytyczn\u0105 polegaj\u0105c\u0105 na ignorowaniu problemu, a koncentrowaniu si\u0119 na inwektywach. Ponadto obaj panowie zastosowali s\u0142owo niedopuszczalne w deselbia\u0144skim systemie nauki potencjalnej, co dyskwalifikuje powy\u017csze wypowiedzi. – podsumowa\u0142 polemik\u0119 Bassett.
– Algorytmiczny Sieciowy Inkwizytor (ASI) selekcjonuje wszystkie pytania i odpowiedzi, nast\u0119pnie umieszcza je w roz\u0142\u0105cznych zbiorach, do kt\u00f3rych maj\u0105 dost\u0119p jedynie zwolennicy danej narracji. – zako\u0144czy\u0142 enigmatycznie Kraus.<\/p>\n\n\n\n

JA nie jestem zaimkiem<\/h3>\n\n\n\n

W okresie stosowania zasad nauki potencjalnej de Selby zaprzesta\u0142 stosowania „fa\u0142szywego” zaimka „ja”, poniewa\u017c ten „rzekomy zaimek” nie zast\u0119puje nazwy lub opisu nazwy, lecz wprowadza „pok\u0105tnego narratora”, kt\u00f3ry stawia si\u0119 ponad podmiotem wypowiedzi. Zdanie „Kraus m\u00f3wi” nie daje si\u0119 zast\u0105pi\u0107 przez „ja m\u00f3wi\u0119”, a nawet wymy\u015blna forma „Ja – Kraus m\u00f3wi\u0119” nie wydaje si\u0119 znaczeniowo to\u017csama z „ja m\u00f3wi\u0119”. Je\u015bli precyzuj\u0119, \u017ce ja jestem Krausem, kt\u00f3ry m\u00f3wi, to pozorny zaimek „ja” odlatuje gdzie\u015b na orbit\u0119 i spogl\u0105da z g\u00f3ry na be\u0142kocz\u0105cego Krausa pozostaj\u0105cego na Ziemi, gdzie niepostrze\u017cenie „ja” zamienia si\u0119 w „on”. Podsumowuj\u0105c: s\u0142owo „ja” nie zast\u0119puje, a wi\u0119c nie spe\u0142nia definicji zaimka; zatem nie jest zaimkiem. Ostatecznie de Selby postanowi\u0142 m\u00f3wi\u0107 o sobie pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 wy\u0142\u0105cznie zaimkiem „on” (odrzuci\u0142 form\u0119 „ty”, bo „to niegrzeczne” oraz „mistrzu” jako „nieskromne”).
Ewidentny apokryf! – przecie\u017c wiadomo, \u017ce „niegrzeczny” i „nieskromny” nie nale\u017c\u0105 do s\u0142ownika etyki potencjalnej de Selbiego – celnie skomentowa\u0142 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Duch – trup<\/h3>\n\n\n\n

Ignorowanie przez de Selbiego w\u0142asnego odbicia w lustrze nie \u015bwiadczy\u0142o o braku samo\u015bwiadomo\u015bci, lecz by\u0142o zaplanowanym eksperymentem maj\u0105cym na celu „przy\u0142apanie duszy”, kt\u00f3ra wed\u0142ug Badacza mo\u017ce pomyli\u0107 \u015bwiat idei z lustrzanym odbiciem i „wpa\u015b\u0107 w pu\u0142apk\u0119 zwierciad\u0142a”. Fiasko lustrzanego eksperymentu sk\u0142oni\u0142o Badacza do analizy logicznej problemu separacji duszy od cia\u0142a. Pr\u00f3ba wyabstrahowania z umys\u0142u element\u00f3w czysto duchowych nie powi\u0105zanych z cielesno\u015bci\u0105 nie powiod\u0142a si\u0119, bo nawet poj\u0119cia matematyczne s\u0105 wypowiadane czy wyra\u017cane zmys\u0142owo i materialnie. Konkluzja de Selbiego, \u017ce duch jest nierozerwalnie zwi\u0105zany z cia\u0142em spowodowa\u0142a gor\u0105c\u0105 polemik\u0119 z Platonem, kt\u00f3ry obstawa\u0142 przy koncepcji po\u015bmiertnego uwolnienia duszy i jej powrotu do doskona\u0142ego \u015bwiata idei. De Selby odpowiedzia\u0142, \u017ce „nie ma odbicia bez cia\u0142a, a duch bez do\u015bwiadczenia cia\u0142a jest „niemow\u0105”, i zako\u0144czy\u0142 zagadkowo: „Duch jest odbiciem cia\u0142a w zwierciadle \u015bwiadomo\u015bci”.
Przypisywanie ostatniej sentencji de Selbiemu jest jawnym fa\u0142szerstwem Manusa, kt\u00f3ry kolekcjonowa\u0142 wszelkie niejasne i pokr\u0119tne wypowiedzi niepotrzebnie zape\u0142niaj\u0105c nimi archiwum Angusa, skomentowa\u0142 Hatchjaw.
Zgadzam si\u0119 z Hatchjawem, poniewa\u017c Empiryk stara\u0142 si\u0119 nie „mno\u017cy\u0107 byt\u00f3w ponad potrzeb\u0119” i raczej uto\u017csamia\u0142 \u015bwiadomo\u015b\u0107 z duchem, potwierdzi\u0142 Bassett.
Balistykowi nie chodzi\u0142o o materializowanie ducha, ale wskazanie, \u017ce duch odnosi si\u0119 do do\u015bwiadczenia cia\u0142a, \u017ce \u015bwiadomo\u015b\u0107 wyra\u017ca j\u0119zykiem zmys\u0142owym nawet poj\u0119cia abstrakcyjne, uzupe\u0142ni\u0142 Henderson.
Po\u015bmiertne bytowanie ducha w ciele przemienionym, w kt\u00f3rym cielesno\u015b\u0107 odmieniona jest duchem cia\u0142a, a nie jego ziemsk\u0105 materi\u0105; czyli s\u0142ynny „duch – trup” Juliusza S\u0142owackiego – to jedna z wielu koncepcji, kt\u00f3re badacz rozwa\u017ca\u0142 w zaginionej rozprawie „Ostatnia godzina”, doda\u0142 Kraus.
To jaka\u015b epidemia taniego mistycyzmu! – zaprotestow\u0142 Du Garbandier. Racjonalny duch rozumu przenika \u015bwi\u0119t\u0105 materi\u0119 \u015bwiata, kt\u00f3ra podlegaj\u0105c nieuchronnemu prawu post\u0119pu emanuje absolutn\u0105 pewno\u015bci\u0105 przykaza\u0144 racjonalno\u015bci wyra\u017canych przez nieomylnych kap\u0142an\u00f3w kultu post\u0119powego liberalnego racjonalizmu – zako\u0144czy\u0142 dyskusj\u0119 Garbandier blokuj\u0105c swoim przedm\u00f3wcom dost\u0119p do forum.<\/p>\n\n\n\n

Generalizacja<\/h3>\n\n\n\n

Nadmierna koncentracja na szczeg\u00f3\u0142ach oraz programowe unikanie syntez, to powtarzaj\u0105ce si\u0119 zarzuty wobec dokona\u0144 naukowych de Selbiego. Na pytanie dlaczego nie tworzy w\u0142asnego systemu, Wielki Balistyk odpowiedzia\u0142: „Budowanie wie\u017cy Babel pozostawiam profesjonalistom”. Henderson stwierdzi\u0142, \u017ce w pozytywistycznym okresie tzw. „nauki potencjalnej”, Empiryk zaprzesta\u0142 stosowania wszelkich uog\u00f3lnie\u0144, st\u0105d brak w jego pismach takich s\u0142\u00f3w, jak zawsze, wszyscy, ka\u017cdy… De Selby by\u0142 przekonany, \u017ce nale\u017cy unika\u0107 uog\u00f3lnie\u0144, kt\u00f3re prowadz\u0105 do b\u0142\u0119d\u00f3w etycznych lub paradoks\u00f3w logicznych. Potwierdzeniem tezy de Selbiego mia\u0142 by\u0107, znany ju\u017c w staro\u017cytno\u015bci, paradoks k\u0142amcy: „Wszyscy Krete\u0144czycy to k\u0142amcy, powiedzia\u0142 Krete\u0144czyk”. Od razu widoczny jest b\u0142\u0105d etyczny, poniewa\u017c nikt nie przebada\u0142 wszystkich mieszka\u0144c\u00f3w Krety pod wzgl\u0119dem prawdom\u00f3wno\u015bci, st\u0105d nieuprawnione jest stwierdzenie, \u017ce wszyscy Krete\u0144czycy k\u0142ami\u0105, a je\u015bli nawet k\u0142ami\u0105 to na pewno nie zawsze, bo nie mogliby funkcjonowa\u0107 jako spo\u0142eczno\u015b\u0107. Analiza logiczna prowadzi do paradoksu nazywanego przez de Selbiego zap\u0119tleniem logicznym, bo je\u015bli Krete\u0144czyk sk\u0142ama\u0142, to potwierdzi\u0142 swoj\u0105 tez\u0119, a je\u015bli powiedzia\u0142 prawd\u0119, to jej zaprzeczy\u0142. B\u0142\u0119dy etyczne s\u0105 naganne, poniewa\u017c obra\u017caj\u0105 i niesprawiedliwie pi\u0119tnuj\u0105, natomiast zap\u0119tlenia logiczne wskazuj\u0105 na brak precyzji j\u0119zyka potocznego, co mo\u017ce by\u0107 inspiruj\u0105ce w badaniach dotycz\u0105cych funkcjonowania umys\u0142u.
Czy twierdzenie m\u00f3wi\u0105ce, \u017ce generalizacja jest \u017ar\u00f3d\u0142em wszelkich nieporozumie\u0144 i paradoks\u00f3w, jest generalizacj\u0105? – podst\u0119pnie zapyta\u0142 Garbandier.
Pytanie pana Garbandiera w istocie inspiruje do bada\u0144 nad funkcjonowaniem umys\u0142u, a szczeg\u00f3lnie tego konkretnego, prawdopodobnie od dawna tkwi\u0105cego w z\u0142o\u015bliwym zap\u0119tleniu. – odpowiedzia\u0142 Hatchjaw.
Sokratejskie uto\u017csamienie z\u0142a z g\u0142upot\u0105 mog\u0142oby stanowi\u0107 syntez\u0119 etyczno-logiczn\u0105 rozwa\u017ca\u0144 Hendersona na temat rzekomych tez de Selbiego wyprowadzonych w\u0142a\u015bciwie z jednego jedynego pewnego cytatu (patrz: „Definitywna analiza spu\u015bcizny De Selby’ego metod\u0105 redukcyjn\u0105”). – stwierdzi\u0142 Bassett.<\/p>\n\n\n\n

Paradoks mapy<\/h3>\n\n\n\n

W Archiwum Hypnosa odnaleziono notatk\u0119 nieznanego badacza korespondencji Cimrmana z de Selbym, na podstawie kt\u00f3rej Manus zrekonstruowa\u0142 tre\u015b\u0107 zaginionego listu odnosz\u0105cego si\u0119 do paradoksu „regu\u0142y” postulowanego przez Ludwiga Wittgensteina. W rzeczonym li\u015bcie Cimrman cytowa\u0142 Miroslava Holuba powo\u0142uj\u0105cego si\u0119 na Alberta Szent-Gyorgyi, kt\u00f3ry opowiedzia\u0142 niezwyk\u0142\u0105 histori\u0119 z okresu Wielkiej Wojny: patrol zwiadowczy zagubi\u0142 si\u0119 w za\u015bnie\u017conych Alpach i wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce jest ostatecznie stracony, jednak po trzech dniach szcz\u0119\u015bliwie powr\u00f3ci\u0142 kieruj\u0105c si\u0119 map\u0105, kt\u00f3r\u0105 odnalaz\u0142 w swoim plecaku jeden z \u017co\u0142nierzy, lecz po powrocie okaza\u0142o si\u0119, \u017ce by\u0142a to mapa Pirenej\u00f3w. Anonimowy autor notatki stwierdzi\u0142, \u017ce \u017co\u0142nierzem, kt\u00f3ry uratowa\u0142 oddzia\u0142 by\u0142 Ludwig Wittgenstein. W\u0142a\u015bnie to wydarzenie mia\u0142o zainspirowa\u0107 Wittgensteina do sformu\u0142owania znanego paradoksu: „regu\u0142a nie wyznacza sposobu dzia\u0142ania, bo ka\u017cdy spos\u00f3b dzia\u0142ania da si\u0119 z ni\u0105 uzgodni\u0107”.
– Plecaki zosta\u0142y porzucone w drugim dniu b\u0142\u0105dzenia, a skrawek mapy s\u0142u\u017cy\u0142 jako ocieplacz i zosta\u0142 odnaleziony podczas usuwania \u015bniegu z but\u00f3w. – uzupe\u0142ni\u0142 Bassett.
– Wittgenstein nie m\u00f3g\u0142 uczestniczy\u0107 w tym incydencie, albowiem wcze\u015bniej dosta\u0142 si\u0119 do niewoli. – zaoponowa\u0142 Le Clerque.
-Wszystko si\u0119 zgadza panie Le Clerque, poniewa\u017c to podczas ucieczki z obozu jenieckiego, Wittgenstein wraz z grup\u0105 \u017co\u0142nierzy przedziera\u0142 si\u0119 przez pola lodowe. Przemarzni\u0119ci i skrajnie wyczerpani uciekinierzy zostali uratowani przez patrol dowodzony przez bohatera dw\u00f3ch wojen \u015bwiatowych Stanis\u0142awa Maczka. Podobno opowie\u015b\u0107 o niew\u0142a\u015bciwej mapie wskazuj\u0105cej w\u0142a\u015bciw\u0105 drog\u0119 by\u0142a parafraz\u0105 starego midrasza czy przypowie\u015bci popularnej na Kresach, zatem istnieje mo\u017cliwo\u015b\u0107, \u017ce zosta\u0142a przekazana Wittgensteinowi przez Maczka, kt\u00f3ry uko\u0144czy\u0142 gimnazjum w Drohobyczu. – doda\u0142 Kraus.
– Obawiam si\u0119, \u017ce Krausa ponios\u0142a fantazja. Z kalendarium wynika, \u017ce Flann O’Brien wys\u0142a\u0142 De Selbiego do sanatorium „Pod klepsydr\u0105” Brunona Schulza dopiero w sierpniu, kiedy Maczek by\u0142 ju\u017c na wakacjach, zatem nie m\u00f3g\u0142 pom\u00f3c Empirykowi w poszukiwaniach mitycznej mapy za\u015bwiat\u00f3w odnalezionej potem na suficie posterunku. – oznajmi\u0142 Hatchjaw.
– Dyskusja jest bezprzedmiotowa, poniewa\u017c ca\u0142a ta opowie\u015b\u0107 to wymys\u0142y tego laika Manusa.- autorytatywnie orzek\u0142 Du Garbandier.
– Podstawowa regu\u0142a wypowiedzi Du Garbandiera to: z\u0142o\u015bliwie nie na temat. – zauwa\u017cy\u0142 Hatchjaw.
– Paradoks nierespektowania regu\u0142 jest jawnie stosowany w dyskusjach, gdzie od oponenta wymaga si\u0119 stosowania zasad, a od siebie jedynie skuteczno\u015bci. – doda\u0142 Henderson.<\/p>\n\n\n\n

Wodolecznictwo<\/h3>\n\n\n\n

De Selby przekonany o zdrowotnych w\u0142a\u015bciwo\u015bciach wody – „wodnej omnipotencji” – nawi\u0105za\u0142 korespondencj\u0119 z doktorem Schnitzerem, kt\u00f3ry opracowa\u0142 nowatorskie metody hydrolecznictwa. Doktor Schnitzer zorganizowa\u0142 w Cieplicach (Warnsdorfie) sympozjum dotycz\u0105ce leczniczych przymiot\u00f3w wody. Na konferencj\u0119 zaproszono s\u0142awy europejskiej hydronauki, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych znale\u017ali si\u0119 Cimrman, de Selby, Freud, Hegel oraz Heraklit z Efezu. Uczestnicy sympozjum wspominaj\u0105, \u017ce w pokazach na basenie uczestniczy\u0142 specjalista od bezpiecze\u0144stwa i higieny pracy Franz Kafka.
W panelu eksperymentalnym de Selby demonstrowa\u0142 rozliczne zastosowania skrzyni wodnej, mi\u0119dzy innymi: wytwarzanie sztucznej t\u0119czy w ba\u0144kach mydlanych, skraplanie mg\u0142y osiadaj\u0105cej na szk\u0142ach okular\u00f3w, „osuszanie” rozpraw filozoficznych (z wielotomowego dzie\u0142a Hegla pozosta\u0142a wysuszona na wi\u00f3r rozpadaj\u0105ca si\u0119 w palcach karteczka), zamra\u017canie i sublimacja czasu oraz najpopularniejsze w\u015br\u00f3d uczestnik\u00f3w – mieszanie i konsumpcja darmowych drink\u00f3w!
Cimrman w ramach bada\u0144 etnograficznych codziennie aktywnie uczestniczy\u0142 w lokalnym obyczaju przesiadywania w piwiarni do trzeciej stra\u017cy nocnej i osuszaniu niezliczonej ilo\u015bci kufl\u00f3w piwa. Podczas wyczerpuj\u0105cych bada\u0144 Cimrman zapami\u0119tywa\u0142 anegdoty opowiadane przez bywalc\u00f3w piwiarni, kt\u00f3re nast\u0119pnego dnia, przy podwieczorku, referowa\u0142 Freudowi. Podobno w\u0142a\u015bnie sprawozdania Cimrmana sta\u0142y si\u0119 podstawowym materia\u0142em empirycznym pozwalaj\u0105cym Freudowi stworzy\u0107 system analizy psychologicznej.
Kulminacyjny punktem sympozjum mia\u0142 by\u0107 eksperyment po\u0142\u0105czenia wody z ogniem zapowiedziany przez Heraklita i przygotowywany przez jego asystenta – Hegla. Niestety do prze\u0142omowej syntezy nie dopu\u015bci\u0142 inspektor do spraw bezpiecze\u0144stwa – Franz Kafka. Sytuacj\u0119 za\u0142agodzi\u0142 de Selby serwuj\u0105c uczestnikom panelu p\u0142on\u0105ce drinki. Permanentnie niezadowolony Heraklit popijaj\u0105c z niesmakiem drinka zam\u0119cza\u0142 kuracjuszy dziwacznymi zagadkami, kt\u00f3re skrz\u0119tnie notowa\u0142 Hegel, by potem zawik\u0142a\u0107 je w swoim prze\u0142omowym dziele.<\/p>\n\n\n\n

Szko\u0142a deselbia\u0144ska<\/h3>\n\n\n\n

De Selby przyjmuje na siebie odpowiedzialno\u015b\u0107 za g\u0142upot\u0119 \u015bwiata i postuluje, by wszelkie absurdalne pomys\u0142y zosta\u0142y zaliczone do szko\u0142y deselbia\u0144skiej. W ten spos\u00f3b zamierza zidentyfikowa\u0107 i zmagazynowa\u0107 ca\u0142\u0105 g\u0142upot\u0119 intelektualn\u0105, a potem j\u0105 anihilowa\u0107 za pomoc\u0105 skrzyni wodnej – pierwszej hydraulicznej niszczarki o nap\u0119dzie parowym.<\/p>\n\n\n\n

Uniesienie<\/h3>\n\n\n\n

Kwerenda przeprowadzona przez Manusa w Archiwum Hypnosa nie przynios\u0142a zbyt wielu informacji na temat tajemniczej wyprawy de Selbiego na pok\u0142adzie Nautilusa. Odnaleziona wst\u0119pna umowa dotyczy\u0142a dostarczenia przez de Selbiego kapitanowi Nemo urz\u0105dzenia do produkcji „wzmocnionej” mieszanki tlenowej pozwalaj\u0105cej na d\u0142ugotrwa\u0142e przebywanie pod wod\u0105. Aparat nazwany „skrzyni\u0105 wodn\u0105” mia\u0142 by\u0107 wykorzystany podczas rejsu badawczego w poszukiwaniu Atlantydy. Nie ma bezpo\u015bredniego potwierdzenia realizacji kontraktu, jednak\u017ce porywaj\u0105cy opis zatopionego marmurowego miasta zamieszczony w „Z\u0142otych godzinach” jest uznawany przez epigon\u00f3w za relacj\u0119 z podwodnego rekonesansu w ruinach Atlantydy. Jednak krytyczni badacze wskazuj\u0105, \u017ce „Z\u0142ote godziny” nale\u017c\u0105 do beletrystycznej cz\u0119\u015bci dorobku Wielkiego Balistyka, a zatem opis zatopionego miasta jest fikcj\u0105 literack\u0105; „zreszt\u0105 bardzo niskich lot\u00f3w”- jak ocenia du Garbandier. Natomiast Hatchjaw stwierdza, \u017ce tekst deszyfrowany z jedynej ocalonej z po\u017caru stronicy autografu „Ksi\u0119gi” de Selbiego, stanowi sprawozdanie z oddzia\u0142ywania specjalnej mieszanki gazowej, kt\u00f3ra wcale nie s\u0142u\u017cy\u0142a d\u0142ugotrwa\u0142emu nurkowaniu, lecz przenosi\u0142a w inny wymiar egzystencji: „… zanika s\u0142uch, wzrok, odczucie miejsca … nap\u0142ywa rado\u015b\u0107 i pojednanie … trwa … spokojnie … powoli odp\u0142ywa … powraca miejsce i zmys\u0142y …”. Kraus potwierdza ustalenia Hatchjawa co do tre\u015bci zachowanego autografu, jednak jako przyczyn\u0119 odmiennego stanu \u015bwiadomo\u015bci podaje przedawkowanie eksperymentalnej nalewki „pewny odlot”. Zwykle doskonale poinformowany Harold Brage kwestionuje wcze\u015bniejsze ustalenia wskazuj\u0105c, \u017ce nigdy nie napisana „Ksi\u0119ga” nie mog\u0142a by\u0107 deszyfrowana.<\/p>\n\n\n\n

Parytet<\/h3>\n\n\n\n

Znana profesorka A.Lamont specjalizuj\u0105ca si\u0119 w poszukiwaniu celtyckich \u015blad\u00f3w w literaturze kobiecej, ustali\u0142a, \u017ce w latach dwudziestych, ciemnej epoce nier\u00f3wno\u015bci p\u0142ci, pseudonimem „de Selby” pos\u0142ugiwa\u0142a si\u0119 \u015bwiatowej s\u0142awy artystka, prekursorka tzw. zdarze\u0144 artystycznych B. Furriskey, kt\u00f3ra \u00f3w wczesny okres swej tw\u00f3rczo\u015bci nazwa\u0142a w pami\u0119tnikach „deselbia\u0144skim”. Artystka publikowa\u0142a w\u00f3wczas pseudonaukowe artyku\u0142y oraz organizowa\u0142a pokazy dziwacznych wielofunkcyjnych aparat\u00f3w. By\u0142a to prowokacja artystyczna maj\u0105ca na celu „o\u015bmieszenie wszystkich tych absurdalnych pomys\u0142\u00f3w oderwanej od reali\u00f3w zatrutej abstrakcj\u0105 m\u0119skiej mentalno\u015bci i zawstydzenie tych wszystkich facet\u00f3w co to nie maj\u0105 czasu naprawi\u0107 ciekn\u0105cego kranu, a marz\u0105 o locie na Ksi\u0119\u017cyc!”.
Biografka performerki, pani C.Shanahan odkry\u0142a, \u017ce nazwisko Furriskey by\u0142o kryptonimem niejakiej D.Selby – prekursorki literatury feministycznej na po\u0142udniowym wybrze\u017cu, ponadto okaza\u0142o si\u0119, \u017ce w\u0142a\u015bnie Furriskey by\u0142a bohaterk\u0105 jej kultowej powie\u015bci – „W\u0142asne M3”.
Sugestia Hendersona, jakoby D.Selby mog\u0142a by\u0107 siostr\u0105 bli\u017aniaczk\u0105 znanego poszukiwacza omnium – de Selbiego, zosta\u0142a zdecydowanie odrzucona przez Towarzystwo Krytyki Feministycznej. Komisja Nadzwyczajna przy TKF definitywnie orzek\u0142a, \u017ce D.Selby publikowa\u0142a „deselbiana” w sieci, by wykaza\u0107, \u017ce potrafi podrobi\u0107 ten „\u017ca\u0142osny i nieudolny styl m\u0119skich imaginacji”.<\/p>\n\n\n\n

Biblioman<\/h3>\n\n\n\n

Zatrwa\u017caj\u0105cy raport na temat stanu czytelnictwa spowodowa\u0142 reakcj\u0119 zrzeszenia wydawc\u00f3w, kt\u00f3re ufundowa\u0142o wysok\u0105 nagrod\u0119 dla os\u00f3b lub organizacji promuj\u0105cych zami\u0142owanie do lektur. Akcja obj\u0119\u0142a nie tylko Wyspy, ale r\u00f3wnie\u017c Kontynent, gdzie problemem zaj\u0119\u0142a si\u0119 Komisja wytwarzaj\u0105c setki Dyrektyw i tysi\u0105ce Zalece\u0144, kt\u00f3rych nikt nie przeczyta\u0142, co wzmocni\u0142o tendencj\u0119 spadkow\u0105 czytelnictwa. Pewne kr\u00f3tkotrwa\u0142e efekty przynios\u0142a akcja promowania lektur przez osoby popularne, jednak publiczno\u015b\u0107 szybko zorientowa\u0142a si\u0119, \u017ce celebryci traktuj\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 jak kolejny modny gad\u017cet, kt\u00f3remu w\u0142a\u015bnie oni dodaj\u0105 blasku. Liberalni politycy i intelektuali\u015bci zgodnie orzekli, \u017ce za\u0142amanie czytelnictwa stanowi nieodwracalny efekt rozwoju multimedi\u00f3w i ostatecznie potwierdza post\u0119p cywilizacyjny; aktualny literacki noblista og\u0142osi\u0142 „koniec ksi\u0105\u017cki!”.
Tymczasem na przek\u00f3r nowoczesnym autorytetom niestrudzon\u0105 samotn\u0105 walk\u0119 w obronie ksi\u0105\u017cek prowadzi\u0142 koneser literatury PDW. Przemieszczaj\u0105c si\u0119 tramwajem nr 35 (legendarn\u0105 trzydziestk\u0105 pi\u0105tk\u0105!) – nie podziwia\u0142 nowych szklanych wie\u017cowc\u00f3w czy betonowych plac\u00f3w ozdobionych syntetycznymi drzewami, lecz zatopiony w lekturze staromodnej papierowej ksi\u0105\u017cki, budowa\u0142 niewidzialn\u0105 aur\u0119 mentalnego oddzia\u0142ywania na zabieganych mieszka\u0144c\u00f3w Miasta. Obserwuj\u0105c, jak nieznany student w drodze do pubu nagle zatrzymuje si\u0119 przed witryn\u0105 ksi\u0119garni i zdumiony zastanawia si\u0119 dlaczego tak post\u0105pi\u0142, mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce bibliofilska aura przemieszczaj\u0105cego si\u0119 nieopodal PDW naprawd\u0119 dzia\u0142a! Jednak tramwaj z PDW oddala si\u0119, aura s\u0142abnie wraz z kwadratem odleg\u0142o\u015bci, a student kierowany przez sprytn\u0105 aplikacj\u0119 pod\u0105\u017ca do modnego pubu „Pewny odlot” nale\u017c\u0105cego do potentata w dziedzinie browarnictwa Manusa.
Interesuj\u0105ce, \u017ce Manus do niedawna by\u0142 znanym wydawc\u0105 na Zielonej Wyspie specjalizuj\u0105cym si\u0119 w deselbianach. Wkr\u00f3tce po uzyskaniu wysokiej europejskiej dotacji w programie promowania czytelnictwa, og\u0142osi\u0142 bankructwo, nast\u0119pnie przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 na Kontynent, gdzie utworzy\u0142 sie\u0107 bar\u00f3w serwuj\u0105cych takie cenione marki, jak „mocarne jasne” czy „ciemne powalaj\u0105ce”, kt\u00f3rych receptura podobno pochodzi jeszcze od de Selbiego. W jednym z wywiad\u00f3w Manus zapewni\u0142, \u017ce nadal zach\u0119ca do lektury umieszczaj\u0105c na podstawkach od piwa fragmenty dzie\u0142 luminarzy literatury, a w ramach promocji ka\u017cdy piwosz, kt\u00f3ry publicznie wyrecytuje zamieszczony tam tekst, otrzymuje kolejne piwo gratis. W rezultacie konsument wi\u0105\u017ce z\u0142o\u017cone, rzekomo przyjemne doznania zwi\u0105zane z pobytem w pubie z przyswajaniem literatury (patrz: „toffi” warunkowanie Quina).
Miejmy nadziej\u0119, \u017ce bibliofilska aura kreowana przez PDW oraz merkantylna dzia\u0142alno\u015b\u0107 Manusa przemieni\u0105 naszego nieznanego studenta, je\u015bli nie w mola ksi\u0105\u017ckowego, to przynajmniej w zwyk\u0142ego czytelnika.<\/p>\n\n\n\n

***<\/h3>\n\n\n\n

Wielki Metodolog zyska\u0142 nie\u015bmierteln\u0105 s\u0142aw\u0119 dzi\u0119ki swojemu bezkompromisowemu d\u0105\u017ceniu do Prawdy. W\u0142asne rozumowania i badania poddawa\u0142 \u017celaznej dyscyplinie Metody, czego wymaga\u0142 r\u00f3wnie\u017c od innych uczestnik\u00f3w naukowego dyskursu. Tu jednak, co by\u0142o do przewidzenia, napotka\u0142 op\u00f3r. Wymiana pogl\u0105d\u00f3w z innymi naukowcami, w kt\u00f3rej bra\u0142 udzia\u0142 – z wyj\u0105tkiem s\u0142awetnej dyskusji z Cimrmanem (patrz: „Wielka debata”) – ko\u0144czy\u0142a si\u0119 na og\u00f3\u0142 fiaskiem a nieraz i karczemn\u0105 awantur\u0105. De Selby przed przej\u015bciem do sedna zmierza\u0142 bowiem do wytyczenia \u015bcis\u0142ych granic dyskursu, sporz\u0105dzenia protoko\u0142\u00f3w zbie\u017cno\u015bci i rozbie\u017cno\u015bci, by na tak oczyszczonej scenie mog\u0142a w pe\u0142nej okaza\u0142o\u015bci ujawni\u0107 si\u0119 Prawda. Rozpoczyna\u0142 wi\u0119c debat\u0119 od dok\u0142adnego i jednoznacznego zdefiniowania u\u017cywanych poj\u0119\u0107, ujawnienia oraz wyeliminowania wszelkich \u015bwiadomych i nie\u015bwiadomych partykularnych za\u0142o\u017ce\u0144 ideologicznych jak r\u00f3wnie\u017c psychologicznych uwarunkowa\u0144.
Krytycy paradygmatu deselbia\u0144skiego ch\u0119tnie podnosili zarzut niekonsekwencji w post\u0119powaniu Filozofa z Dalkey. Pytali zatem, jak mia\u0142y si\u0119 do tych wy\u015brubowanych standard\u00f3w prowadzone ze swad\u0105 i temperamentem przez De Selby’ego dyskusje w pubach z przygodnymi i sta\u0142ymi bywalcami tych lokali, odbywaj\u0105ce si\u0119 przy mi\u0142ym dla ucha pobrz\u0119kiwaniu pe\u0142nych kufli? W pewnych kr\u0119gach Wielki Balistyk zyska\u0142 nawet miano „filozofa knajpianego” (domy\u015blno\u015bci Czytelnika pozostawiamy rozszyfrowanie autora tego miernego „bon-mot”). Jednak\u017ce – jak za Hendersonem podaje Kraus – De Selby poczyta\u0142 sobie taki przydomek za zaszczyt. Skoro by\u0142 Filozof Jarmarczny, Bokser-Filozof, Filozof Spacerowicz, Filozof z Beczki, Filozof Zapuszkowany czy Filozof od Szlifowania Szkie\u0142ek, dlaczeg\u00f3\u017c by nie Filozof Knajpiany?
Zreszt\u0105 to w\u0142a\u015bnie owe dysputy De Selby’ego w pubach wbrew powierzchownej krytyce w pe\u0142ni realizowa\u0142y jego bezwzgl\u0119dne wymagania stawiane naukowej debacie. Przestrze\u0144 takiego dyskursu jest wszak wolna w spos\u00f3b naturalny, nie rz\u0105dzi ni\u0105 destrukcyjna gra ambicji, w\u0142adzy, s\u0142awy i kapita\u0142u. Tutaj nie ma miejsca dla pozornych konstrukcji \u0142adu zdobnych szczytnymi frazesami a podszytych w istocie nieustann\u0105 walk\u0105 wszystkich ze wszystkimi. Tylko w radosnej atmosferze sympozjonu, nie za\u015b w ogniu rywalizacji, Prawda wy\u0142oni si\u0119 w swej pe\u0142ni, wolna od blizn zadanych w polemikach stronnictw wypisuj\u0105cych jej szlachetne imi\u0119 na sztandarach.
Metoda De Selby’ego ma co prawda sw\u00f3j wymiar zaczepny – przez zwalczanie ukrytych przes\u0142anek dyskursu, jak r\u00f3wnie\u017c odporny – broni\u0105c ducha przed uroszczeniami wyabstrahowanego rozumu. Z pespektywy krytyk\u00f3w mo\u017ce wi\u0119c wyda\u0107 si\u0119 ona strategi\u0105 wojny wypowiedzianej naukowo\u015bci, jednak\u017ce z perspektywy prawdziwych filozof\u00f3w – w sensie dos\u0142ownym – to realizacja najg\u0142\u0119bszego idea\u0142u humanizmu – kreacja duchowej wsp\u00f3lnoty niepodleg\u0142ych indywidu\u00f3w.

*Czytelniku! Po zapoznaniu si\u0119 z tekstem mo\u017cesz wybra\u0107 jeden z podanych ni\u017cej tytu\u0142\u00f3w, kt\u00f3ry najlepiej Twoim zdaniem oddaje meritum tekstu:
„W stalowych burzach uczonych polemik”;
„Postsokratyk czyli ostatni, co tak rozumowanie wodzi\u0142”;
„Blaski i n\u0119dze scjentyzmu. Przestrzenie dyskursu w epoce Twittera”.<\/p>\n\n\n\n

De Selby’ego wyk\u0142ady z teorii i historii literatury. Wyk\u0142ad XII. Nabokow<\/h3>\n\n\n\n

M\u0142ody W\u0142adimir Nabokow znalaz\u0142 si\u0119 na przymusowej emigracji w Niemczech praktycznie bez \u015brodk\u00f3w do \u017cycia. Ima\u0142 si\u0119 r\u00f3\u017cnych zaj\u0119\u0107, lecz nie zapewnia\u0142y one stabilno\u015bci finansowej tak potrzebnej dla rozwijania tw\u00f3rczo\u015bci artystycznej. Jak to bywa w przypadku m\u0142odych ludzi, sytuacja ta sk\u0142oni\u0142a go do podj\u0119cia rozpaczliwej i ryzykownej decyzji. Postanowi\u0142 zarobi\u0107 szybko du\u017c\u0105 sum\u0119, a tak\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 zdawa\u0142y si\u0119 oferowa\u0107 popularne w\u00f3wczas zawodowe pojedynki bokserskie. Nasz bohater \u0107wiczy\u0142 ju\u017c wcze\u015bniej amatorsko t\u0119 szlachetn\u0105 sztuk\u0119 walki i cechowa\u0142 si\u0119 t\u0119\u017cyzn\u0105 fizyczn\u0105, zatem nie obawia\u0142 si\u0119 podj\u015b\u0107 wyzwania na ringu jako zawodnik. Jednak nie czyni\u0142 tego z entuzjazmem, a raczej z fatalistyczn\u0105 rezygnacj\u0105, kt\u00f3ra tylko od czasu do czasu mieni\u0142a si\u0119 \u015bwietlistymi barwami nadziei.
Gdy stan\u0105\u0142 wreszcie na ringu, perspektywy zda\u0142y mu si\u0119 jednak do\u015b\u0107 matowo mroczne. Wtedy jednak w b\u0142ysku geniuszu, a mo\u017ce raczej w ge\u015bcie rozpaczy, postanowi\u0142 potraktowa\u0107 t\u0119 walk\u0119 jako zadanie szachowe. Jeszcze zanim zabrzmia\u0142 pierwszy gong, rozpracowa\u0142 ca\u0142e starcie jako szereg posuni\u0119\u0107 i kontr posuni\u0119\u0107 na wiele rund naprz\u00f3d.
Walk\u0119 zako\u0144czy\u0142 z uniesion\u0105 r\u0119kawic\u0105, co prawda wygrywaj\u0105c na punkty i z kwot\u0105 w kieszeni l\u017cejsz\u0105 ni\u017c pierwotnie obiecywana przez organizatora, ale te\u017c ze sportow\u0105 satysfakcj\u0105, mocnym postanowieniem, aby ju\u017c nigdy nie wej\u015b\u0107 na zawodowy ring oraz z pomys\u0142em na powie\u015b\u0107, kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wnym bohaterem b\u0119dzie arcymistrz kr\u00f3lewskiej gry zmagaj\u0105cy si\u0119 z Najtrudniejszym Problemem Szachowym.
(Wyk\u0142ad wyg\u0142oszony w pubie „Bycza dawka”. Jak podaje Le Clerque dowodem na prawdziwo\u015b\u0107 powy\u017cszego wywodu wed\u0142ug De Selby’ego mia\u0142a by\u0107 znana fotografia Nabokowa wykonana przez Philippe Halsman 1968 r.)<\/p>\n\n\n\n

Budynek nr 25<\/h3>\n\n\n\n

Nacjonali\u015bci zarzucali Wielkiemu Balistykowi brak zaanga\u017cowania w s\u0142u\u017cbie Ojczyzny, jednak najnowsze badania Hendersona wskazuj\u0105, \u017ce w\u0142a\u015bnie de Selby m\u00f3g\u0142 by\u0107 legendarnym „Trzecim”, niezidentyfikowanym dot\u0105d obro\u0144c\u0105 budynku 25. Zgodnie z uznan\u0105 przez historyk\u00f3w wersj\u0105 wydarze\u0144 dw\u00f3ch bohaterskich powsta\u0144c\u00f3w powstrzymywa\u0142o przez wiele godzin bezpo\u015bredni atak batalionu wojsk imperialnych. Dopiero u\u017cycie karabinu maszynowego oraz granat\u00f3w, umo\u017cliwi\u0142o grenadierom Imperium zdobycie budynku. Jeden z powsta\u0144c\u00f3w zgin\u0105\u0142, a drugiemu uda\u0142o si\u0119 wycofa\u0107 przez piwnic\u0119 na ty\u0142y budynku. W raporcie z walk znalaz\u0142a si\u0119 wzmianka, \u017ce widziano trzech obro\u0144c\u00f3w budynku, co jest prawdopodobnie \u017ar\u00f3d\u0142em legendy o „Trzecim”. Analizuj\u0105c fundamentalne „Kalendarium \u017cycia de Selby’ego”, Henderson potwierdzi\u0142, \u017ce w okresie Wielkanocy de Selby przeprowadza\u0142 jeden z serii eksperyment\u00f3w maj\u0105cych wykaza\u0107, \u017ce podr\u00f3\u017c to halucynacja, a to konkretne do\u015bwiadczenie dotyczy\u0142o wyjazdu do stolicy. Z informacji Bassetta, rzekomo powi\u0105zanego z tajnymi s\u0142u\u017cbami, wynika, \u017ce w tym czasie, kilka mil od Dalkey przep\u0142ywa\u0142 statek handlowy z Hamburga, z kt\u00f3rego spuszczono szalup\u0119 za\u0142adowan\u0105 du\u017cymi skrzyniami, prawdopodobnie wype\u0142nionymi broni\u0105 przemycan\u0105 dla bojownik\u00f3w. Henderson stawia hipotez\u0119, \u017ce pod pretekstem eksperymentu fizycznego de Selby przemyca\u0142 bro\u0144 do stolicy, a jedna z tajemniczych skrzy\u0144, to s\u0142ynna „skrzynia wodna”. Pozwala\u0142a ona lokalnie zakrzywia\u0107 pole grawitacyjne, co w praktyce zmienia\u0142o tor pocisk\u00f3w wystrzeliwanych przez grenadier\u00f3w i w efekcie chroni\u0142o obro\u0144c\u00f3w budynku. Dopiero awaria sieci wodoci\u0105gowej spowodowa\u0142a wy\u0142\u0105czenie ochronnego pola grawitacyjnego (skrzynia wymaga\u0142a sta\u0142ego zasilania).
Hipotez\u0119 Hendersona zdecydowanie odrzuci\u0142 Hatchjaw przypominaj\u0105c, \u017ce eksperyment Empiryka sprowadza\u0142 si\u0119 do pozostania w domu i analizowania map oraz zdj\u0119\u0107 odnosz\u0105cych si\u0119 do zaplanowanej podr\u00f3\u017cy (patrz: „Podr\u00f3\u017c to halucynacja”); zatem de Selby pozosta\u0142 w Dalkey!
Harold Brage sugeruje, \u017ce nieznanym „Trzecim” m\u00f3g\u0142 by\u0107 policjant O’Brien, kt\u00f3ry mia\u0142 do\u0142\u0105czy\u0107 do bojownik\u00f3w, co z kolei kwestionuje Le Clerque wskazuj\u0105c konstabla O’Briena jako pierwsz\u0105 ofiar\u0119 walk, zastrzelonego przez dow\u00f3dc\u0119 oddzia\u0142u atakuj\u0105cego zamek.
Bohaterami obrony budynku nr 25 byli Malone i Grace; nie by\u0142o nikogo trzeciego, a relacje o wi\u0119kszej liczbie bojownik\u00f3w wynika\u0142y z tego, \u017ce obro\u0144cy strzelali z r\u00f3\u017cnych okien budynku – wyja\u015bnia profesjonalny historyk Powstania.
Pewnie konstabl O’Brien nie by\u0142 „Trzecim powsta\u0144cem”, lecz jego obecno\u015b\u0107 w historii nie jest bez znaczenia, zako\u0144czy\u0142 dyskusj\u0119 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Sieciowe Elizjum<\/h3>\n\n\n\n

Postulat de Selbiego, by ka\u017cdego zaopatrzy\u0107 w niewielkie przeno\u015bne urz\u0105dzenie umo\u017cliwiaj\u0105ce komunikacj\u0119 na odleg\u0142o\u015b\u0107 oraz automatycznie rejestruj\u0105ce wszystkie wypowiedzi u\u017cytkownika w centralnym cyfrowym multimedialnym archiwum zwanym potocznie „chmur\u0105”, zosta\u0142 praktycznie zrealizowany na pocz\u0105tku XXI wieku. Zgodnie z modn\u0105 zasad\u0105, \u017ce umys\u0142 ujawnia si\u0119 jedynie podczas komunikacji, progresywni racjonali\u015bci og\u0142osili, \u017ce informacje zapisane w sieci stanowi\u0105 technologiczn\u0105 realizacj\u0119 prastarej idei P\u00f3l Elizejskich, zapowiadaj\u0105cej wieczne bezcielesne trwanie w \u015bwiecie idealnym.
Teoria „sieciowego Elizjum” promowana przez du Garbandiera ujawnia zupe\u0142ny brak inwencji wszelkich niedowiark\u00f3w, kt\u00f3rzy albo pr\u00f3buj\u0105 zniszczy\u0107 tradycyjne przekonania albo uciekaj\u0105 si\u0119 do plagiatu zawsze trywializuj\u0105c i przek\u0142amuj\u0105c ugruntowane wcze\u015bniej idee. – skomentowa\u0142 Hatchjaw.
Rejestracji umys\u0142u w formie audio dokona\u0142 Krapp w s\u0142ynnym eksperymencie opisanym przez Becketta w raporcie z 1958 roku: „Ostatnia ta\u015bma”. – uzupe\u0142ni\u0142 Le Clerque.
Rezultat eksperymentu Krappa zdaje si\u0119 potwierdza\u0107 intuicje Staro\u017cytnych, kt\u00f3rzy umieszczali Elizjum w Hadesie – stwierdzi\u0142 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Niesko\u0144czono\u015b\u0107<\/h3>\n\n\n\n

Wed\u0142ug kanonicznej egzegezy „Ksi\u0119ga” de Selbiego stanowi zaszfrowany zapis „Teorii Wszystkiego”. Niestety wszelkie pr\u00f3by jednoznacznego odczytania enigmatycznego tekstu zako\u0144czy\u0142y si\u0119 fiaskiem. Ukazuj\u0105 si\u0119 oczywi\u015bcie liczne przek\u0142ady „Ksi\u0119gi” zwane apokryfami, lecz nie ma nawet dw\u00f3ch, chocia\u017c w przybli\u017ceniu, zgodnych ze sob\u0105. Niech\u0119tni szkole deselbia\u0144skiej krytycy wskazuj\u0105, \u017ce brak sp\u00f3jno\u015bci w pr\u00f3bach odczytania „Ksi\u0119gi” potwierdza tez\u0119 Garbandiera o kompletnej bezsensowno\u015bci jej zapis\u00f3w. Ataki Garbandiera zdecydowanie odpiera Hatchjaw podaj\u0105c czysto naukowy przyk\u0142ad niezliczonych Uniwersalnych Teorii przedstawianych przez ambitnych fizyk\u00f3w, kt\u00f3re z regu\u0142y nie s\u0105 ze sob\u0105 sp\u00f3jne, a \u017caden laik nie odwa\u017cy si\u0119 nazwa\u0107 ich absurdalnymi. Co wi\u0119cej – w\u0142a\u015bnie r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 odczyta\u0144 \u015bwiadczy o omnipotencji „ksi\u0119gi” zawieraj\u0105cej w sobie wszystkie mo\u017cliwe lub niemo\u017cliwe hipotezy.
Do debaty w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 Kraus prezentuj\u0105c wyniki swoich bada\u0144 nad deselbia\u0144sk\u0105 symbolik\u0105 systemu nauki potencjalnej, w kt\u00f3rej ideogram niesko\u0144czono\u015bci zast\u0119powa\u0142 stwierdzenie: „nie wiem”, a powszechnie wiadomo, \u017ce w\u0142a\u015bnie ten znak zamyka „Ksi\u0119g\u0119”.<\/p>\n\n\n\n

Kriogeniczna komnata<\/h3>\n\n\n\n

De Selby zgadza\u0142 si\u0119 z Wittgensteinem, \u017ce nowoczesna teza g\u0142osz\u0105ca, \u017ce ka\u017cdy jest sam dla siebie absolutnym autorytetem prowadzi do paradoksu indywidualnego j\u0119zyka, kt\u00f3ry z braku zewn\u0119trznych kryteri\u00f3w jest absolutnie nieweryfikowalny i sprowadza si\u0119 ostatecznie do zwyk\u0142ego be\u0142kotu. St\u0105d konieczno\u015b\u0107 konsultacji z uznanymi autorytetami naukowymi, zar\u00f3wno wsp\u00f3\u0142czesnymi jak i dawnymi. Wsp\u00f3\u0142czesnych sobie my\u015blicieli zaprasza\u0142 na sympozja lub zamawia\u0142 publikacje jako redaktor kwartalnika „Trybuna nauki”. Niemo\u017cliwe wydawa\u0142y si\u0119 kontakty z my\u015blicielami przesz\u0142o\u015bci, jednak odpowiednia kalibracja skrzyni wodnej pozwoli\u0142a Balistykowi na „duchowe” dotarcie do sfery Wysp Szcz\u0119\u015bliwych, gdzie m\u00f3g\u0142 polemizowa\u0107 z Kopernikiem lub dyskutowa\u0107 z Vico. Niestety intersferyczne podr\u00f3\u017ce nara\u017ca\u0142y Empiryka na kontakt z zimnym i wilgotnym eterem, co skutkowa\u0142o przezi\u0119bieniami i dolegliwo\u015bciami reumatycznymi. Diagnoza Asklepiosa by\u0142a jednoznaczna: Balistyk musi zrezygnowa\u0107 z eterycznych podr\u00f3\u017cy. Pocz\u0105tkowo de Selby poszukiwa\u0142 mo\u017cliwo\u015bci odwr\u00f3cenia dzia\u0142ania skrzyni wodnej, by sprowadzi\u0107 na ziemi\u0119 ducha wybranego my\u015bliciela, lecz odpowiedni eksperyment spowodowa\u0142 zamro\u017cenie laboratorium i gdyby nie przypadkowa awaria sieci energetycznej, pewnie dosz\u0142oby do zlodowacenia ca\u0142ej planety. Pozosta\u0142o\u015bci\u0105 po nieudanym eksperymencie by\u0142a nieusuwalna strefa cienia w tzw. komnacie spotka\u0144, czyli \u015blepym pokoju przeznaczonym przez de Selbiego do przyjmowania za\u015bwiatowych go\u015bci. Wszelkie pr\u00f3by wej\u015bcia do komnaty zako\u0144czy\u0142y si\u0119 niepowodzeniem; prawdopodobnie wytworzy\u0142a si\u0119 fizyczna osobliwo\u015b\u0107 nie reaguj\u0105ca z rodzim\u0105 materi\u0105. Ostatecznie ze wzgl\u0119d\u00f3w bezpiecze\u0144stwa wej\u015bcie do komnaty spotka\u0144 zosta\u0142o zamaskowane.
Pr\u00f3ba nawi\u0105zania kontaktu z duchami by\u0142a z g\u00f3ry skazana na niepowodzenie, poniewa\u017c sygna\u0142y od nich s\u0105 z zasady nierozpoznawalne dla osoby zainteresowanej, co udowodni\u0142 w swoich pracach Nabokov. – stwierdzi\u0142 Le Clerque.
Mo\u017cna si\u0119 zgodzi\u0107 z zasadniczymi tezami Nabokova, jednak przekonanie o za\u015bwiatowych sygna\u0142ach mo\u017ce wynika\u0107 z traumatycznych prze\u017cy\u0107 objawiaj\u0105cych si\u0119 nieodpartym pragnieniem kontaktu. – doda\u0142 Bassett.
Powy\u017csze mroczne rozwa\u017cania s\u0105 pozbawione tre\u015bci i nie powinny zajmowa\u0107 \u015bwiat\u0142ego rozumu. – wtr\u0105ci\u0142 arogancko Du Garbandier.
Rozum Garbandiera jest nie tyle \u015bwiat\u0142y, co za\u015blepiony zimnym blaskiem lodowych p\u00f3l materializmu. – odpowiedzia\u0142 z\u0142o\u015bliwie Hatchjaw.
Zako\u0144czenie ziemskiej tu\u0142aczki jest warunkiem koniecznym weryfikacji hipotezy Nabokova. – zako\u0144czy\u0142 dyskusj\u0119 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Kot Russella<\/h3>\n\n\n\n

De Selby otwarcie przyznawa\u0142, \u017ce jest epigonem Parmenidesa i uzna\u0142 dogmat niemo\u017cliwo\u015bci dyskusji o niebycie. Nie dziwi wi\u0119c jego ostra polemika z Russellem, kt\u00f3ry na podstawie \u017cmudnej obserwacji zauwa\u017cy\u0142, \u017ce w gabinecie nie ma kota; z czego wyprowadzi\u0142 wniosek o mo\u017cliwo\u015bci dostrze\u017cenia nieobecnego, a mo\u017ce nawet tego co nie istnieje (jak pegaz Quina). Wed\u0142ug de Selbiego nie jest to problem ontologiczny, a j\u0119zykowy, poniewa\u017c wypowiedzi stwierdzaj\u0105ce, \u017ce czego\u015b nie ma – stanowi\u0105 skr\u00f3ty wynikaj\u0105ce z ekonomii dyskursu. Zamiast wymienia\u0107 wszystkie przedmioty znajduj\u0105ce si\u0119 w polu obserwacji, okre\u015bla si\u0119 tylko elementy brakuj\u0105ce, ale eksponowane w rozmowie. Formalnie rzecz ujmuj\u0105c: na pytanie o kota, Russell powinien wymieni\u0107 wszystkie przedmioty z gabinetu i na tej podstawie odbiorca wywnioskowa\u0142by jak ma si\u0119 sprawa z kotem; nawiasem m\u00f3wi\u0105c powinien po prostu odburkn\u0105\u0107, by mu nie przeszkadzano w pracy! Pr\u00f3ba zastosowania metody wyliczania wszystkich przedmiot\u00f3w z pola obserwacji podczas kontroli drogowej, gdy zapytano Wielkiego Balistyka o prawo jazdy, zako\u0144czy\u0142a si\u0119 ostatecznie wysok\u0105 grzywn\u0105 i bezwzgl\u0119dnym zakazem prowadzenia wszelkich pojazd\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Luz<\/h3>\n\n\n\n

Badaj\u0105c struktur\u0119 rzeczywisto\u015bci de Selby rozpozna\u0142 wewn\u0119trzn\u0105 w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107 \u015bwiata, kt\u00f3r\u0105 okre\u015bli\u0142 jako stopie\u0144 swobody albo kr\u00f3tko – luz. Pewna swoboda umo\u017cliwia zmian\u0119 stanu rzeczy. Bez wolnego miejsca nie by\u0142oby zmiany, a \u015bwiat by\u0142by statyczny i absolutnie sztywny, niezmienny; by\u0142by w pewnym sensie doskona\u0142y, lecz martwy. W przestrzeni spo\u0142ecznej stopie\u0144 swobody przejawia si\u0119 wolno\u015bci\u0105, czyli mo\u017cliwo\u015bci\u0105 wyboru sposobu dzia\u0142ania. Dzia\u0142anie wp\u0142ywaj\u0105ce na innych mie\u015bci si\u0119 w zakresie moralno\u015bci i podlega ocenie etycznej: jako z\u0142e albo dobre. Dokonana \u015bwiadomie krzywdz\u0105ca kogo\u015b zmiana nazywana jest z\u0142em. Zmiana niezale\u017cna od ludzkiej woli, jak naturalna kl\u0119ska \u017cywio\u0142owa, nie podlega ocenie etycznej; jest raczej wzgl\u0119dnie szkodliwa, ni\u017c z\u0142a. St\u0105d kategorie z\u0142a i dobra nale\u017ca\u0142oby ograniczy\u0107 do \u015bwiadomego dzia\u0142ania w obr\u0119bie spo\u0142eczno\u015bci. Ostatecznie wed\u0142ug Balistyka sposobno\u015b\u0107 do z\u0142ego post\u0119powania wynika z wolno\u015bci, kt\u00f3ra stanowi przejaw og\u00f3lnej w\u0142asno\u015bci \u015bwiata polegaj\u0105cej na mo\u017cliwo\u015bci zmiany stan\u00f3w rzeczy, nazwanej stopniem swobody.
Czy to kolejny apokryf tego oszusta Manusa bezczelnie podszywaj\u0105cego si\u0119 pod Wielkiego Balistyka? – zdecydowanie zareagowa\u0142 Hatchjaw.
Styl wskazuje na oryginalny be\u0142kot Balistyka. – zauwa\u017cy\u0142 Garbandier.
Czy z tekstu mo\u017cna wyczyta\u0107, \u017ce \u015bwiat jest z natury z\u0142y? – zapyta\u0142 Basset.
Absolutnie nie, de Selby powtarza banalne stwierdzenia: \u017ce zmienny \u015bwiat jest jaki jest, a ludzie wzajemnie si\u0119 krzywdz\u0105, bo mog\u0105 – to wszystko. – odpowiedzia\u0142 Henderson.
Mo\u017cliwo\u015b\u0107 zmiany w \u015bwiecie jest warunkiem koniecznym zaistnienia wolno\u015bci, ale co jest warunkiem dostatecznym? – zapyta\u0142 Le Fournier.
De Selby pr\u00f3bowa\u0142 wyodr\u0119bni\u0107 izotop pr\u00f3\u017cni luz10 w s\u0142ynnym projekcie poszukiwania OMNIUM. – zako\u0144czy\u0142 dyskusj\u0119 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Kalejdoskop<\/h3>\n\n\n\n

Metoda wykorzystania zda\u0144 wyrwanych z kontekstu by\u0142a nagminnie stosowana w badaniach prowadzonych przez de Selbiego, a przez jego kontynuator\u00f3w – szko\u0142a deselbia\u0144ska – zosta\u0142a wpisana do zasad nauki potencjalnej. Empiryk uzna\u0142, \u017ce wnikliwe zapoznanie si\u0119 z przedstawion\u0105 teori\u0105 w istocie blokuje tw\u00f3rcze my\u015blenie, poniewa\u017c solidna hipoteza wskazuje na ograniczony zakres jej zastosowania. Przyk\u0142adem mo\u017ce by\u0107 wybi\u00f3rcze wykorzystanie koncepcji przedstawionej przez Doktora Damiani, kt\u00f3ry postulowa\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 zmiany przesz\u0142o\u015bci. De Selby jako zadeklarowany empiryk zrealizowa\u0142 postulat Doktora i skonstruowa\u0142 czasoprzestrzenny kalejdoskop, kt\u00f3rego obr\u00f3t powodowa\u0142 zmian\u0119 ca\u0142ego uniwersum, \u0142\u0105cznie z dziejami ludzko\u015bci i ludzk\u0105 pami\u0119ci\u0105; zmienia\u0142 obraz \u015bwiata. Absolutno\u015b\u0107 zmiany skutkowa\u0142a niemo\u017cliwo\u015bci\u0105 wykazania, \u017ce jakakolwiek zmiana nast\u0105pi\u0142a, co spotka\u0142o si\u0119 z gwa\u0142town\u0105 krytyk\u0105 oponent\u00f3w Balistyka. Ostatecznie hipotez\u0119 kalejdoskopow\u0105 zdruzgota\u0142 uznany przez de Selbiego autorytet – Vico, kt\u00f3ry udowodni\u0142, \u017ce ograniczony umys\u0142 nie mo\u017ce zrozumie\u0107 nieograniczonego zamierzenia. Ponadto Vico wskaza\u0142, \u017ce wystarczy\u0142o wys\u0142ucha\u0107 Doktora Damiani do ko\u0144ca, by zrozumie\u0107, \u017ce projekt Empiryka musia\u0142 zako\u0144czy\u0107 si\u0119 fiaskiem, a co do metody, to ca\u0142a nauka jest zdaniem wyrwanym z kontekstu.<\/p>\n\n\n\n

Monady \u0142adu<\/h3>\n\n\n\n

Zastosowana przez de Selbiego metoda wybijania z kowad\u0142a cz\u0105stek elementarnych zako\u0144czy\u0142a si\u0119 bolesn\u0105 kontuzj\u0105 i d\u0142ugotrwa\u0142\u0105 rekonwalescencj\u0105 w nadmorskim sanatorium. Konieczno\u015b\u0107 dostosowania si\u0119 do regulaminu o\u015brodka, skierowa\u0142a uwag\u0119 Balistyka na problematyk\u0119 harmonii uniwersum. Niezgodne z grafikiem pr\u00f3by przed\u0142u\u017cania kontemplacji podczas k\u0105pieli w wodach solankowych, doprowadzi\u0142y do konfliktu z administracj\u0105 i ostatecznie relegowaniem k\u0142opotliwego kuracjusza. Z pozoru przykry incydent zosta\u0142 potraktowany przez de Selbiego za punkt wyj\u015bcia do rozwa\u017ca\u0144 nad powszechnym d\u0105\u017ceniem do porz\u0105dkowania, st\u0105d r\u00f3\u017cne harmonogramy, instrukcje, wytyczne, regu\u0142y, przepisy itp. Balistyk zauwa\u017cy\u0142, \u017ce wewn\u0119trzn\u0105 cech\u0105 poznawania jest automatyczne porz\u0105dkowanie poznawanego. Wynika to z istoty percepcji, kt\u00f3ra jest przyk\u0142adaniem miary do \u015bwiata. Taka mierzalno\u015b\u0107 czy poznawalno\u015b\u0107 poci\u0105ga przekonanie o porz\u0105dku wpisanym w struktur\u0119 rzeczywisto\u015bci (metr staje si\u0119 metrem dopiero w procesie pomiaru). Skutkuje to b\u0142\u0119dnym ko\u0142em poznania, w kt\u00f3rym porz\u0105dkujemy spostrze\u017cenia, by automatycznie wnioskowa\u0107 o uporz\u0105dkowaniu spostrzeganego, lecz inaczej nie potrafimy, poniewa\u017c postrzeganie stapia si\u0119 z interpretacj\u0105. Poznaj\u0105c struktur\u0119 uniwersum powinni\u015bmy pami\u0119ta\u0107, \u017ce r\u00f3wnocze\u015bnie narzucamy \u0142ad, kt\u00f3ry jest cech\u0105 mierzenia, a niekoniecznie atrybutem \u015bwiata. Empiryk przekonany o wewn\u0119trznym porz\u0105dku rzeczywisto\u015bci, postanowi\u0142 eksperymentalnie wykaza\u0107 subatomow\u0105 harmoni\u0119 wyodr\u0119bniaj\u0105c podstawowe logiczne wi\u0105zania materii. Do\u015bwiadczenie zosta\u0142o przeprowadzone w walcowni za pomoc\u0105 m\u0142ota parowego, no\u017cyc i walcarki. Uzyskano zw\u00f3j drut\u00f3w splataj\u0105cych superstruny oraz gar\u015b\u0107 nit\u00f3w grawitonowych. Niestety, podczas gdy de Selby wraz z hutnikami \u015bwi\u0119towa\u0142 w pobliskim pubie, niezidentyfikowana grupa zbieraczy z\u0142omu lub anarchist\u00f3w, wykrad\u0142a nie tylko druty i nity, lecz r\u00f3wnie\u017c kluczowe podzespo\u0142y urz\u0105dze\u0144 walcowni.<\/p>\n\n\n\n

Zakon lektor\u00f3w<\/h3>\n\n\n\n

„Nieumiarkowana lektura powoduje zaczadzenie smogiem informacyjnym” – wielokrotnie cytowane zdanie z „Atlasu laika” sta\u0142o si\u0119 podstaw\u0105 do uznania Balistyka za zadeklarowanego wroga czytelnictwa. Niedawno opublikowane wspomnienia Jama Casey’a znanego jako Poeta Robotnik, zdaj\u0105 si\u0119 przeczy\u0107 ugruntowanym wcze\u015bniej opiniom. Przyjaciel Empiryka opowiada\u0142, \u017ce podczas sympozj\u00f3w, tradycyjnie odbywaj\u0105cych si\u0119 w pubie, de Selby niespodziewanie przerywa\u0142 rozmow\u0119, by odda\u0107 si\u0119 lekturze przyniesionej ksi\u0105\u017cki. Na pytania zaskoczonych takim zachowaniem uczestnik\u00f3w spotkania, odpowiada\u0142, \u017ce zobowi\u0105za\u0142 si\u0119 do godzinnej lektury w ci\u0105gu doby i je\u015bli tego nie dope\u0142ni, to rynek wydawniczy upadnie.
Rozumiem, \u017ce Balistyk bra\u0142 udzia\u0142 w jakiej\u015b akcji promuj\u0105cej czytelnictwo, ale dlaczego w pubie, gdzie przecie\u017c degustacji towarzyszy dialog lub monolog, a skojarzenia z lektur\u0105 s\u0105 raczej nieprzyjemne, bo wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z odczytaniem nale\u017cno\u015bci za spo\u017cyte trunki? – zapyta\u0142 Bassett.
De Selby prawie nie opuszcza\u0142 pubu i najcz\u0119\u015bciej nie by\u0142 w stanie samodzielnie podnie\u015b\u0107 si\u0119 z krzes\u0142a, a w takich okoliczno\u015bciach czytanie by\u0142o absolutnie wykluczone. – wtr\u0105ci\u0142 Du Garbandier.
Wykluczone to jest publikowanie oszczerstw Garbandiera! – odpowiedzia\u0142 Hatchjaw.
Kraus w swojej „Mistyce deselbia\u0144skiej” napisa\u0142, \u017ce de Selby w okresie „bibliofilskiego wielkiego kryzysu” przyst\u0105pi\u0142 do Zakonu Lektor\u00f3w, kt\u00f3rego cz\u0142onkowie poprzez sta\u0142\u0105 lektur\u0119 podtrzymywali czytelnictwo na ca\u0142ym \u015bwiecie. By\u0142o ich dwudziestu czterech i ka\u017cdy, odpowiednio do strefy czasowej, zobowi\u0105za\u0142 si\u0119 do godzinnej lektury w ci\u0105gu doby. W strefie \u015brodkowoeuropejskiej podobn\u0105 funkcj\u0119 pe\u0142ni obecnie PDW. – rzeczowo uzupe\u0142ni\u0142 Le Clerque.
PDW czyta wy\u0142\u0105cznie w tramwaju (linia 35), poniewa\u017c elektromagnetyzm wzmacnia oddzia\u0142ywanie pola bibliofilskiego. – doda\u0142 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Iloraz inteligencji<\/h3>\n\n\n\n

Inteligencja specyficzna to charakterystyczna cecha umys\u0142u Wielkiego Balistyka, kt\u00f3ry nie darzy\u0142 zaufaniem wszelkiego rodzaju bada\u0144 testowych, a test\u00f3w inteligencji w szczeg\u00f3lno\u015bci. Podziela\u0142 przekonanie Quina, \u017ce inteligencja, je\u015bli ju\u017c koniecznie musimy u\u017cywa\u0107 tego poj\u0119cia, to po prostu zdolno\u015b\u0107 do szybkiego uczenia si\u0119. Iloraz, a wi\u0119c dzielenie inteligencji, wskazuje na rozproszenie zdolno\u015bci intelektualnych, a nauka wymaga \u0142\u0105czenia, a wi\u0119c co najmniej sumy lub iloczynu, je\u015bli nie pot\u0119gowania. Co wi\u0119cej, testowe badanie poziomu inteligencji okaza\u0142o si\u0119 niezgodne z post\u0119powym aksjomatem r\u00f3wno\u015bci, co nieudolnie ukrywano przez wprowadzenie r\u00f3\u017cnych typ\u00f3w inteligencji, by ostatecznie ka\u017cdy m\u00f3g\u0142 zosta\u0107 dowarto\u015bciowany posiadaniem w\u0142asnej niepowtarzalnej inteligencji. Tak zrealizowane dzielenie daje nam ostateczny wynik nazwany indywidualnym rozumem.<\/p>\n\n\n\n

Regres<\/h3>\n\n\n\n

W systemie deselbia\u0144skiej nauki potencjalnej nie ma miejsca dla poj\u0119cia post\u0119pu, jako pozytywnej zmiany. Odrzucona zosta\u0142a cecha pozytywno\u015bci, kt\u00f3ra jest subiektywna, a zatem – nienaukowa. Wyeliminowanie „pozytywno\u015bci” spowodowa\u0142o, \u017ce post\u0119p sta\u0142 si\u0119 synonimem zmiany. Zgodnie z zasad\u0105 redukcji synonim\u00f3w s\u0142owo „post\u0119p” zosta\u0142o wykasowane z leksykonu poj\u0119\u0107 nauki potencjalnej. Nie zako\u0144czy\u0142o to procesu upraszczania j\u0119zyka, poniewa\u017c Kraus – jeden z samozwa\u0144czych epigon\u00f3w de Selby’ego – wykry\u0142, \u017ce poj\u0119cie zmiany zak\u0142ada przyczynow\u0105 ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 zjawisk, a to z kolei k\u0142\u00f3ci si\u0119 z praktyk\u0105 empiryzmu, gdzie obserwuje si\u0119 jedynie nast\u0119pstwo pozbawione nacechowania przyczynowego. Ostatecznie w systemie nauki potencjalnej post\u0119p i zmiana zosta\u0142y zast\u0105pione przez nast\u0119pstwo, co z zasady krytyczny Du Garbandier nazwa\u0142 deselbia\u0144skim regresem.<\/p>\n\n\n\n

Nie\u0142ad<\/h2>\n\n\n\n

Casey wspomina, \u017ce gabinet de Selbiego by\u0142 nies\u0142ychanie zagracony i by dotrze\u0107 do biurka trzeba by\u0142o przedziera\u0107 si\u0119 przez sterty ksi\u0105\u017cek oraz przesuwa\u0107 jakie\u015b dziwne, pokryte kurzem i paj\u0119czynami aparaty. Na pytanie, czy ten nieporz\u0105dek nie utrudnia pracy, Balistyk odpowiada\u0142, \u017ce przypadkowe wywr\u00f3cenie stosu ksi\u0105\u017cek czasami pozwala na odkrycie zapomnianego woluminu, kt\u00f3rego tre\u015b\u0107 mo\u017ce zainspirowa\u0107 do dalszej pracy.
Pytanie Casey’a nakierowa\u0142o umys\u0142 de Selbiego na badanie relacji chaosu do \u0142adu. Ostatecznie Metodyk uzna\u0142 za puste poj\u0119cia chaosu oraz \u0142adu i wykluczy\u0142 z zakresu nauki potencjalnej. Zgodnie z analiz\u0105 de Selbiego ba\u0142agan i uporz\u0105dkowanie s\u0105 poj\u0119ciami wzgl\u0119dnymi w stosunku do widzimisi\u0119 cz\u0142owieka, bo niby dlaczego kreatywny nie\u0142ad w zeznaniach podatkowych ma by\u0107 uznany za ba\u0142agan albo wr\u0119cz fa\u0142szerstwo przez jakiego\u015b nadgorliwego kontrolera skarbowego!?<\/p>\n\n\n\n

Czy\u017cby wype\u0142nienie prostego formularza zeznania podatkowego by\u0142o zadaniem niewykonalnym dla osobnika aspiruj\u0105cego do rozwi\u0105zania zagadek wszech\u015bwiata? – prowokacyjnie zapyta\u0142 Garbandier.<\/p>\n\n\n\n

Wypowiedzi pana Garbandiera dowodz\u0105, \u017ce ba\u0142agan intelektualny jest immanentn\u0105 cach\u0105 bie\u017c\u0105cej debaty publicznej. – zaregowa\u0142 Hatchjaw.<\/p>\n\n\n\n

Zrealizowanie postulatu de Selbiego, by opodatkowa\u0107 podatki mog\u0142o uratowa\u0107 globalne finanse. – doda\u0142 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

NASA odkry\u0142a wod\u0119 na Ksi\u0119\u017cycu\u2026
\u2026my ujawniamy, sk\u0105d si\u0119 tam wzi\u0119\u0142a<\/h3>\n\n\n\n

Najnowsze odkrycia NASA wywo\u0142a\u0142y o\u017cywion\u0105 dyskusj\u0119 w \u015brodowisku deselbianist\u00f3w. Szczeg\u00f3lny aplauz wywo\u0142a\u0142 wpis na twitterze autorstwa Bassetta, w kt\u00f3rym autorytatywnie i przekonuj\u0105co dowodzi, \u017ce woda zaobserwowana na Ksi\u0119\u017cycu jest efektem skuteczno\u015bci najbardziej spektakularnego eksperymentu De Selby’ego (nie trzeba dodawa\u0107, \u017ce chodzi o skrzyni\u0119 wodn\u0105). Hatchjaw przyj\u0105\u0142 t\u0119 rewelacj\u0119 entuzjastycznie i o\u015bwiadczy\u0142, \u017ce tym samym zdj\u0105\u0107 mo\u017cna z Wielkiego Balistyka ci\u0105\u017c\u0105ce na nim zarzuty rzekomego marnotrawienia wody. Za\u017c\u0105da\u0142 przy tym rewizji wyrok\u00f3w s\u0105dowych wobec Uczonego, natychmiastowej jego rehabilitacji oraz zaapelowa\u0142 o przyznanie mu nagrody Nobla. Du Garbandier tonuj\u0105c nieco dysput\u0119, zapyta\u0142, czy przy za\u0142o\u017ceniu, \u017ce to na pewno De Selby i jego skrzynia wodna, mo\u017cemy jednoznacznie stwierdzi\u0107, \u017ce odkryty p\u0142yn to woda? Kraus trze\u017awo zauwa\u017cy\u0142, \u017ce przyszli eksploratorzy Ksi\u0119\u017cyca powinni zastosowa\u0107 do pobierania pr\u00f3bek tamtejszej wody wy\u0142\u0105cznie butelek szklanych.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Niesporczak olbrzymi, jedyny przedstawiciel gatunku odkryty, opisany i spo\u017cyty przez De Selby’ego w prowincjonalnej jad\u0142odajni, gdzie\u015b na Zielonej Wyspie. Tubylcy uznawali go za odmian\u0119 kr\u00f3lika i piekli go z jab\u0142kami, podaj\u0105c z posypk\u0105 z cukru pudru. W istocie jednak chodzi\u0142o o makroskopow\u0105 odmian\u0119 niesporczaka<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Stylometria deselbia\u0144ska<\/h3>\n\n\n\n

Dzie\u0142o wincentego Lutos\u0142awskiego „The Origin and Growth of Plato’s Logic” zainspirowa\u0142o De Selby’ego do podj\u0119cia w\u0142asnych bada\u0144 nad chronologi\u0105 filozofii Platona. Doceniaj\u0105c osiagni\u0119cia polskiego badacza, Uczony z Dalkey postanowi\u0142 jednak wypr\u00f3bowa\u0107 w\u0142asn\u0105, alternatywn\u0105 metod\u0119 badawcz\u0105. De Selby powzi\u0105\u0142 my\u015bl, aby uwzgl\u0119dniaj\u0105c wszystkie dzie\u0142a Platona, u\u0142o\u017cy\u0107 je we wszystkich mo\u017cliwych konfiguracjach (w tym wed\u0142ug kolejno\u015bci alfabetycznej i na odwr\u00f3t, wed\u0142ug liczby s\u0142\u00f3w czy wedle liczby spacji mi\u0119dzy wyrazami), po czym bior\u0105c za punkt wyj\u015bcia ka\u017cdy z tych uk\u0142ad\u00f3w, przeanalizowa\u0107 rozw\u00f3j my\u015bli Filozofa. Zdaniem Wielkiego Balistyka najw\u0142a\u015bciwsze rozwi\u0105zanie problemu chronologii objawi si\u0119 w\u00f3wczas samoistnie z ca\u0142\u0105 wyrazisto\u015bci\u0105.
Zdaniem Fourniera jako\u015b\u0107 wyniku takiego badania mog\u0142a ulec zaburzeniu z powodu powszechnie znanej b\u0142yskotliwo\u015bci interpretacyjnej Dalkeyczyka. Z kolei Hatchjaw przekonuje, \u017ce metoda stanowi o etycznej wielko\u015bci De Selbyego, kt\u00f3ry – jak wiadomo – m\u00f3g\u0142 po prostu spyta\u0107 Platona, jaka by\u0142a kolejno\u015b\u0107 jego dialog\u00f3w. (Zdaniem Basseta zapewne to uczyni\u0142, tyle \u017ce Platon mia\u0142 mie\u0107 powa\u017cne problemy z jednoznacznym odtworzeniem kolejno\u015bci swoich dzie\u0142.) Ten ciekawy sp\u00f3r metodologiczny trudno jednak jednoznacznie rozstrzygn\u0105\u0107, zwa\u017cywszy \u017ce wyniki bada\u0144 De Selby’ego si\u0119 nie zachowa\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

Mniejszo\u015b\u0107<\/h3>\n\n\n\n

De Selby nie zgadza\u0142 si\u0119, by jego nazwisko pojawi\u0142o si\u0119 w ro\u017cnego rodzaju s\u0142ownikach czy encyklopediach. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce fakt zaklasyfikowania do jakiej\u015b grupy jest form\u0105 napi\u0119tnowania i dyskryminacji: „Dlaczego figuruj\u0119 w „Kr\u00f3tkim s\u0142owniku wszech\u015bwiatowych geniuszy”, a nie uwzgl\u0119dniono mnie w „Gminnym spisie lokalnych producent\u00f3w nalewek”? – pyta\u0142 ura\u017cony Empiryk. G\u0142\u0119boka analiza socjologiczna doprowadzi\u0142a go do przekonania, \u017ce jedyn\u0105 sprawiedliw\u0105, niedyskryminujac\u0105 metod\u0105 klasyfikacji jest metoda molekularna: ka\u017cdy osobnik stanowi oddzieln\u0105 nieredukowaln\u0105 klas\u0119 atomow\u0105 – najmniejsz\u0105 mniejszo\u015b\u0107, w skr\u00f3cie NM. Zr\u00f3wnanie w uprawnieniach i obowi\u0105zkach wszystkich NM doprowadzi do powszechnej niedyskryminacji mniejszo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Sny Geniusza i krach kinematografii (jak\u0105 znamy)<\/h3>\n\n\n\n

Jak powszechnie wiadomo, geniusz praktyczny De Selby’ego nie ust\u0119puje moc\u0105 jego geniuszowi spekulatywnemu. Nie ka\u017cdy jednak zapewne wie, \u017ce praktycyzm Wielkiego Teoretyka obj\u0105\u0142 r\u00f3wnie\u017c zjawiska ze sfery kultury.
Aby na\u015bwietli\u0107 to zagadnienie, cofnijmy si\u0119 do czas\u00f3w jego m\u0142odo\u015bci, kiedy to ch\u0142onny i zafascynowany wszelkimi przejawami wy\u017cszej kultury umys\u0142 natrafia\u0142 na wielorakie przeszkody. Kryzys ekonomiczny, zagro\u017cenia wojenne, klimatyczne, epidemiczne etc. powodowa\u0142y, \u017ce jego kontakt ze sztuk\u0105 ograniczy\u0107 si\u0119 musia\u0142 do ogl\u0105dania plakat\u00f3w film\u00f3w, afiszy koncertowych i ok\u0142adek ksi\u0105\u017cek.
De Selby nie podda\u0142 si\u0119 jednak frustracji, ale podszed\u0142 do zagadnienia systematycznie i konsekwentnie. Wykorzysta\u0142 przy tym swoje badania nad integracj\u0105 wszystkich poziom\u00f3w \u015bwiadomo\u015bci (nad-, pod- i tej w \u015brodku) oraz studia symetrii makro- i mikrokosmosu. W du\u017cym uproszczeniu (bo zawsze nale\u017cy upraszcza\u0107, jak g\u0142osi G. Perec) stworzy\u0142 technik\u0119, dzi\u0119ki kt\u00f3rej we \u015bnie m\u00f3g\u0142 ogl\u0105da\u0107 filmy, s\u0142ucha\u0107 koncert\u00f3w i czyta\u0107 ksi\u0105\u017cki – co podkre\u015bla Kraus – zupe\u0142nie za darmo. Na po\u017cywce podchwyconych mimochodem fragment\u00f3w utwor\u00f3w, tworzy\u0142 dzie\u0142a nowe, niejednokrotnie doskonalsze i godne odbiorcy wielkiego formatu.
Nie dziwi\u0105 zatem pomruki niezadowolenia i zawoalowane pogr\u00f3\u017cki wej\u015bcia na drog\u0119 prawn\u0105 kierowane przeciw Filozofowi z Dalkey, szczeg\u00f3lnie przez ko\u0142a zwi\u0105zane z przemys\u0142em filmowym (co znamienne, Barge zaznaczy\u0142, \u017ce takie g\u0142osy tylko sporadycznie dochodz\u0105 ze \u015brodowisk powi\u0105zanych z galeriami, filharmoniami i wydawnictwami).
Hatchjaw wspomnia\u0142 niedawno, \u017ce De Selby zawar\u0142 ugod\u0119 z reprezentantami przemys\u0142u filmowego i odt\u0105d nabywa ju\u017c bilety na seanse filmowe, jednak po obejrzeniu zapowiedzi najbli\u017cszych premier natychmiast wychodzi.
(przypis 1.: Zdaniem Basseta bilety otrzymuje za darmo pod warunkiem, \u017ce nie upubliczni swojej metody. Jednak jest to oczywista insynuacja.) (przypis 2.: Sugestia Du Garbandiera, \u017ce przed sennym seansem De Selby u\u017cywa specjalnej mikstury opartej na roztworze etanolu, jest tak niedorzeczna, \u017ce nie wymaga komentarza.)<\/p>\n\n\n\n

Akcja-reakcja<\/h3>\n\n\n\n

Biografowie opisywali de Selby’ego jako agnostyka wychowanego w kulturze katolickiej. Mia\u0142 uznawa\u0107 dekalog jako fundament praktycznej moralno\u015bci, jednak w duchu post\u0119pu pr\u00f3bowa\u0142 stworzy\u0107 moralno\u015b\u0107 naukow\u0105. Postanowi\u0142 powi\u0105za\u0107 fizyczn\u0105 zasad\u0119 akcja-reakcja z etyczn\u0105 zasad\u0105 odp\u0142aty. Zgodnie z trzeci\u0105 zasad\u0105 dynamiki, je\u015bli Garbandier w dyskusji uderzy w Krausa, to spotka si\u0119 z adekwatn\u0105 polemik\u0105. W swojej altruistycznej poprawce do zasady Newtona, de Selby postulowa\u0142, by reakcja Krausa by\u0142a nokautuj\u0105ca: „Pokonuj\u0105c przeciwnika chronimy go przed kumulacj\u0105 przewin”.<\/p>\n\n\n\n

Druga zasada termodynamiki<\/h3>\n\n\n\n

Wielki Empiryk postanowi\u0142 sprawdzi\u0107, czy faktycznie entropia nie maleje. Badanie przeprowadzi\u0142 w pubie, oddaj\u0105c si\u0119 lekturze prasy i degustacji piwa. Uwa\u017cna lektura potwierdzi\u0142a obowi\u0105zywanie standardowego modelu rozwoju spo\u0142ecznego, zgodnie z kt\u00f3rym o\u015bwieceniowa ewolucja oraz ideologiczna walka o s\u0142uszno\u015b\u0107 stanowi\u0105 obiektywne potwierdzenie konieczno\u015bci permanentnej lewicowo-liberalnej rewolucji przynosz\u0105cej nieunikniony post\u0119p. Jako zwolennik absolutnej unifikacji, de Selby po\u0142\u0105czy\u0142 teori\u0119 spo\u0142ecznego post\u0119pu z drug\u0105 zasad\u0105 termodynamiki: w progresywnych spo\u0142ecze\u0144stwach entropia ro\u015bnie.<\/p>\n\n\n\n

Sieciowe mutacje<\/h3>\n\n\n\n

Manus, wydawca monumentalnych „Dzie\u0142, prawie wszystkich, Wielkiego Balistyka”, w wywiadzie zamieszczonym w sierpniowym numerze periodyku „Za horyzontem”, wskaza\u0142 de Selby’ego jako prekursora modnego obecnie nurtu dzia\u0142alno\u015bci naukowej, polegaj\u0105cego na wyja\u015bnianiu za pomoc\u0105 jawnych lub ukrytych cytat\u00f3w. Wybi\u00f3rcze i chaotyczne spisywanie z globalnej sieciowej encyklopedii, zawieraj\u0105cej wiele nie\u015bcis\u0142o\u015bci i uproszcze\u0144, powoduje kumulacj\u0119 przypadkowych b\u0142\u0119d\u00f3w i przeinacze\u0144 przypominaj\u0105cych genetyczne mutacje. W efekcie uzyskujemy pole do rozwoju nowej dziedziny nauki zajmuj\u0105cej si\u0119 analiz\u0105 i korekt\u0105 sieciowo zmutowanych tre\u015bci.
Negatywn\u0105 mutacj\u0105 s\u0105 z pewno\u015bci\u0105 wypociny tego knajpianego filozofa – de Selby’ego. – skomentowa\u0142 Garbandier.
Pozytywn\u0105 mutacj\u0105 b\u0119dzie zablokowanie tego z\u0142o\u015bliwca i ignoranta Garbandiera. – odpowiedzia\u0142 Hatchjaw.
Odchylenia s\u0105 neutralne, poniewa\u017c ca\u0142a sie\u0107 sk\u0142ada si\u0119 z fluktuuj\u0105cych mutacji. – podsumowa\u0142 Kraus.<\/p>\n\n\n\n

Potop<\/h3>\n\n\n\n

Cykliczne ekologiczne wzmo\u017cenie zwi\u0105zane z „gwa\u0142townym” topnieniem lodowc\u00f3w, „katastrofalnym” podniesieniem poziomu morza i „nieuchronnym” potopem poch\u0142aniaj\u0105cym Wysp\u0119 i to ju\u017c, zaraz!; a najdalej pojutrze! – pocz\u0105tkowo zderza\u0142o si\u0119 z olimpijsk\u0105 oboj\u0119tno\u015bci\u0105 Empiryka. Dopiero zablokowanie pubu przez klimatyst\u00f3w wywo\u0142a\u0142o reakcj\u0119. De Selby prze\u0142\u0105czy\u0142 mechanizm skrzyni wodnej z trybu produkcji „zielonego” wodoru w tryb produkcji tlenku wodoru. Wed\u0142ug nowej kalibracji skrzynia ma zako\u0144czy\u0107 produkcj\u0119 wody po podniesieniu globalnego poziomu ocean\u00f3w o 8848 metr\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Egoistyczny altruizm<\/h3>\n\n\n\n

Jak na prawdziwego geniusza przysta\u0142o, de Selby ignorowa\u0142 potrzeby innych ludzi i ewentualn\u0105 pomoc traktowa\u0142 jako \u015brodek do realizacji w\u0142asnych cel\u00f3w. Kiedy podczas jednego ze spotka\u0144 autorskich, zarzucono mu brak wra\u017cliwo\u015bci spo\u0142ecznej, odpowiedzia\u0142, \u017ce jakiekolwiek wolne dzia\u0142anie jest z definicji samolubne, bo je\u015bli co\u015b robi\u0119, to na w\u0142asn\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107 i dla siebie. Spo\u0142ecznik realizuje w\u0142asne wewn\u0119trzne egoistyczne potrzeby, kt\u00f3rych zewn\u0119trznym efektem jest pomoc bli\u017anim. W istocie ka\u017cdy, kto zgodnie z prawem, dobrowolnie i prawid\u0142owo, realizuje swoj\u0105 funkcj\u0119 w spo\u0142eczno\u015bci, dzia\u0142a na korzy\u015b\u0107 innych – altruistycznie. Natomiast egoistyczny altruizm jest samolubnym zaspokajaniem w\u0142asnych potrzeb w sferze udzielania pomocy innym. St\u0105d logiczny wniosek, \u017ce udzielanie pomocy jest \u015brodkiem do celu, kt\u00f3rym jest pozytywna samoocena, a cz\u0119sto poczucie moralnej wy\u017cszo\u015bci. W takim uj\u0119ciu poj\u0119cie pomocy jest wzgl\u0119dne i zale\u017cy od spo\u0142ecznego oraz sytuacyjnego kontekstu, co cz\u0119sto prowadzi do niezamierzonych negatywnych skutk\u00f3w zgodnie z maksym\u0105, \u017ce piek\u0142o jest wybrukowane dobrymi intencjami.
To paszkwil wytworzony przez Krausa! – stwierdzi\u0142 Hatchjaw.
Wyj\u0105tkowo zgadzam si\u0119 z przedm\u00f3wc\u0105; zracjonalizowany altruizm zupe\u0142nie nie pasuje do deselbia\u0144skich fantasmagorii. – uzupe\u0142ni\u0142 Garbandier.
Garbandier podszywa si\u0119 pod Krausa i zgodnie z zasadami progresywnej krytyki komentuje i wychwala w\u0142asn\u0105 fa\u0142szywk\u0119. – z\u0142o\u015bliwie odpowiedzia\u0142 Hatchjaw.
W „Dialogach etycznych” znajdujemy: „Altruizm to parodia mi\u0142osierdzia”. – podsumowa\u0142 Basset.<\/p>\n\n\n\n

Z\u0142ota zasada<\/h3>\n\n\n\n

Manus, znany wydawca dzie\u0142 de Sebiego, zapowiedzia\u0142 publikacj\u0119 notatek Empiryka odnosz\u0105cych si\u0119 do zamierzonego, lecz nigdy nie zrealizowanego dzie\u0142a o roboczym tytule: „Racjonalzacja etyki”. De Selby poddawa\u0142 analizie nakazy moralne wyprowadzaj\u0105c z nich zaskakuj\u0105ce wnioski. Przyk\u0142adem niech b\u0119dzie zasada: „Mi\u0142uj bli\u017aniego, jak siebie samego”. Wed\u0142ug Empiryka jest to skr\u00f3t rozbudowanego systemu etycznego, kt\u00f3ry powinien definowa\u0107 wiele poj\u0119\u0107 i dowodzi\u0107 licznych twierdze\u0144.
Ju\u017c powierzchowna analiza wskazuje, \u017ce zasada mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego jest wzgl\u0119dna: nale\u017cy na\u015bladowa\u0107 dobro, a unika\u0107 z\u0142a, a zatem: „Mi\u0142uj w bli\u017anim i w sobie to, co dobre, a co z\u0142e odrzucaj”.
Podobno w zaginionych „Dociekaniach etycznych” de Selby bada\u0142 z\u0142ot\u0105 zasad\u0119 zar\u00f3wno w postaci pozytywnej: „Mi\u0142uj dobro w bli\u017anim, jak w sobie dobro mi\u0142ujesz” oraz negatywnej: „Nienawid\u017a z\u0142a w bli\u017anim, jak w sobie z\u0142a nienawidzisz.”
Ta nadprodukcja falsyfikat\u00f3w publikowanych przez Manusa staje si\u0119 irytuj\u0105ca! – zauwa\u017cy\u0142 Garbandier.
A szanowny pan du Garbandier w komentowaniu jak zwykle pierwszy, czy\u017cby mi\u0142o\u015bnik deselbian\u00f3w? – podst\u0119pnie zapyta\u0142 Hatchjaw.
Moj\u0105 misj\u0105 jest ostrzeganie przypadkowych czytelnik\u00f3w przed fa\u0142szerstwami rozpowszechnianymi w sieci przez takich osobnik\u00f3w, jak Manus czy Kraus. – zadeklarowa\u0142 Garbandier.
Sk\u0105d pewno\u015b\u0107, \u017ce racja jest po pana stronie? – w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 Le Clerck.
Stosuj\u0119 \u017celazn\u0105 zasad\u0119 akceptacji jedynie w\u0142asnych pogl\u0105d\u00f3w. – odpowiedzia\u0142 du Garbandier.
Trzeba posiada\u0107 pogl\u0105dy, by je akceptowa\u0107. – z\u0142o\u015bliwie zauwa\u017cy\u0142 Hatchjaw.
Jednak Garbandier przedstawi\u0142 jaki\u015b pogl\u0105d: autonomicznego autorytetu. – stwierdzi\u0142 Basset.
Ciekawe w jaki spos\u00f3b potwierdzi, \u017ce to jego pogl\u0105dy, a je\u015bli jego, to czy ich od wczoraj nie zmieni\u0142. – podsumowa\u0142 Bassett.<\/p>\n\n\n\n

Definitywne wyja\u015bnienie przyczyn inwazji bia\u0142ych, pluszowych g\u0119si na Polsk\u0119<\/h3>\n\n\n\n

\u015arodowisko naukowe zosta\u0142o zaskoczone w ubieg\u0142ym sezonie wakacyjnym niezwyk\u0142ym zjawiskiem ornitologicznym, jakie mia\u0142o miejsce w Polsce \u2013 masowym nap\u0142ywem bia\u0142ych g\u0119si. Niespodziewanie te sympatyczne ptaki zacz\u0119\u0142y si\u0119 pojawia\u0107 w ogromnej liczbie nad polskim morzem, wkr\u00f3tce potem w polskich g\u00f3rach, a ostatecznie r\u00f3wnie\u017c w polskim interiorze. Wyja\u015bnienia fenomenu podawane przez media okaza\u0142y si\u0119 niezadowalaj\u0105ce, zdecydowano wi\u0119c poszuka\u0107 wsparcia u ekspert\u00f3w \u015bwiatowej rangi. Jedynym, kt\u00f3ry podj\u0105\u0142 si\u0119 rozwi\u0105zania tej zagadki, okaza\u0142 si\u0119 Wielki Ornitolog \u2013 De Selby. <\/p>\n\n\n\n

Jego elegancka teoria rozja\u015bnia wszystkie mo\u017cliwe przypadki pojawienia si\u0119 g\u0119si w kraju nad Wis\u0142\u0105: A) G\u0119si nad morzem \u2013 zosta\u0142y wyrzucone z fal\u0105 przyp\u0142ywu, po czym skrz\u0119tnie zebrane przez Pomorzan trafi\u0142y na okoliczne stragany ku uciesze turyst\u00f3w. B) G\u0119si na Krup\u00f3wkach \u2013 przywia\u0142 je wiatr halny, a straciwszy si\u0142\u0119 no\u015bn\u0105 po drugiej stronie g\u00f3r, opad\u0142y na stoiska z pami\u0105tkami. C) G\u0119si w podziemiach Ronda Dmowskiego \u2013 w wyniku prac remontowych na Dworcu Zachodnim wydosta\u0142y si\u0119 na zewn\u0105trz z tajnych magazyn\u00f3w zawieraj\u0105cych zapasy drobiu jeszcze z okresu Zimnej Wojny. Itd., itp. Dlaczego w\u0142a\u015bnie teraz? To oczywisty efekt kolejnego okresu wzmo\u017conej aktywno\u015bci S\u0142o\u0144ca.
Brak reakcji sta\u0142ych komentator\u00f3w tw\u00f3rczo\u015bci De Selby\u2019ego na ten b\u0142yskotliwy wyw\u00f3d t\u0142umaczy si\u0119 z jednej strony tym, \u017ce Uczony wyczerpa\u0142 temat do cna, z drugiej za\u015b faktem, \u017ce jego dog\u0142\u0119bna analiza zosta\u0142a og\u0142oszona wy\u0142\u0105cznie w j\u0119zyku polskim.<\/p>\n\n\n\n

Absolutne znikni\u0119cie<\/h3>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

W g\u00f3r\u0119 strony<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Przyjemno\u015b\u0107 z lektury jednej stronicy pi\u00f3ra de Selby’ego polega na tym, \u017ce czytelnik nieuchronnie dochodzi do radosnego przekonania, i\u017c sam wcale nie jest najwi\u0119kszym g\u0142upcem.” du Garbandier Strona ta po\u015bwi\u0119cona jest ideom nawi\u0105zuj\u0105cym do my\u015bli zapoznanego geniusza wszechnauk de Selby’ego. ATTENTION! If You want help, try to translate the texts, inspired by de Selby. You […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"yoast_head":"\nDeselbiana - teorie - deselbiana.pl<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"http:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/deselbiana\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"pl_PL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"Deselbiana - teorie - deselbiana.pl\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"„Przyjemno\u015b\u0107 z lektury jednej stronicy pi\u00f3ra de Selby’ego polega na tym, \u017ce czytelnik nieuchronnie dochodzi do radosnego przekonania, i\u017c sam wcale nie jest najwi\u0119kszym g\u0142upcem.” du Garbandier Strona ta po\u015bwi\u0119cona jest ideom nawi\u0105zuj\u0105cym do my\u015bli zapoznanego geniusza wszechnauk de Selby’ego. ATTENTION! If You want help, try to translate the texts, inspired by de Selby. You […]\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"http:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/deselbiana\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"deselbiana.pl\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2023-11-14T15:38:13+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"http:\/\/deselbiana.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/fobrienK.jpg\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\/\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":[\"Person\",\"Organization\"],\"@id\":\"https:\/\/deselbiana.pl\/#\/schema\/person\/8bfb30e482d61fc983aa61e55c652a20\",\"name\":\"hieronim.kruszewski\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"@id\":\"https:\/\/deselbiana.pl\/#personlogo\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"url\":\"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/7a33c9fdd2fcb43dac639fd9695db59e?s=96&d=mm&r=g\",\"caption\":\"hieronim.kruszewski\"},\"logo\":{\"@id\":\"https:\/\/deselbiana.pl\/#personlogo\"},\"sameAs\":[\"http:\/\/deselbiana.pl\"]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\/\/deselbiana.pl\/#website\",\"url\":\"https:\/\/deselbiana.pl\/\",\"name\":\"deselbiana.pl\",\"description\":\"De Selby - \\u017cycie i tw\\u00f3rczo\\u015b\\u0107\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\/\/deselbiana.pl\/#\/schema\/person\/8bfb30e482d61fc983aa61e55c652a20\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":\"https:\/\/deselbiana.pl\/?s={search_term_string}\",\"query-input\":\"required name=search_term_string\"}],\"inLanguage\":\"pl-PL\"},{\"@type\":\"ImageObject\",\"@id\":\"http:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/deselbiana\/#primaryimage\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"url\":\"http:\/\/deselbiana.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/fobrienK.jpg\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"http:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/deselbiana\/#webpage\",\"url\":\"http:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/deselbiana\/\",\"name\":\"Deselbiana - teorie - deselbiana.pl\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\/\/deselbiana.pl\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"http:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/deselbiana\/#primaryimage\"},\"datePublished\":\"2020-07-23T13:09:31+00:00\",\"dateModified\":\"2023-11-14T15:38:13+00:00\",\"inLanguage\":\"pl-PL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"http:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/deselbiana\/\"]}]}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2"}],"collection":[{"href":"https:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2"}],"version-history":[{"count":31,"href":"https:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":141,"href":"https:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2\/revisions\/141"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/deselbiana.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}